Brevinasia longiseta – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Endemiczny dla Południowej Afryki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Taxonomy”. Jako miejsce typowe wskazano rezerwat przyrody Grootvaderbosch w Prowincji Przylądkowej Zachodniej Południowej Afryki. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „długoszczecinkowa”.
Morfologia thumb|left|Okaz paratypowy. a: widok grzbietowy, b: widok boczny, c: przedplecze, d: pokrywy w widoku grzbietowo-bocznym, e: czułek, f: przednia goleń, g: ryjek w widoku grzbietowym, h: ryjek w widoku grzbietowo-bocznym, i: ryjek w widoku bocznym Chrząszcz o ciele długości od 1,7 do 2,4 mm. Oskórek jest brązowawy do ciemnobrązowawego z rudobrązowymi czułkami, stopami i szczytami goleni oraz czerwonawo rozjaśnionym międzyrzędem przyszwowym, a czasem też piątym i szóstym na pokrywach. Przylegające łuski są nieregularnie pozaokrąglane i wzdłużnie rowkowane, skąpo rozmieszczone, na pokrywach oddalone na dystanse nieco mniejsze od średnicy, na głowie i przedpleczu rozmieszczone gęściej. Sterczące szczecinki na pokrywach są cienkie, o równoległych bokach, przynajmniej tak długie jak szerokość międzyrzędu, na głowie, ryjku i przedpleczu natomiast nieco krótsze, bezładnie rozproszone.
Głowa ma małe, niewystające poza jej obrys oczy oraz wyraźnie ku przodowi zbieżne, proste boki ryjka. Rowki do chowania czułków na ryjku przy patrzeniu od góry widoczne są w całości, a przy patrzeniu z boku mają grzbietową krawędź biegnącą ku górnej krawędzi oka, a dolną krawędź biegnącą ku miejscu leżącemu poniżej dolnej krawędzi oka. Pozabuławkowa część biczyka czułka jest siedmioczłonowa, a szczytowa część trzonka nabrzmiała, o szerokości wynoszącej od 0,8 do 0,9 szerokości buławki.
Przedplecze jest około półtorakrotnie szersze niż dłuższe, najszersze za środkiem. Po bokach ma trzy pary długich, cienkich, częściowo widocznych przy patrzeniu od góry guzków o jednakowych rozmiarach. Pokrywy są owalne, od 1,2 do 1,3 raza dłuższe niż szersze, o wąskich rzędach i płaskich międzyrzędach. Łuski na pokrywach są brązowe z rzadkimi łatkami z łusek szarawych. Przednie odnóża mają prawie ścięty wierzchołek goleni.
Samcze genitalia cechują się prąciem krótkim, najszerszym pośrodku, lekko po bokach zaokrąglonym, na szczycie stępionym z krótką końcówką, a także obecnością trzech nadzwyczajnie cienkich, u nasad i szczytów połączonych sklerytów w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma prawie trójkątną płytkę o lekko wklęsłych bokach. Cienkie gonokoksyty dysponują długimi gonostylikami. Spermateka ma równomiernie zakrzywione cornu, owalne, nieco dłuższe niż szersze ramię i niemal trójkątną, w przybliżeniu tak długą jak ramię szyjkę.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla ściółkę lasów. Znajdowany był na rzędnych od 300 do 1150 m n.p.m.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki, znany tylko z Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku