Neil El Aynaoui (arab. نيل العيناوي, ur. 2 lipca 2001 w Nancy) – marokański piłkarz reprezentacyjny występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Maroka.
Kariera klubowa
Narodziny, młodość i początki (2001–2009) El Aynaoui urodził się 2 lipca 2001 roku w Nancy we Francji. Jest synem tenisisty Younesa El Aynaouiego oraz francuskiej matki pochodzącej z Nancy. Od strony ojca ma marokańskie korzenie, a jego ojciec mieszka w Rabacie. Jest drugim z czworga rodzeństwa. Gdy miał zaledwie dwa lata, jego rodzina, licząca wówczas troje dzieci, przeprowadziła się do Gavà, niewielkiego miasta położonego w pobliżu Barcelony. To właśnie tam, w wieku czterech lat, El Aynaoui rozpoczął grę w amatorskim klubie CF Gavà.
W dzieciństwie regularnie łączył piłkę nożną z tenisem, który odziedziczył po ojcu. W jednym z wywiadów powiedział później: „Od razu zakochałem się w piłce i sam nie wiem, skąd mi się to wzięło, bo w rodzinie nikt szczególnie w nią nie grał”. Korzystał z rad ojca, które miały pomóc mu osiągnąć wysoki poziom sportowy i zachować odpowiedni styl życia.
W czasie młodości spędzonej w Hiszpanii inspirował się Andrésem Iniestą i rolą klasycznej „ósemki”, z którą szczególnie się utożsamiał i którą bardzo cenił, często odwołując się do katalońskiego pomocnika.
Przeprowadzka i szkolenie w AS Nancy-Lorraine (2009–2023) Rodzina El Aynaouiego wróciła do Nancy w 2009 roku. Przeszedł przez ośrodek szkoleniowy w CREPS d’Essey-lès-Nancy, a następnie trafił do akademii AS Nancy-Lorraine w Forêt de Haye. W tym czasie biegle mówił po hiszpańsku.
W ramach dalszego rozwoju po raz pierwszy został włączony do drużyny rezerw w sezonie 2018/19. W wieku 17 lat stopniowo umacniał swoją pozycję, do tego stopnia, że we wrześniu 2020 roku dwukrotnie wyprowadzał zespół na boisko jako kapitan w rozgrywkach National 3.
31 lipca 2021 roku El Aynaoui zadebiutował w zawodowej piłce podczas domowego meczu z Toulouse FC, wchodząc na boisko w 46. minucie za Samira Bouzara. Nancy przegrało to spotkanie 0:4. 11 sierpnia po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie przeciwko SC Bastia (1:1). 15 marca 2022 roku zdobył swoją pierwszą bramkę w karierze seniorskiej w meczu z Paris FC, po asyście Thomasa Basili, a Nancy wygrało 3:0.
Choć sezon był trudny dla drużyny jako całości, młody zawodnik pokazał, że ma odpowiedni poziom, by grać na tym szczeblu. Po kilku powrotach do rezerw na dobre zadomowił się w zespole prowadzonym przez Alberta Cartiera w drugiej części rozgrywek.
Po obiecującym początku stał się ważną postacią zespołu, a nawet założył opaskę kapitańską. Mógł potwierdzić swój nowy status w sezonie 2022/23, już na poziomie National, po spadku Nancy. W ustawieniu 4-2-3-1 pełnił funkcję cofniętego pomocnika i zyskał dużą regularność, stając się niepodważalnym podstawowym graczem. Jako zawodnik odpowiedzialny za regulowanie tempa gry wnosił do zespołu spokój i równowagę. Stał się pewniejszy przy przyjęciu piłki, szybciej podejmował decyzje i potrafił przytrzymać akcję, by wybrać najlepsze rozwiązanie.
RC Lens (2023–2025) 29 czerwca 2023 roku związał się z RC Lens czteroletnim kontraktem. Klub był wówczas wicemistrzem Francji, prowadzonym przez Francka Haise’a, i przygotowywał się do gry w Lidze Mistrzów.
Z powodu zawieszenia na pięć meczów, nałożonego przez FFF jeszcze za czerwoną kartkę z czasów gry w Nancy, pierwszy mecz w Ligue 1 w barwach Lens rozegrał dopiero 24 września 2023 roku przeciwko Toulouse FC, wchodząc w 77. minucie za Adriena Thomassona. Lens wygrało 2:1.
28 października 2023 roku zdobył swojego pierwszego gola dla klubu w lidze, trafiając przeciwko FC Nantes po asyście Óscara Cortésa. Lens wygrało 4:0.
8 listopada 2023 roku rozegrał swój pierwszy mecz w Lidze Mistrzów przeciwko PSV Eindhoven, zakończony porażką 0:1.
Po serii bardzo dobrych występów po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie 13 listopada 2023 roku w meczu z Olympique Marsylia, wygranym 1:0. Rozegrał pełne spotkanie i został wybrany „Lensois du match”. Znalazł się także w jedenastce kolejki według „L’Équipe”, które poświęciło mu osobny materiał, przedstawiając go szerzej francuskiej publiczności.
12 grudnia 2023 roku, w ostatnim meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów, wszedł na boisko już w 23. minucie za Nampalysa Mendy’ego w spotkaniu z Sevillą i pomógł Lens wygrać u siebie 2:1. Dzięki temu zwycięstwu francuski klub zajął trzecie miejsce w grupie i zapewnił sobie awans do Ligi Europy.
AS Roma (od 2025) 20 lipca 2025 roku El Aynaoui podpisał pięcioletni kontrakt z AS Romą, obowiązujący do czerwca 2030 roku. Kwotę transferu oszacowano na 23,5 miliona euro. Otrzymał numer 8, wcześniej noszony przez Edoardo Bove w sezonie 2024/25.
