Ziołomirek goździkowy (Hypera arator) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję i nearktyczną Amerykę Północną. Żeruje na goździkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Curculio arator. Stanowi gatunek typowy dla podrodzaju Kippenbergia.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4,7 do 5,6 mm. Głowa ma rozszerzony ku szczytowi ryjek. Barwa czułków oprócz ich buławek jest czerwonobrunatna. Przedplecze jest najszersze za połową długości i stamtąd ku przodowi mocniej niż ku tyłowi zwężone. Płaty oczne przedplecza są dobrze rozwinięte. Na jego powierzchni występują trzy jasne, ostro odcięte od ciemnego tła pasy, z których boczne są szersze niż środkowy. Pokrywy mają brzegi boczne równoległe przez większą część długości. Powierzchnia ich jest szara do brunatnej z ciemnymi: licznymi plamami na pierwszym międzyrzędzie, przednim odcinkiem międzyrzędu trzeciego, tylnym odcinkiem międzyrzędu czwartego i całym międzyrzędem szóstym. Skąpo rozmieszczone, nieprzykrywające całego tła łuski pokryw są wcięte od szczytów do połowy długości lub jeszcze głębiej. U samca przednie golenie są u szczytu lekko dośrodkowo zagięte, u samicy proste. Trochę za połową długości wewnętrznej krawędzi tych goleni znajduje się ząbek, ostry u samca, tępy u samicy.
Ekologia i występowanie thumb|left|Imago opuszczające oprzęd Owad preferujący suche i piaszczyste stanowiska. Zasiedla łąki, pastwiska, ugory, miedze, stanowiska ruderalne i skraje lasów. Jest fitofagiem żerującym na przedstawicielach rodziny goździkowatych. Podawany jest z firletki poszarpanej, goździka kartuzka, goździka kropkowanego, lepnicy rozdętej, łyszczca polnego, muchotrzewu polnego, sporka polnego i wyżpinu jagodowego. Przepoczwarczenie ma miejsce w białej lub żółtej barwy oprzędzie. Osobniki dorosłe obserwuje się od kwietnia do końca września.
Gatunek holarktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Afryce podawany jest z Maroka i Tunezji. W Azji notowany jest z anatolijskiej części Turcji, Syrii, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji i Kazachstanu. Poza tym wykazywany jest z nearktycznej Ameryki Północnej.
Znaczenie gospodarcze Ziołomirek ten bywa notowany jako szkodnik upraw goździków. Najczęściej uszkodzenia dokonane przez ten gatunek obserwuje się w lipcu i sierpniu.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Ameryki Północnej Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Maroka Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Tunezji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku