Piotr Łopatkiewicz (ur. 1965) – polski historyk sztuki, dr hab. prof. Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Krośnie, specjalista w zakresie sztuki średniowiecznej.

Życiorys Ukończył w 1984 r. I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w KrośnieKopernikański Słownik Biograficzny [dostęp 2026-05-28]., następnie w 1990 r. studia z historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, na podstawie pracy pt. Małopolska rzeźba drewniana 1320–1380 (promotor: prof. dr hab. Jerzy Gadomski) otrzymał dyplom magistra. W 2004 r. na Wydziale Historycznym UJ, na podstawie dysertacji pt. Malarstwo w Krośnie w pierwszej połowie XVI wieku (promotor: prof. dr hab. Jerzy Gadomski), uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce. W 2020 r. w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie na podstawie pracy zatytułowanej Studia nad problematyką Hodegetrii Krakowskich w malarstwie małopolskim późnego średniowiecza uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o sztuce.

Od 2002 r. pracował jako wykładowca w Zakładzie Turystyki i Rekreacji Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie (po zmianach: Karpacka Państwowa Uczelnia, a obecnie Państwowa Akademia Nauk Stosowanych w Krośnie). W latach 2012–2016 i od 2020 r. pełni funkcję kierownika Zakładu Turystyki i Rekreacji. W okresie od 2005 do 2017 r. był równocześnie adiunktem w Katedrze Socjologii i Badań Kulturowych Turystyki Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Prowadzi badania się w zakresie malarstwa tablicowego i ściennego, rzeźby drewnianej polichromowanej oraz architektury, zwłaszcza drewnianej architektury kościelnej. Odrębną dziedziną zainteresowań naukowych jest historia konserwacji i inwentaryzacji zabytków na ziemiach polskich.

Kierownik, współautor i główny wykonawca kilkunastu projektów naukowych oraz grantów naukowych realizowanych w Muzeum Narodowym w Krakowie, Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Promotor ponad 150 prac licencjackich (PWSZ w Krośnie) oraz 11 magisterskich (UR), głównie w zakresie znaczenia dziedzictwa kulturowego turystyce.

Od najmłodszych lat związany z turystyką - zwłaszcza górską. W latach 80. był jednym z najbardziej aktywnych członków Klubu Górskiego „Beskidnicy” PTTK Krosno. Odwiedził ponad 50 państw na trzech kontynentach. W sierpniu 2014 r. wszedł na Kazbek 5047 m n.p.m. – jeden z najwyższych szczytów Kaukazu. W 2016 r. z żoną pobiegli w maratonie na Wielkim Murze Chińskim.

Mąż Beaty, nauczycielki języka angielskiego.

Odznaczenia

Srebrny Krzyż Zasługi (2015) „za zasługi w działalności na rzecz rozwoju nauki”. Brązowy Krzyż Zasługi (2009) „za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej”. Medal Komisji Edukacji Narodowej (2019)

Nagrody

Nagroda im. Szczęsnego Morawskiego za najlepsze publikacje dotyczące Sądecczyzny (2008, 2019) Nagroda Prof. Jerzego Z. Łozińskiego za najlepsze prace z polskiej historii sztuki „za wydanie czterech rękopiśmiennych inwentarzy zabytków Stanisława Tomkowicza” (2008)

Źródło:.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Urodzeni w 1965