290px|mały|Języki i dialekty Francji Język korsykański (lingua corsa) – język romański, którym posługuje się ok. 260 tys. mieszkańców Korsyki (francuskiej wyspy na Morzu Śródziemnym), a także ok. 80 tys. Korsykan mieszkających w Boliwii, Kanadzie, Kubie, Portoryko, Urugwaju, Stanach Zjednoczonych, Wenezueli i we Włoszech.
Na Korsyce funkcjonują dwa odmienne dialekty. Większość mieszkańców wyspy mówi dialektem północnym (głównym ośrodkiem jest Bastia). Mowa ta uchodzi często za dialekt języka włoskiego, a konkretnie za odmianę dialektu toskańskiegoEthnologue report for language code: cos. Na południu (okolice Sartène) używa się języka, który jest bardzo zbliżony do dialektów sardyńskich i z tego tytułu bywa zaliczany do języków południoworomańskichGiulio Bertoni, Italia dialettale, Ulrico Hoepli, Milano 1916, §98. W centrum wyspy (Ajaccio) używa się formy przejściowej pomiędzy dialektami.
Większość użytkowników tego języka zna język francuski, ale na co dzień posługuje się korsykańskim, także w piśmie. Fragmenty Biblii przetłumaczono na korsykański w latach 1861–1994. Pełny przekład ukazał się w roku 2005 (wydanie bilingwiczne korsykańsko-francuskie). Język ten miał duży wpływ na dialekt gallurski języka sardyńskiego.
Język korsykański (południowy) a język włoski Różnice w gramatyce Rodzajniki Język włoski Język korsykański un, uno un, unu una una il u la a i, gli i le e/i Przed wyrazem zaczynającym się samogłoską, korsykańskie rodzajniki określone skracają się do l'''.
Przyimki Przyimki bez rodzajników: Język włoski Język korsykański a, ad à con incù da da di di in in su annantu à tra, fra frà
Przyimki włoskie z rodzajnikami: il l' lo la i gli le a al all' allo alla ai agli alle da dal dall' dallo dalla dai dagli dalle di del dell' dello della dei degli delle in nel nell' nello nella nei negli nelle su sul sull' sullo sulla sui sugli sulle
W odróżnieniu od włoskich, korsykańskie przyimki nie łączą się z rodzajnikami określonymi.
Odmiana czasowników Odmiana czasownika posiłkowego:
+ Czasownik "być" Włoski Korsykański Forma gramatyczna essere esse bezokolicznik è hè tryb oznajmujący, czas teraźniejszy, 3. osoba, l. pojedyncza sono sò tryb oznajmujący, czas teraźniejszy, 3. osoba, l. mnoga era era czas przeszły niedokonany, 3. osoba, l. pojedyncza fu fù czas przeszły dokonany prosty, 3. osoba, l. pojedyncza Bezokoliczniki, które we włoskim mają końcówkę -are, w korsykańskim mają końcówkę -à: wł. parlare – kors. parlà Spójniki Włoskiemu spójnikowi e/ed odpowiada korsykański è.
Różnice w ortografii Włoskiemu -ge-, odpowiada korsykańskie -ghje-, włoskiemu -gi- - korsykańskie -ghj- przed samogłoską i -gjhi- przed spółgłoską, na końcu lub gdy i jest akcentowane. Wł. giovani, legge - kors. ghjovani, leghje. Rzecz dotyczy też podwójnego włoskiego g, któremu w tym przypadku odpowiada korsykańskie pojedyncze. Nieakcentowane włoskie o przechodzi w korsykańskie u. W szczególności rzeczowniki i przymiotniki, które we włoskim kończą się na -o, w korsykańskim kończą się na -u: wł. romanzo, italiano – kors. rumanzu, talianu''.
Zobacz też
Korsykańska Wikipedia
Przypisy
Korsykański Kategoria:Kultura Korsyki