Klasztor Schlägl (niem. Stift Schlägl) – rzymskokatolickie opactwo zakonu norbertanów znajdujące się w gminie Aigen-Schlägl w północnej Austrii.
Historia Klasztor został założony w latach 1203–1204 przez cystersów sprowadzonych przez Kalhocha von Falkensteina z koło Bambergu. Zakonnikom nie sprzyjały jednak surowe warunki klimatyczne i problemy ekonomiczne, stąd po śmierci opata zimą 1214/1215 wrócili oni do Langheimu. 9 lipca 1218 von Falkenstein przekazał kompleks norbertanom z Klasztoru Milevsko, którzy ok. 1250 roku rozpoczęli budowę nowego klasztoru. Kompleks rozbudowano w XIV i XV wieku. Klasztor ucierpiał w XVI wieku, w okresie reformacji. Na początku XVII wieku rozpoczęto barokową przebudowę, lecz po śmierci prepozyta Wilhelma Capreolusa w 1626 roku obiekt został splądrowany podczas buntu chłopów. Odbudowę rozpoczął prepozyt Martin Greysing. W latach 1633–1634 Andreas Butz wykonał organy dla kolegiaty. 6 maja 1657 klasztor wyniesiono do rani opactwa. Kompleks został zniszczony w pożarze w 1850 roku, podczas odbudowy dwa lata później powstała neobarokowa biblioteka, a w 1854 roku ukończono budowę nowego skrzydła, które stworzyło zamknięty dziedziniec. W 1941 roku majątek klasztoru został skonfiskowany przez władze nazistowskie, kompleks wrócił w ręce norbertanów w 1945 roku.
Dzwony Na wieży kolegiaty zawieszono 5 dzwonów: +ImięWagaŚrednicaTonRok odlaniaLudwisarniaAugustinus414 kg88 cmb'1954, St. FlorianNorbert730 kg105 cmg'Josef980 kg117 cmf'Petrus1525 kg138 cmd'1839Johann HolledererMaria Assumpta3378 kg176 cmb01954Górnoaustriacka Odlewnia Dzwonów i Metali, St. Florian
Galeria
Przypisy
Klasztor Kategoria:Klasztory norbertańskie Kategoria:Klasztory w Austrii Kategoria:Zabytki Austrii Kategoria:Architektura barokowa w Austrii