Bournonit – minerał z gromady siarkosoli, rzadki, rozpowszechniony tylko w niektórych regionach ziemi.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga J. L. de Bournona (1751-1825), który jako pierwszy zidentyfikował ten minerał.
Charakterystyka Właściwości Tworzy kryształy tabliczkowe, krótkosłupowe, często występują zbliźniaczenia; jego wielokrotne zbliźniaczenia przypominają czasami „koła zębate”. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, często zawiera domieszki takie jak: srebro rodzime, cynk, żelazo, arsen, mangan, nikiel.
Występowanie Stanowi składnik średniotemperaturowych utworów hydrotermalnych. Współwystępuje z tetraedrytem, kwarcem, syderytem, galeną, kalcytem, barytem, dolomitem, tenantytem, cynkiem, sfalerytem, pirytem, antymonitem, chalkopirytem.
Miejsca występowania: Niemcy – Kopalnia Georg, Horhausen (Westerwald), Clausthal-Zellerfeld, Sankt Andreasberg/Oberharz, Neudorf/Unterharz, