Louis-François Bertin (ur. 14 grudnia 1766 w Paryżu, zm. 13 września 1841 tamże) – francuski dziennikarz i magnat prasowy, powszechnie uznawany za ojca nowoczesnego dziennikarstwa francuskiego. Założyciel, właściciel i wieloletni redaktor naczelny wpływowej gazety „Journal des débats”.
Życiorys Louis-François Bertin urodził się w Paryżu. Pierwotnie przygotowywał się do stanu duchownego, jednak pod wpływem idei rewolucyjnych zrezygnował z tej ścieżki na rzecz działalności dziennikarskiej. Swoją karierę rozpoczął w okresie rewolucji francuskiej, pisząc m.in. dla „Journal Français”.
Po przewrocie 18 brumaire’a (1799) Bertin rozpoczął wydawanie własnego pisma. W 1800 roku wraz z młodszym bratem wykupił od drukarza Baudouina prawa do wydawania istniejącej od 1789 roku gazety „Journal des Débats et des Décrets”, która odtąd ukazywała się pod skróconym tytułem „Journal des débats”. Była to jedna z nielicznych gazet, które przetrwały przewrót polityczny. Z powodu podejrzeń o sympatie rojalistyczne, Bertin został w 1801 roku wygnany przez władze Konsulatu.
W 1804 roku Bertin powrócił do Paryża i wznowił kierowanie gazetą, której tytuł z rozkazu Napoleona zmieniono na „Journal de l’Empire”. Pismo musiało poddać się surowej cenzurze, a w 1811 roku rząd całkowicie przejął nad nim kontrolę oraz płynące z niego zyski. Pismo utraciło niezależność redakcyjną i publikowało odtąd treści powielające linię oficjalnego, rządowego dziennika „”.
W 1814 roku Bertin odzyskał pismo, przywrócił mu dawny tytuł i otwarcie poparł rojalistów. W okresie „100 dni Napoleona” dziennik został mu ponownie odebrany i przekazany bardziej uległemu redaktorowi, a sam Bertin kierował wówczas gazetą „”. W okresie Restauracji początkowo wspierał rząd, jednak później – wraz ze swoim przyjacielem, pisarzem François-René de Chateaubriandem – przeszedł do opozycji konstytucyjnej (do 1823). Następnie wspierał umiarkowany gabinet Martignaca, a po jego upadku znów zajął stanowisko opozycyjne wobec ostatnich rządów starej monarchii.
Po rewolucji 1830 roku i nastaniu monarchii lipcowej popierał nową dynastię, zachowując przy tym pewną niezależność. Samo pismo wspierało monarchię lipcową do 1848 roku.
Rodzina Bertin pochodził z rodziny o dużym znaczeniu w historii francuskiej prasy. Jego młodszym bratem i bliskim współpracownikiem był . Tradycje dziennikarskie kontynuowali dwaj synowie Bertina: oraz , którzy po jego śmierci sukcesywnie obejmowali stanowisko dyrektora „Journal des Débats”. Miał także córkę, kompozytorkę i poetkę .
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1766 Kategoria:Zmarli w 1841 Kategoria:Francuscy dziennikarze