Edward Manc (ur. 13 listopada 1910 w Moskwie, zm. 11 sierpnia 1994 w Warszawie) – polski artysta cyrkowy.
Życiorys mały|Grobowiec Manców Urodził się 13 maja lub 11 sierpnia 1910 w Moskwie. Uczył się w Gimnazjum Tomasza Niklewskiego w Warszawie. Idąc w ślady ojca Wiktora porzucił studia prawnicze i podjął pracę w cyrku od 1927. Wraz z nim stworzył duet „Din-Don” istniejący do 1939. Był umuzykalniony, potrafił grać na 30 instrumentach, w tym na saksofonie, trąbce, fortepianie, gitarze, ksylofonie, skrzypcach. Jego dialogi symfoniczne zarejestrowano i opublikowano na płytach „Syreny Record” (1927, 1933).
Podczas okupacji niemieckiej był organizatorem występów artystycznych w kawiarniach. W 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim jako żołnierz Armii Krajowej w stopniu kaprala. Walczył w szeregach plutonu 11 9 kompanii batalionu „Kiliński” i w batalionie szturmowym „Ruma”. Stolicę opuścił z ludnością cywilną.
Po wojnie zajmował się prowadzeniem teatru varieté „Din-Don” oraz kierował cyrkiem w Łodzi. Wydano jego książkę autobiograficzną pt. Wspomnienia klowna (wyd. 1961, spisał Zbigniew Adrjański).
Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Bródnowskim.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy artyści cyrkowi Kategoria:Polscy komicy Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej