Donus bucovinensis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje środkowo-wschodnią część Europy.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1928 roku przez Karla Alfonsa Peneckego pod nazwą Hypera bucovinensis.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 6,5 do 7,5 mm, z wierzchu porośniętym bardzo mocno wydłużonymi, włosowatymi łuskami. Ryjek jest o ⅓ krótszy od przedplecza, bardzo słabo zakrzywiony, u nasady wypłaszczony, o powierzchni grzbietowej leżącej na tej samej wysokości co niewiele od jego podstawy węższe czoło. Przedplecze jest słabo wypukłe w profilu, w widoku grzbietowym nieco szersze niż dłuższe, najszersze przed połową i stamtąd ku tyłowi niemal prostolinijnie lekko zwężone. Włosowate łuski formują jaśniejsze paski po bokach przedplecza. Powierzchnia przedplecza i pokryw jest bardzo gęsto i drobno punktowana. Gęste, włosowate, brunatne i szare łuski na pokrywach skupiają się po bokach w drobne kropki, a na nieparzystych zagonikach tworzą słabo wygraniczone, ciemniejsze plamki. Odnóża cechują się czarnymi szczecinkami w wieńcach na wierzchołkach goleni. Genitalia samca mają bardzo krótki płat środkowy edeagusa (prącie) przechodzący na wierzchołku w wąski, języczkowaty wyrostek o długości nieco większej od szerokości, bokach równoległych i szczycie zaokrąglonym.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na chabrach, w tym chabrze driakiewniku i przypuszczalnie chabrze łąkowym.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Ukrainy i Rumunii, a konkretnie z Podola i Bukowiny.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1834 roku