Władysław Rudnik (ur. 1928, zm. 7 listopada 1955 k. Taeczon Korei Południowej) – polski wojskowy, kapitan Wojska Polskiego, poległ podczas wykonywania zadań w ramach delegacji Misji Polskiej Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei.
Życiorys Władysław Rudnik urodził się w 1928. Przebieg służby wojskowej W 1946 wstąpił do Wojska Polskiego. Absolwent Akademii Sztabu Generalnego WP. Od jesieni 1955 pełnił zawodową służbę wojskową będąc w składzie delegacji Misji Polskiej w południowokoreańskim porcie wejściowym w mieście Gunsan w ramach Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. W polskiej delegacji pełnił służbę wraz z mjr. Jakubem Zygielskim i por. Zygfrydem Zielińskim.
W dniu 7 listopada 1955 polska delegacja Misji Polskiej leciała amerykańskim śmigłowcem wojskowym pilotowanym przez 22-letniego amerykańskiego oficera, ppor. Harolda S. Salvage’a na trasie z Gunsan do Seulu, po czym mieli lecieć w okolice Panmundżom, gdzie znajdowała się kwatera główna Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. Kilkadziesiąt kilometrów na północ od Gunsan, w pobliżu miejscowości Taeczon w Korei Południowej doszło do katastrofy śmigłowca, który rozbił się o zbocze jednej z gór, spadł do doliny i zajął się ogniem. Wszyscy polscy wojskowi wraz z pilotem amerykańskim zginęli wskutek uderzenia i pożaru. W katastrofie rannych zostało kilka innych osób. W listopadzie 1955 wystawiono trumny ze zwłokami polskich oficerów w obozie polsko-czechosłowackim w Panmundżom. 13 listopada 1955 r. w Andun odbyła się ceremonia spopielenia zwłok tragicznie zmarłych oficerów. Prochy zostały następnie, specjalnym samolotem wojskowym, przetransportowane do PolskiJ. Zuziak, Wojsko Polskie w misjach pokojowych w latach 1953–1990, Warszawa 2009, s. 39. Śledztwo, pochówek Komisja Nadzorcza Państw Neutralnych w Korei z inicjatywy polskiej misji zorganizowała sześcioosobową grupy, która po wydaniu zgody przez amerykańskie Dowództwo Narodów Zjednoczonych, dotarła na miejsce katastrofy 9 listopada 1955, celem zidentyfikowania ofiar oraz zabrania rzeczy, które do polskich oficerów należały. Prawo do prowadzenia dochodzenia miało wyłącznie DNZ. Lekarz zdecydował, aby zwłoki przed przekazaniem rodzinom skremować, gdyż ich stan na to wskazywał. Jednocześnie dyplomacja PRL złożyła w ambasadzie USA w Warszawie żądanie przeprowadzenia dokładnego śledztwa oraz dostarczenia Polsce jego wyników.
23 listopada 1955 Amerykanie z DNZ przedstawili wyniki swojego dochodzenia. Wskazali, że przyczyną katastrofy były złe warunki atmosferyczne, w których pilot próbował zawrócić, ale mu się nie udało. Polskie MSZ nalegało na przeprowadzenie ponownego i dokładniejszego dochodzenia, ale Amerykanie wskazywali na komunikat DNZ z 23 listopada 1955. Natomiast w dokumentacji DNZ dotyczącej wypadku wskazano nie tylko czynniki przyczyn katastrofy odnośnie pogody. Ostatecznie DNZ zdecydowała nie informować publicznie o innych czynnikach, które mogły przyczynić się do katastrofy amerykańskiego samolotu, w tym: 22-letni pilot nie miał odpowiedniego doświadczenia do wykonywania tego typu lotów, nie została uzyskana zgoda na lot od kontroli lotów, pilot zignorował ostrzeżenia meteorologiczne o niekorzystnych warunkach pogodowych, samolot nie był wyposażony w system nawigacji radiowej oraz pilot nie przygotował dokumentacji dotyczącej pasażerów. Misja polska w KNPN w połowie grudnia 1955 zasygnalizowała także, że będzie się domagała od USA odszkodowania za śmierć oficerów. Ceremonia pogrzebowa odbyła się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w listopadzie 1955. Śp. kpt. Władysław Rudnik zostawił żonę i syna. W listopadzie 1959 USA zdecydowały się wypłacić po 10 tys. dolarów rodzinom ofiar.
Awanse kapitan – ? Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 1955 (pośmiertnie) i inne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Żołnierze Sił Zbrojnych RP polegli w misjach zagranicznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1955