Robert Kasper Barański herbu Ślepowron (ur. 13 marca 1815, zm. 11 kwietnia 1874 w Przemyślu) – polski aptekarz, właściciel apteki w Lisku, działacz społecznyIwona Dymarczyk, Dzieje apteki Barańskich i Moszczeńskich z Leska, „Farmacja Polska”, 1995, t. LI, nr 24, s. 1097–1098.Józef Budziak, Dzieje Leska 1772-1918, Lesko-Wiedeń-Kraków 1995, s. 19-21.Marian Barański, Opowieść o jednym miasteczku i jednej rodzinie, mikrofilm w Bibliotece Ossolineum we Wrocławiu, 15327/I..
Życiorys Był jedynym synem Kaspra Barańskiego – założyciela apteki w Lisku. Po ukończeniu edukacji odbywał praktykę aptekarską w Peszcie oraz studiował farmację na tamtejszym uniwersytecie. Dyplom uzyskał 15 lipca 1839, po czym pracował jako prowizor w Preszowie. Następnie powrócił do rodzinnego Liska.
Po śmierci ojca w 1842 przejął prowadzenie apteki w LiskuTestament Kaspra Barańskiego z 1 maja 1842 r. (zbiory Muzeum Historycznego Farmacji UJ, teka nr 60).. Rozbudował ją oraz wyposażył w meble sprowadzane z Węgier. Oprócz apteki prowadził również sklep oraz gospodarstwo wiejskie. Angażował się w działalność społeczną, m.in. w okresach głodu i epidemii współorganizował pomoc dla ludności.
Brał udział w powstaniu listopadowym, podczas którego został ranny w bitwie pod Ostrołęką. W 1848 uczestniczył w organizacji Gwardii Narodowej w Lisku jako oficer (porucznik)Jakub Bodaszewski, Gwardia Narodowa w Lesku w 1848 roku, „Prace Historyczno-Archiwalne”, t. 33, 2021.. W czasie powstania styczniowego w 1863 wspierał działania powstańcze, m.in. poprzez pomoc organizacyjną i logistyczną.
W połowie marca 1874 przybył do Krakowa. Pierwotnie poinformowano w prasie o tym, że w sobotę 11 kwietnia 1874 otruł się w więzieniu śledczym C.K. Sądu Obwodowego w Przemyślu . Następnie zdementowano to doniesienie, podając, że w rzeczywistości zmarł z przyczyn naturalnych, a mianowicie wskutek apopleksji, co potwierdzili lekarze, wobec czego nie wykonano autopsji . Kilka dni po zdarzeniu w wydaniu „Gazety Narodowej” wydrukowano list z 13 kwietnia 1874, w którym autor zarzucił R. Barańskiemu uprawianie monopolu aptecznego oraz wydawanie środków niebędących lekami podczas epidemii cholery w 1873. Według maszynopisu Marii Brodackiej pt. Historia apteki w Lesku Robert Barański miał wziąć na siebie winę za działania jednej z osób związanych z apteką, zostać aresztowany, a następnie popełnić samobójstwo w więzieniuMaria Brodacka, Historia apteki w Lesku, maszynopis (zbiory Muzeum Historycznego Farmacji UJ, teka nr 60)..
Był żonaty z Emilią Facsony, pochodzącą z Węgier, z którą miał liczne potomstwo, w tym Antoniego oraz Józefa. Rodzina przywiązywała dużą wagę do edukacji dzieci.
Przypisy
Bibliografia Jakub Bodaszewski, Gwardia Narodowa w Lesku w 1848 roku, „Prace Historyczno-Archiwalne”, t. 33, 2021. Maria Brodacka, Historia apteki w Lesku, maszynopis (zbiory Muzeum Historycznego Farmacji UJ, teka nr 60). Marian Barański, Opowieść o jednym miasteczku i jednej rodzinie, mikrofilm w Bibliotece Ossolineum we Wrocławiu, 15327/I. Iwona Dymarczyk, Dzieje apteki Barańskich i Moszczeńskich z Leska, „Farmacja Polska”, 1995, t. LI, nr 24, s. 1097–1098.
Robert Kategoria:Ludzie związani z Leskiem Kategoria:Osoby niosące pomoc powstaniu styczniowemu Kategoria:Polscy aptekarze Kategoria:Polscy farmaceuci Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Ostrołęką (1831) Kategoria:Urodzeni w 1815 Kategoria:Zmarli w 1874 Kategoria:Żołnierze Gwardii Narodowej w Galicji (1848)