Władysław Magielski pseud. „Miś”, „Rus” (ur. 26 czerwca 1921 we Włocławku, zm. w październiku 1942) – polski działacz konspiracji niepodległościowej podczas II wojny światowej, członek Wysokiej Rady i wiceprezes Kujawskiego Związku Polityczno-Literackiego „Zew” (KZPL)Słownik Biograficzny Konspiracji Pomorskiej 1939-1945. Część 5 (Fundacja Generał Elżbiety Zawackiej, Toruń, 2001; ISBN: 83-88693-20-4) s. 90.
Życiorys Pochodził z Włocławka. Ukończył szkołę powszechną i uczęszczał na kursy w szkole handlowej. Pracował jako pomocnik kupiecki oraz robotnik we włocławskich fabrykach. Po wybuchu II wojny światowej, utracił prace i pracował jedynie dorywczo, a po podjęciu działalności konspiracyjnej, nie podejmował już żadnej pracy zawodowej.
W trakcie okupacji niemieckiej, należał do Bojowej Organizacji Ludowej (BOL) we Włocławku.
W lutym lub marcu 1940 poznał starszego od siebie, Eugeniusza Karola Kłosowskiego, którego został najbliższym przyjacielem i współpracownikiem. Poprzez Kłosowskiego, został zaangażowany w działalność Kujawskiego Związku Polityczno-Literackiego „Zew”, nie jest jednak do końca ustalone od kiedy brał udział w pracach organizacyjnych. Razem z Wandą Daszkowską i Janiną Lech, należał do najbliższych współpracowników Kłosowskiego. Do jego zadań należało między innymi zbieranie meldunków od podległych grup kolportażu i prowadzenie kasy powstałej z dobrowolnych składek członków oraz kolportaż wydawanych przez organizację pism i druków. Uczestniczył także w werbowaniu nowych członków KZPL oraz brał udział w ich zaprzysięganiu. Kłosowski wyznaczył mu również zadanie, wyszukania broni dla nich obu. Brał również udział w obsłudze organizacyjnego powielacza i kierował jedną z grup kolportażu. W KZPL, działali również jego ojciec Adam i siostra Genowefa (ur. 1923), pseud. „Halszka”. Do KZPL wprowadził między innymi Tadeusza Kudła.
W sierpniu 1940 doszło do rozłamu wewnątrz KZPL, którego przyczyną były różnice poglądów co do sposobu redagowania jego prasy konspiracyjnej oraz nieprzestrzeganie zasad konspiracji przez Kłosowskiego i jego najbliższych współpracowników Władysława Magielskiego i Stanisława Mazurka.
Gdy zaczęły się aresztowania wśród działaczy KZPL w styczniu 1941, zbiegł z Włocławka, gdzie mieszkał z rodzicami pod okupacyjnym adresem Hindenburgstrasse 13 i schronił się w Lubaniu, skąd planował ucieczkę do Generalnego Gubernatorstwa.
Aresztowany został w Lubaniu. Przetrzymywany był początkowo we Włocławku, gdzie w ramach śledztwa, konfrontowany był z Kłosowskim. Prowadzący śledztwo prokurator Alfons Peter Bengsch był zainteresowany również związkami Magielskiego z przedstawicielami duchowieństwa polskiego we Włocławku. Prokurator Alfons Peter Bengsch, oskarżył Magielskiego o zdradę stanu i 27 czerwca 1941 skierował akt oskarżenia do Trybunału Ludowego (Volksgerichtshof) w Berlinie. Ostatecznie, sprawa KZPL trafiła do Prokuratury przy Wyższym Sądzie Krajowym (Kraju Warty) w Poznaniu, która zaliczyła Magielskiego do grupy A, obejmującej siedmiu głównych oskarżonych – przywódców organizacji (W. Dszkowska, E. K. Kłosowski, W. Magielski, S. Mazurek, J. Lech, B. Lech i H. Wojdyłło). W tym czasie Magielski, przebywał w więzieniu, w Saksonii. Został skazany na karę śmierci. Zmarł w październiku 1942 w więzieniu, w Dreźnie lub Zwickau, jeszcze przed wykonaniem wyroku śmierci, a dokładna data jego śmierci nie jest znana.
Jej biogram ukazał się między innymi w Słowniku Biograficznym Konspiracji Pomorskiej 1939-1945. Część 5. Biogram opracował Tadeusz Jaszowski.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Kujawskiego Związku Polityczno-Literackiego Kategoria:Ludzie urodzeni we Włocławku Kategoria:Ofiary tortur Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945