Kościół w Norra Möckleby – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Znajduje się we wschodniej części Olandii. Architektura Pierwszy kościół w Norra Möckleby wzniesiony został w XI wieku i był prawdopodobnie prostą drewnianą budowlą. W XII wieku został zastąpiony kamiennym kościołem składającym się z nawy, prezbiterium i apsydy, a także wieży od strony zachodniej. W XIII wieku wzmocniono mury prezbiterium, aby było ono w stanie podtrzymywać kolejną wieżę, później dobudowaną. W ten sposób kościół uzyskał kształt . Ze względu na odsłonięte położenie w regionie Morza Bałtyckiego, podobnie jak większość kościołów na Olandii, pełnił podwójną funkcję: sakralną i obronną. Świątynia nie była budowlą zbyt dużą i już w XVII wieku okazała się zbyt mała. W 1666 roku dobudowano galerię, by rozwiązać ten problem. W XVIII wieku podjęto decyzję o wzniesieniu nowej budowli. Jednak uczyniono to dopiero na początku XIX wieku. Pierwsze projekty nowego kościoła wykonał Jonas Lindström, który pracował w parafii w latach 1771–1804. Ostatecznie zostały one przyjęte, ale mimo to Jacobowi Wilhelmowi Gerssowi zlecono przygotowanie nowego projektu; został on ukończony w 1817 roku. Prace rozpoczęły się dopiero w 1824 roku pod kierownictwem Johana Söderströma i Petera Isberga. Dotychczasowy kościół, z wyjątkiem średniowiecznej wieży zachodniej, został zburzony. Do zachowanej wieży dobudowano zupełnie nową nawę z prostą ścianą kończącą prezbiterium od wschodu oraz zakrystią od strony północnej. Wieża została wyposażona w latarnię z przestrzenią na dzwony. Wnętrze kościoła otrzymało drewniane sklepienie kolebkowe. Zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz kościół zyskał neoklasycystyczny wygląd, całkowicie zgodny z projektem Gerssa. W 1832 roku kościół został konsekrowany. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Bardziej istotne elementy wyposażenia wnętrza:
fragmenty chrzcielnicy wykutej w wapieniu gotlandzkim, która pierwotnie miała kształt małży, z częścią środkową z XIII wieku, z czterema wystającymi głowami, druga chrzcielnica z ośmiokątną misą, z czerwonego wapienia olandzkiego, z 1650 roku, ławka dla nowożeńców malowana w 1795 roku przez Johana Henrika Wadstena, ołtarz z 1886 roku z nastawą autorstwa Bengta Nordenberga, z obrazem Przemienienia Pańskiego oraz rzeźbami Baranka Bożego i anioła z krzyżem z dawnego ołtarza, wykonanymi w 1746 roku przez Petera Buschberga, ambona z 1825 roku wykonana przez Petera Isberga według projektu Nilsa Isaka Löfgrena.
Pierwsze organy do świątyni zakupiono w 1860 roku z kościoła w Hölö koło Sztokholmu. Powstały one w 1767 roku w sztokholmskim warsztacie Jacoba Westervika. Rozebrano je w maju 1892 roku. W tym samym roku firma Åkerman & Lund zbudowała nowe organy. W 1966 roku Johan Anders Ingvar Johansson z Långaryd skonstruował nowy, w pełni mechaniczny instrument. Fasada organów z 1892 roku została zachowana.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii