Capturing Bigfoot – amerykański film dokumentalny z 2026 roku w reżyserii Marqa Evansa. Opowiada o nowych ustaleniach dotyczących często przywoływanego filmu z 1967 roku (znanego jako Film Pattersona-Gimlina), mającego rzekomo przedstawiać kroczącą Wielką Stopę (), oraz o osobach związanych z jego powstaniem. Film opiera się na nowych materiałach filmowych przekazanych Evansowi w 2024 roku, które przez dziesięciolecia były przechowywane w sejfie, a także na wywiadach z Cliffem Pattersonem i innymi osobami związanymi z nagraniem z 1967 roku.
Tło Po śmierci swojego ojca, Norma Johnsona, Teresa Brooks, instruktorka filmu w Olympic College, skontaktowała się z filmowcem i swoim współpracownikiem Marqiem Evansem, przekazując mu szpulę taśmy 16 mm, którą znalazła w zamkniętym sejfie ojca. Norm Johnson pracował w laboratorium filmowym Boeinga w latach, gdy powstał film Pattersona i Gimlina, i był związany z Pattersonem i Gimlinem za pośrednictwem swojego brata Dave’a. Evans wywołał taśmę i odkrył 40-sekundowy materiał z 1966 roku, czyli powstały rok przed nakręceniem filmu Pattersona-Gimlina, przedstawiający próbę generalną z udziałem szczuplejszej „Wielkiej Stopy” idącej przez zalesiony teren podobny do tego z późniejszego nagrania. Evans skontaktował się następnie z Cliffem Pattersonem, synem Rogera Pattersona, pytając go o tę próbę. Ku swojemu zaskoczeniu odkrył, że Cliff był gotów rozmawiać i od pewnego czasu rozważał napisanie książki ujawniającej kulisy sprawy.
Ojciec Cliffa Pattersona zmarł, gdy chłopiec miał dwanaście lat, na chłoniaka Hodgkina, i okłamywał syna na temat nagrania. Około dziesięć lat przed premierą filmu Cliff dowiedział się od swojej matki, że rzekome spotkanie z Wielką Stopą było mistyfikacją, co mocno na nim ciążyło. Chciał powiedzieć o tym publicznie, ale matka, obawiając się utraty dochodów, zerwała z nim kontakt.
Evans wykorzystał także wywiady z mieszkańcami Yakimy w stanie Waszyngton, którzy znali twórców filmu w tamtym okresie, „w tym ponad osiemdziesięcioletniego Boba Heironimusa, który przyznał się do bycia osobą noszącą w filmie fałszywy kostium Wielkiej Stopy”. Rozmawiał również z antropologiem Jeffreym Meldrumem, który dopatruje się w postaci z filmu „rzeczywistej ssaczej muskulatury”.
Matt Moneymaker z Bigfoot Field Researchers Organization (BFRO), poinformowany o tym, że mają zostać ujawnione nowe materiały dowodzące, iż film Pattersona-Gimlina był mistyfikacją, stwierdził: „tego rodzaju kuglarstwo trwa co najmniej od lat 90. […] Sam film odpiera wszelkie próby jego podważenia”.
Fabuła Dokument koncentruje się na Rogerze Pattersonie i Bobie Gimlinie, którzy twierdzili w 1967 roku, że dysponują 59 sekundami nagrania przedstawiającego Wielką Stopę idącą przez zalesiony teren północnej Kalifornii. Poprzez wywiady Evans „kreśli pełniejsze portrety swojskich bohaterów tej historii, z których żaden nie wydaje się całkowicie godny zaufania”. Kreśląc pełniejszy obraz Rogera Pattersona, reżyser opiera się na relacji Cliffa Pattersona, dla którego ojciec był przedmiotem „heroicznego uwielbienia”, ale którego syn nazwał też „kłamcą”. Pod koniec Capturing Bigfoot Evans pokazuje niedawno odnaleziony materiał z prób Pattersona i Gimlina.
Obsada Teresa Brooks – instruktorka w Olympic College, która odnalazła taśmę należącą do jej ojca Norma Johnsona, związanego z Pattersonem i Gimlinem Sandy Collier Bob Gimlin – uczestnik filmu Pattersona-Gimlina Bob Heironimus – „Chico”, twierdzący, że to on nosił w filmie kostium Wielkiej Stopy Greg Long – sceptyk wobec filmu Pattersona-Gimlina Larry Lund Jeffrey Meldrum – amerykański antropolog i wykładowca akademicki Bill Munns Clint Patterson – syn Rogera Pattersona Vaile Thompson
Premiera Film miał premierę 12 marca 2026 roku podczas festiwalu South by Southwest (SXSW) w Austin w Teksasie.
Odbiór Według folklorysty Ben Radforda ciężar dowodu nigdy nie spoczywał na środowisku naukowych sceptyków, lecz na tych, którzy twierdzą, że Wielka Stopa istnieje naprawdę. Jego zdaniem Capturing Bigfoot potwierdza, że „była to rzeczywiście mistyfikacja – dokładnie tak, jak sceptycy twierdzili od dziesięcioleci […] i dodaje rewelacyjne ujawnienie: wyznanie”. Radford zauważył, że film z 1967 roku powstał w czasie poszukiwań Wielkiej Stopy i tworzenia dokumentu o tych poszukiwaniach, a materiał pokazany w Capturing Bigfoot ujawnia przygotowania, podczas gdy „dokumenty nie mają prób generalnych”. Zaznaczył też, że nie widział jeszcze filmu i jest ciekaw reakcji wierzących w autentyczność legendy.
Johnny Dodd z magazynu People nazwał Capturing Bigfoot „przełomowym dokumentem”.
Richard Whittaker z The Austin Chronicle napisał, że Evans nie zamierzał nakręcić filmu o tym, czy Wielka Stopa istnieje, lecz chciał opowiedzieć historię ludzi otaczających film Pattersona-Gimlina poprzez „małomiasteczkowy konflikt między grupą mężczyzn po osiemdziesiątce, z których większość czuje się źle potraktowana lub wymazana z historii i zysków związanych z tym nagraniem”.
John Jurgensen z The Wall Street Journal ocenił, że dokument opowiada historię Rogera Pattersona i jego współpracowników, którzy czuli się pokrzywdzeni z powodu niewielkich zysków. Zwrócił też uwagę na zdradę odczuwaną przez syna, który idealizował ojca, choć matka po latach wyznała mu prawdę o mistyfikacji, a następnie zerwała z nim kontakt, gdy dowiedziała się, że planuje napisać książkę ujawniającą kulisy sprawy. Jurgensen dodał, że w epoce internetowych plotek, botów dezinformacyjnych i oszustw wspieranych przez AI ten chwiejny klip filmowy jawi się jako zapowiedź współczesnego chaosu informacyjnego i kryzysu zaufania do samej idei prawdy.
Przypisy
Kategoria:Amerykańskie filmy dokumentalne Kategoria:Amerykańskie filmy z 2026 roku