Purchawka norweska (Lycoperdon norvegicum Demoulin) – gatunek grzybów z rodziny purchawkowatych (Lycoperdaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lycoperdon, Lycoperdaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Vincent Demoulin w 1971 r., który wskazał holotyp. Brak synonimów. Polską nazwę nadała Wanda Rudnicka-Jezierska w 1994 r.
Morfologia Owocnik Średnica do 4,5 cm, wysokość do 3 cm, kształt odwrotnie stożkowaty, rzadko odwrotnie gruszkowaty, powierzchnia o barwie od żółtawej do jasnobrązowej. Egzoperydium z dość niskimi, kanciastymi kolcami, które zbiegają się szczytami, a każda taka grupa kolców otoczona jest wieńcem brodawek. Po odpadnięciu po brodawkach tych pozostaje aureola. Endoperydium matowe, kremowe, otwierające się na szczycie. Podglebie komorowate, brązowofioletowe. Jest kolumella. Cechy mikroskopowe Bazydiospory z bardzo krótką sterygmą, prawie gładkie, kuliste, o średnicy 3,3–3,9 μm. Włośnia elastyczna, złotobrązowa, ze ściankami o grubości 0,7–1,5 μm, nieco septowana, z licznymi i dużymi jamkami. Nibywłośnia w peryferyjnej części owocnika silnie rozwinięta.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Azji i Europie, podano jego stanowisko także na jednej z wysp Oceanu Spokojnego. W Europie znany jest z kilku tylko krajów: Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Włoch, Austrii i Polski. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podała Wanda Rudnicka-Jezierska w 1994 r. w Legnicy, ale w późniejszych latach podano nowe stanowiska.
Grzyb naziemny, saprotrof. Występuje w lasach. Vincent Demoulin uważa go za gatunek borealno-kontynentalny.
Znaczenie Młode owocniki purchawek dopóki są białe są jadalne, nie mają jednak większych walorów smakowych. Można sporządzić z nich omlet, nadają się do zupy lub do smażenia. Przed przyrządzeniem ich do spożycia należy usunąć skórkę.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Purchawkowate