Kościół w Resmo – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Znajduje się w południowo-zachodniej części Olandii. Położony jest na obszarze bogatym w relikty starożytności, wśród których wymienić należy przede wszystkim cztery duże grobowce korytarzowe. Architektura Świątynia składa się z nawy, węższego prezbiterium z apsydą, zakrystii od północy i wieży od zachodu. Plan prezbiterium, podobnie jak zakrystii, jest nieco skośny. Północny portal nawy (o zamurowanym wnętrzu) ma rozchodzące się ku dołowi boki i jest nakryty bardzo długimi dębowymi belkami w formie, która w Szwecji występuje tylko na Olandii, na przykład w kościele w Ventlinge. Portale południowy i zachodni również są tego samego typu. Otwory wieży są od wewnątrz nakryte dębowymi deskami. Duże okna ostrołukowe i mniejsze okrągłe, zarówno od strony północnej, jak i południowej, oświetlają wysokie i wąskie pomieszczenie kościelne, nakryte płaskim, drewnianym sklepieniem kolebkowym.
Kościół w Resmo jest najstarszą zachowaną świątynią średniowiecznej Szwecji, będącą nadal w użyciu. To najlepiej zachowany na Olandii kościół spośród świątyń tamtego okresu, jakie przetrwały do dziś. Najstarsze części (prezbiterium z apsydą, nawa, fragmenty zachodniej wieży) pochodzą z końca XI wieku. Wieża od zachodu została ukończona w połowie XII wieku, a wieżę wschodnią wzniesiono około 1300 roku. Zakrystia została dodana na początku lat 40. XVIII wieku. Duże okna ostrołukowe wykonano w 1784 roku. Wschodnia wieża, której dostawienie przekształciło kościół w , została zburzona podczas przebudowy w 1826 roku do poziomu nieznacznie powyżej dawnego prezbiterium, a kościół zasadniczo uzyskał wówczas swój obecny wygląd. Jednocześnie wieżę wyposażono w latarnię. Dalsze zmiany w jej wyglądzie wprowadzono w 1890 roku. Prezbiterium i nawa nakryte są wspólnym dachem dwuspadowym. W 1923 roku zmieniono wygląd zewnętrzny świątyni według projektu Andersa Ivara Rolanda. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Wejścia od strony zachodniej i pośrodku południowego muru prowadzą do wnętrza kościoła. Pochodzi ono głównie z końca XVIII wieku. W Resmo znajduje się największy na Olandii zespół malowideł romańskich. Najstarszym z nich, pochodzącym z połowy XII wieku, jest przedstawienie Maiestas Domini w sklepieniu hełmu apsydy. Malowidła wewnątrz wysokiego łuku tęczowego i po zachodniej stronie należą do nieco młodszej, najobszerniejszej grupy, powstałej około 1200 roku. W kościele znajdują się również freski z połowy XIII i końca XVI wieku.
Na uwagę zasługują także:
krzyż triumfalny autorstwa Svena-Bertila Svenssona, ołtarz z 1799 roku, zaprojektowany przez Carla Fredrica Sundvalla, ambona z 1799 roku, wykonana przez Carla Fredrica Sundvalla.
W 1892 roku firma Åkerman & Lund ze Sztokholmu zbudowała pierwsze organy dla tutejszego kościoła. W 1931 roku instrument ten został rozbudowany przez firmę A. Magnusson Orgelbyggeri AB z Göteborga. W 1965 roku przebudowy organów dokonał Karl Olof Rydén ze Sztokholmu.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii