Hypera diversipunctata – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje Europę oraz północne części Azji i Ameryki Północnej. Żeruje na goździkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1792 roku przez Gustava von Paykulla pod nazwą Curculio elongatus. Okazała się ona jednak młodszym homonimem i za ważny uznaje się epitet nadany w 1798 roku przez Franza de Paulę von Schranka w kombinacji Curculio diversipunctatus.
Morfologia Owad dorosły thumb|left|Imago, widok z boku thumb|left|Imago, widok od spodu Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 7 mm. Na wierzchu ciała występują zarówno rozdwojone, jak i całobrzegie łuski.
Głowa ma wyraźnie wypukłe oczy. Ryjek jest stosunkowo gruby, trochę krótszy od przedplecza, u nasady nieznacznie szerszy niż czoło. Czułki są brunatnoczerwone z wyjątkiem buławek. Pierwszy człon biczyka jest co najwyżej o ćwiartkę dłuższy niż człon następny.
Przedplecze jest szerokie, stosunkowo mocno po bokach zaokrąglone. Barwę ma ciemną ze słabo zaznaczonymi jaśniejszymi paskami bocznymi i słabo zaznaczoną, czasem całkiem zanikłą jasną linią pośrodkową. Na ciemnym tle występują zarówno włoski, jak i wąskie, powcinane łuski. Pokrywy są mocno wydłużone, w barkach zaokrąglone, w tyle szeroko zaokrąglone, u samicy wyraźniej ku tyłowi rozszerzone, u samca słabo rozszerzone lub o równoległych bokach. Międzyrzędy są lekko wypukłe. Barwa pokryw jest ciemna, często z szarymi bokami. Łuski pokryw powcinane są niemal do nasady. Skrzydeł tylnej pary brak zupełnie. Odnóża są w całości czarne. Przednie golenie u samicy są nieznacznie rozszerzone, u samca u szczytu lekko dowewnętrznie zagięte i z dużym kolcem na wewnętrznej krawędzi. Środkowe golenie samca mają kolec szczytowy jeszcze większy, a tylne szeroki, ukośnie ścięty i opatrzony ząbkiem.
Larwa Larwa jest jasnozielona lub żółta z czarnymi pinakulami oraz pomarańczową z przyciemnieniami głową. Przedni brzeg nadustka jest wyraźnie wklęśnięty, a przedni brzeg wargi górnej głęboko pośrodku wcięty. Żuwaczki mają dwa ostre, szczytowo położone zęby. Szczecinki głowy są włosowate. Nasady szczecinek tułowia i odwłoka nie są uwydatnione, ale mają mocną pigmentację, natomiast same szczecinki pigmentu nie mają. Przedplecze ma dziesięć par szczecinek, z których szósta jest najdłuższa. Śródtułów i zatułów cechują się obecnością trzech szczecinek wentropleuralnych, z których pierwsza jest krótka, a pozostałe zdrobniałe. Wszystkie płaty odnóżowe mają po pięć szczecinek, z których dwie pierwsze są długie, a pozostałe zdrobniałe. Szczecinki odwłoka są krótkie, maczugowate, pałeczkowate i włosowate. Na segmentach od pierwszego do ósmego występuje pięć szczecinek prodorsalnych leżących w mniej więcej jednej linii, acz druga i czwarta leżą nieco bardziej z przodu, a trzecia nieco bardziej z tyłu; druga i czwarta są skrócone, pozostałe równych długości.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla torfowiska, bagna, wilgotne łąki, pobrzeża potoków, wilgotne lasy i zarośla, przydroża i rowy. Na dalekiej północy spotykany jest również w tundrze. Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są oligofagicznymi fitofagami żerującymi na goździkowatych. Do ich roślin pokarmowych należą głównie gwiazdnice, w tym bagienna, grubolistna i pospolita, ale także kościenica wodna, lepnice, mokrzyce i rogownica polna. Larwy żyją wolno na liściach. Przepoczwarczenie następuje wśród liści rośliny pokarmowej w kulistawym, białym, zamkniętym oprzędzie. W Europie północno-wschodniej postacie dorosłe aktywne są od maja do września.
Gatunek holarktyczny. W Europie znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Kazachstanu, Kirgistanu, Mongolii i Chin. W Ameryce Północnej znany jest z Kanady i Grenlandii.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Grenlandii Kategoria:Chrząszcze Kanady Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1798 roku