Jan Łabanowski (ur. 12 lipca 1798 w Kongiełach k. Mariampola, zm. 29 listopada 1853 w Poitiers) – student Uniwersytetu Wileńskiego, oficer artylerii konnej w wojsku Królestwa Kongresowego, członek Sprzysiężenia Wysockiego, aktywny uczestnik Nocy Listopadowej, weteran powstania listopadowego, emigrantR. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 3, Warszawa 1998, s. 57..
Życiorys Był studentem Uniwersytetu Wileńskiego. 21 maja 1817 rozpoczął służbę wojskową w baterii artylerii konnej gwardii w stopniu podchorążego. Karierę wojskową zakończył w stopniu podpułkownika. Stopień ten uzyskał 24 września 1831.
Związał się ze spiskowcami, zgromadzonymi wokół Piotra Wysockiego. Brał aktywny udział w Nocy Listopadowej. W czasie jej trwania dowodził czwartym plutonem w baterii pozycyjnej artylerii konnej gwardiiS. Barzykowski, Historya powstania listopadowego, t. 1, Poznań 1883, s. 305; N. Sierawski, Pamiętnik oficera konnego pułku gwardyi za czasów w. ks. Konstantego, Lwów 1907, s. 107; B. Gembarzewski, Artyleria polska w dobie powstania listopadowego, „Przegląd Artyleryjski”, 1939, z. 2, s. 130; W. Tokarz, Sprzysiężenie Wysockiego i noc listopadowa, Warszawa 1980, s. 245–246; Z. Gnat-Wieteska, Gwardie Honorowe gwardia królewsko-polska i oddziały przyboczne w latach 1806–1831, Warszawa 2002, s. 92. . Podczas powstania był dowódcą 4. baterii artylerii konnejB. Gembarzewski, Rodowody pułków polskich i oddziałow równorzędnych od r. 1717 do r. 1831, Warszawa 1925, s. 92; R.Łoś, Artyleria Królestwa Polskiego 1815–1830, Warszawa 1969, s. 249. . 5 października 1831 wraz z generałem Maciejem Rybińskim wkroczył na teren Prus. Został internowany przez Prusaków. Po zwolnieniu z internowania udał się na emigrację.
W maju 1832 przybył do Francji. Początkowo władze francuskie umieściły go w zakładach w Salins i Besançon. Prosił o możliwość odbycia studiów w Tuluzie (2 kwietnia 1833). Został jednak wysłany w czerwcu 1833 do Nevers, a stamtąd do Bordeaux. Następnie zamieszkał w Confolens. We wrześniu 1848 przeniósł się do Poitiers. I w tej miejscowości zmarł 29 listopada 1853.
13 lutego 1832 został skazany zaocznie na karę śmierci za udział w powstaniu przez Najwyższy Sąd Kryminalny. Jednak car 16 września 1834 zmienił ten wyrok na wieczną banicję. W 1834 majątek Jana Łabanowskiego uległ konfiskacie.
Odznaczenia 16 marca 1831 – krzyż złoty nr 886 15 września 1831 – krzyż kawalerski nr 2646
Przypisy
Bibliografia Pamiętniki Barzykowski Stanisław, Historya powstania listopadowego, t. 1, Poznań 1883. Sierawski Napoleon, Pamiętnik oficera konnego pułku gwardyi za czasów w. ks. Konstantego, Lwów 1907.
Opracowania Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 3 , Warszawa 1998. Gembarzewski Bronisław, Artyleria polska w dobie powstania listopadowego, „Przegląd Artyleryjski”, 1939, z. 2. Gembarzewski Bronisław, Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831, Warszawa 1925. Gnat-Wieteska Zbigniew, Gwardie Honorowe gwardia królewsko-polska i oddziały przyboczne w latach 1806–1831, Warszawa 2002. Łoś Roman, Artyleria Królestwa Polskiego 1815–1830, Warszawa 1969. Tokarz Wacław, Sprzysiężenie Wysockiego i noc listopadowa, Warszawa 1980.
Kategoria:Oficerowie artylerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Członkowie sprzysiężenia podchorążych Kategoria:Uczestnicy Nocy Listopadowej Kategoria:Powstańcy listopadowi internowani w Królestwie Prus Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Urodzeni w 1798 Kategoria:Zmarli w 1853 Kategoria:Skazani na karę śmierci za udział w powstaniu listopadowym Kategoria:Skazani na konfiskatę dóbr za udział w powstaniu listopadowym