Loranne Vella (ur. 10 lipca 1972) – maltańska pisarka, tłumaczka i artystka, mieszkająca w Brukseli. Kilkakrotnie zdobyła National Book Prize przyznawaną przez maltańską , w tym nagrodę za najlepszą powieść w języku maltańskim i angielskim za Rokit (2018) oraz Marta Marta (2023). Jest współredaktorką maltańskojęzycznego czasopisma literackiego Aphroconfuso.
Biografia Loranne Vella urodziła się w 10 lipca 1972 w Victorii na wyspie Gozo, Malta.
Edukacja Po ukończeniu edukacji podstawowej i średniej, w 1989 rozpoczęła studia na University of Malta, który ukończyła w 2000 z tytułem magistra teatrologii, po drodze zaliczając B.A. z wyróżnieniem z teatrologii i języka angielskiego jako przedmiotu dodatkowego.
Kariera zawodowa Jeszcze będąc na studiach rozpoczęła karierę zawodową jako nauczycielka języka angielskiego i dramatu w St. Aloysius' College w Birkirkarze (1995–2005). Opuściła Maltę w 2005 i pracowała jako tłumacz w Parlamencie Europejskim w Luksemburgu (2005–2008) oraz w Komitecie Ekonomiczno-Społecznym w Brukseli (2009 – obecnie).
Prace i współpraca Kariera artystyczna – współzałożycielka Aleateia Group Theatre w 1992 wraz z Simonem Bartolo, Victorem Debono i Russellem Muscatem. Do 2005 szkoliła się i występowała w Valletta Campus Theatre (wówczas znanym jako MITP Theatre – Mediterranean Institute Theatre Programme). Grupa powstała, gdyż wszyscy studenci uniwersytetu dostrzegali potrzebę wcielania w życie różnych teorii i dyscyplin spotykanych w trakcie studiów, a także odkrywania własnej metodologii pracy i dyscypliny. W 2013 współpracowała z fotografką Ritty Tacsum na wystawie „4 Rooms”. Po raz pierwszy Vella połączyła literaturę, fotografię i performans w jednym wydarzeniu, co powtórzyła przy okazji kolejnych premier książek (Rokit – 2017, mill-bieb 'il ġewwa – 2019). Jest to również fundamentalna idea kolektywu sztuki performatywnej, który założyła wspólnie z Sephorą Gauci w 2017, Barumbara Collective – aby tworzyć wydarzenia performatywne we współpracy z artystami z innych dziedzin sztuki.
W latach 2014–2017 przetłumaczyła kilka opowiadań dla dzieci z języka francuskiego na maltański (znanych jako Rumanzini) oraz jedno z hiszpańskiego na maltański, Vjoletta, które zdobyło nagrodę Terramaxka Book Prize 2016. W 2019 współpracowała z artystą Trevorem Borgiem i napisała opowieść dla dzieci zainspirowaną swoją pracą zaprezentowaną na Biennale w Wenecji jako część Pawilonu Malty. Tytuł opowiadania opublikowanego w listopadzie 2019 to Smajna Isimna Taħt l-Art.
W 2017 jej powieść Rokit została wydana przez wydawnictwo Merlin Publishers. W następnym roku powieść zdobyła maltańską National Book Prize w kategorii najlepszej powieści napisanej w języku maltańskim lub angielskim. W 2024, razem z tłumaczką Kat Storace zdobyła nagrodę English PEN Translates.
Jej zbiór opowiadań mill-bieb 'il ġewwa znalazł się na ostatecznej liście nominacji do National Book Prize w 2020. Tłumaczenie na język angielski what will it take for me to leave autorstwa Kat Storace zostało wydane w 2021 przez Praspar Press. To tłumaczenie znalazło się na ostatecznej liście nominacji do nagrody za tłumaczenie TA First Translation Prize 2022 przyznawanej przez The Society of Authors.
W 2022 jej powieść Marta Marta została wydana przez EDE Books. W następnym roku powieść zdobyła National Book Prize dla najlepszej powieści w języku maltańskim lub angielskim. Fragment tej powieści zatytułowany Writing in Translation Anthology, przetłumaczony przez Kat Storace, ukazał się w 2024 w brytyjskim kwartalniku .
W 2023, wraz z Joe Gattem założyła maltańskojęzyczne czasopismo literackie Aphroconfuso.
Przypisy .
Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Maltańskiego Kategoria:Maltańscy pisarze Kategoria:Maltańscy tłumacze Kategoria:Ludzie urodzeni w Victorii (Malta)