Języki zachodniosemickie – rodzina języków, należąca do języków semickich, wywodząca się z języków afroazjatyckich. Termin ten po raz pierwszy został użyty w 1883 roku przez niemieckiego orientalistę Fritza Hommela.
Klasyfikacja mały|prawo|Podział języków semickich (kolor zielony – wschodnio- , czerwony – centralno- , niebieski – południowosemickie). Powszechnie używa się i akceptuje się rozróżnienie języków semickich ze względu na podział geograficzny (wschodnie, północno-wschodnie i południowo-zachodnie), choć takie podejście jest w świetle nowych badań przestarzałe. Języki afroazjatyckie Języki semickie Języki zachodniosemickie
Węgierski lingwista i specjalista języków semickich dzielą języki semickie na dwie kategorie: języki wschodnio- i zachodniosemickie.
Języki zachodniosemickie składają się z wyraźnie zdefiniowanych podgrup językowych: arabskiego (w tym maltańskiego), etiopskiego, współczesno południowoarabskiego, południowoarabskiego epigraficznego, (w tym hebrajski, aramejskich, amoryckich i ugaryckich).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki semickie