Linda Magdalena Cullberg Lampenius, wcześniej znana jako Linda Brava (ur. 26 lutego 1970 w Helsinkach) – fińsko-szwedzka skrzypaczka. Wraz z Pete Parkkonenem reprezentantka Finlandii w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji (2026).
Życiorys Rodzina i edukacja Urodziła się w rodzinie szwedzkojęzycznej. Oboje rodzice byli artystami. Uczęszczała do przedszkola muzycznego, w którym grała na różnych instrumentach. Kiedy miała pięć lat, zaczęła pobierać lekcje gry na skrzypcach u węgierskiego skrzypka .
Od 1985 do 1997 uczyła się historii, teorii muzyki, pedagogiki, gry na skrzypcach i śpiewu operowego w Akademii Sibeliusa. Była koncertmistrzem orkiestry symfonicznej uczelni i orkiestry klasy dyrygenckiej pod okiem kompozytorów, takich jak Eri Klas i Jorma Panula. Uczyła się także w Stanach Zjednoczonych, Izraelu czy Francji.
Kariera muzyczna W wieku ośmiu lat dołączyła do zespołu Helsinki Strings, z którym występowała m.in. w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Wielkiej Brytanii. Kiedy miała 11 lat, wystąpiła jako solistka z Orkiestrą Symfoniczną Fińskiego Radia, a później została koncertmistrzem Helsinki Strings.
Przez trzy lata grała pierwsze skrzypce w .
W 1996 rozpoczęła karierę solową. Jako solistka występowała m.in. z Sztokholmską Sinfoniettą i . Latem 2008 wyruszyła w trasę koncertową z Praską Orkiestrą Symfoniczną, złożoną z muzyków z dwóch największych praskich orkiestr klasycznych, z którymi wystąpiła w szwedzkich zamkach. Była solistką Orkiestry La Scali podczas koncertu muzyki klasycznej w Pałacu Książęcym w Monako. Jako solistka orkiestrowa wykonała m.in. Koncert podwójny na dwoje skrzypiec Bacha, Koncert potrójny Beethovena, Tańce węgierskie Brahmsa, I Koncert skrzypcowy Brucha, Czardasza Montiego, V Koncert skrzypcowy Mozarta i Humoreski Sibeliusa, współpracując z dyrygentami, takimi jak , , Eri Klas i .
Zagrała specjalne występy, m.in. podczas gali UNESCO w Paryżu w 1999 i koncertu „Rhapsody in Rock” w londyńskiej Royal Albert Hall w 2003 oraz na gali charytatywnej „White Turf” w St. Moritz w 2005 (event został zorganizowany w celu zebrania funduszy dla UNICEF-u) na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2007. Zagrała podczas ceremonii zakończenia sezonu wyścigowego Aprilia w Noale we Włoszech i wystąpiła z koncertem dla żołnierzy NATO w Kosowie. Wystąpiła także w programach rozrywkowych w amerykańskiej telewizji, w BBC i Rai Uno, a także w Globen, monakijskim i Royal Albert Hall. Kilkakrotnie występowała również w rezydencji Playboya, m.in. podczas imprezy „Sen nocy letniej”, urodzin Hugh Hefnera i transmitowanej w telewizji imprezy sylwestrowej.
Była jurorką w fińskim programie X-Factor i wystąpiła w szwedzkim programie Let’s Dance.
W lutym 2026 z utworem „Liekinheitin”, który nagrała z Pete Parkkonenem, zwyciężyła w programie Uuden Musiikin Kilpailu 2026, dzięki czemu wraz z Parkkonenem została wytypowana do reprezentowania Finlandii w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji w Wiedniu. 12 maja wystąpili w pierwszym półfinale i awansowali do finału. W rozegranym 16 maja tego roku finale Lampenius i Parkkonen zajęli 6. miejsce, uzyskując łącznie 279 punktów – 138 po głosowaniu publiczności i 141 po głosowaniu jury.
Działalność pozamuzyczna Uczęszczała do szkoły modelingowej. Kilkukrotnie proponowano jej udział w , ale odmawiała ze względu na to, że chciała się skupić na muzyce. Jej zdjęcia zostały opublikowane w czasopismach, takich jak m.in. Café, Elle, Esquire, GQ, Hello!, Maxim i Playboy.
Jako aktorka zadebiutowała rolą w filmie u boku swojej matki. W latach 90. wystąpiła w różnych fińskich serialach. Zagrała gościnnie także w serialach amerykańskich: Słoneczny patrol czy Fame L.A..
Z ramienia Szwedzkiej Partii Ludowej zasiadała w .
Życie prywatne W 1997 wyprowadziła się z Finlandii i mieszkała m.in. w Los Angeles i Londynie. W 2002 osiedliła się w Sztokholmie, a w 2010 uzyskała szwedzkie obywatelstwo. Jej mężem jest szwedzki prawnik Martin Cullberg, z którym ma dwójkę dzieci.
Dyskografia Albumy Dane dot. albumuNajwyższe pozycje na listachSWE Najwyższe pozycje w Szwecji:
Wszystkie z wyjątkiem oznaczonych: Dla „Pick Me Up”: Linda Lampenius Wydany: 1997 Wytwórnia: Audiovox Records Format: CD8– Wydany: 1999 Wytwórnia: Format: CD––Nordic Light Wydany: 1 czerwca 2005 Wytwórnia: Ladybird Format: digital download, CD–12Angels Wydany: 1 listopada 2010 Wytwórnia: Linda Lampenius Productions Format: digital download, CD4559„–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.
Single Jako główna artystka RokTytułNajwyższe pozycje na listachAlbum2011„Your Song”(z Gentlemen)–Singel niealbumowy.2021„Myrskyluodon Maija”–2026„Liekinheitin”(oraz Pete Parkkonen)1„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.
Jako artystka gościnna RokTytułNajwyższe pozycje na listachAlbumSWEESP2007„Burn”(Magnus Bäcklund, gościnnie: Linda Lampenius)–4–Singel niealbumowy.2008„Pick Me Up”(Emilia de Poret)–124Pick Me Up2020„Greensleeves, Scarborough Fair”(Anúna i Michael McGlynn, gościnnie: Linda Lampenius)–––Singel niealbumowy.2025„Shanghain valot” (UMK Edit)(Annika Eklund, gościnnie: BESS, Eini, Keira, Laura Voutilainen i Linda Lampenius)9––„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.
Przypisy
Kategoria:Fińscy skrzypkowie Kategoria:Szwedzkojęzyczni Finowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Helsinkach Kategoria:Ludzie związani ze Sztokholmem Kategoria:Urodzeni w 1970 Kategoria:Reprezentanci Finlandii w Konkursie Piosenki Eurowizji