23 sierpnia 2025 roku zadebiutował w nowych barwach, wchodząc na boisko w meczu z Bologną za Stephana El Shaarawy’ego. Roma wygrała 1:0. 14 września trener Gian Piero Gasperini po raz pierwszy wystawił go w podstawowym składzie w spotkaniu z Torino, przegranym 0:1. Niespełna dwa miesiące później zdobył swoją pierwszą bramkę dla klubu, trafiając w meczu Ligi Europy z FC Midtjylland, wygranym 2:1. Po tym spotkaniu jego trener powiedział o nim: „Bardzo się rozwinął i stał się kluczowym zawodnikiem naszej drużyny”.
Wypożyczenie do RB Leipzig 1 września 2026 roku został wypożyczony do RB Leipzig.
Kariera reprezentacyjna Mając podwójne obywatelstwo, francuskie i marokańskie, El Aynaoui miał możliwość wyboru reprezentacji narodowej.
Maroko olimpijskie Nie biorąc udziału w Pucharze Narodów Afryki U-23 w czerwcu 2023 roku, po raz pierwszy został powołany do reprezentacji olimpijskiej Maroka we wrześniu tego samego roku przez selekcjonera Issame’a Charaïa na mecz z olimpijską reprezentacją Brazylii w Fezie. W spotkaniu towarzyskim wszedł na boisko w 89. minucie za Amine’a El Ouazaniego, a Maroko wygrało 1:0.
Drugie spotkanie towarzyskie z tym samym rywalem, zaplanowane na 11 września w tym samym mieście, zostało odwołane przez marokańską federację z powodu trzęsienia ziemi w Maroku. El Aynaoui, który osobiście przeżył to wydarzenie, opisywał sytuację słowami: „Byłem w pokoju hotelowym po meczu z Brazylią w Fezie. Nagle zobaczyłem, jak telewizor w pokoju zaczął się ruszać, omal nie spadł. Wyszedłem, żeby zrozumieć, co się dzieje, wszędzie była panika”.
W październiku 2023 roku ponownie został powołany do olimpijskiej reprezentacji Maroka na mecze towarzyskie z Irakiem i Dominikaną, ale nie pojawił się na boisku.
Między Francją a Marokiem W grudniu 2023 roku znalazł się na szerokiej, 55-osobowej liście Walida Regraguiego przed Pucharem Narodów Afryki 2023 na Wybrzeżu Kości Słoniowej.
Choć zabiegało o niego Maroko, francuska prasa ujawniła 21 sierpnia 2025 roku, że definitywnie wybrał reprezentację Maroka. 28 sierpnia 2025 roku informację tę potwierdzono po ogłoszeniu oficjalnej listy zawodników powołanych przez Regraguiego na wrześniowe mecze eliminacji mistrzostw świata 2026.
Reprezentacja Maroka 5 września 2025 roku wyszedł w podstawowym składzie w meczu eliminacji mistrzostw świata 2026 przeciwko Nigrowi i rozegrał pełne 90 minut. Maroko wygrało 5:0, a wynik ten przypieczętował awans drużyny na mundial 2026 jako pierwszej zakwalifikowanej reprezentacji z Afryki.
11 grudnia 2025 roku został powołany przez Walida Regraguiego do ostatecznej kadry Maroka na domowy Puchar Narodów Afryki. W fazie grupowej występował jako podstawowy zawodnik, grając pełne mecze przeciwko Komorom (2:0), Mali (1:1) i Zambii (3:1). W tym etapie turnieju był postrzegany jako jeden z kluczowych elementów jedenastki selekcjonera, a po meczu z Mali otrzymał nagrodę dla zawodnika spotkania. Po znakomitej drodze do finału, w której Maroko wyeliminowało kolejno Tanzanię, Kamerun i Nigerię, zespół przegrał decydujący mecz 0:1 po dogrywce z Senegalem. W końcówce regulaminowego czasu gry Brahim Díaz nie wykorzystał rzutu karnego w stylu panenki, co mogło przesądzić o triumfie Maroka. Marokański pomocnik rozegrał całe spotkanie mimo rozciętego łuku brwiowego po mocnym starciu z El Hadjim Malickiem Dioufem i grał do końca z opatrunkiem.
Styl gry El Aynaoui jest prawonożnym środkowym pomocnikiem, najczęściej występującym jako klasyczny pomocnik box-to-box.
Wykorzystywany jest przede wszystkim jako środkowy pomocnik, ale stopniowo gra też nieco wyżej, oferując drużynie bardzo duży wolumen gry. Dzięki umiejętnemu ustawianiu się między liniami podań i aktywności w kontrpressingu bardzo dobrze radzi sobie z odbiorem piłki. Jednocześnie jest wyraźnie nastawiony na grę do przodu. Już na początku kariery regularnie zbierał pochwały od trenera Francka Haise’a.
Dzięki zdolności do napędzania gry, zwłaszcza za pomocą podań, szybko rozpoczyna akcje i potrafi od razu stworzyć zagrożenie na połowie przeciwnika. Nie waha się również uderzać, gdy nadarza się okazja. Choć być może nie jest jeszcze najbardziej skutecznym wykończeniowcem, pokazuje dużą staranność i precyzję, potrafiąc sprawić problemy bramkarzowi rywali.
Przypisy
Kategoria:Reprezentanci Maroka w piłce nożnej Kategoria:Urodzeni w 2001 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nancy Kategoria:Piłkarze AS Nancy Kategoria:Piłkarze RC Lens Kategoria:Piłkarze AS Roma Kategoria:Piłkarze RB Leipzig Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2025 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2026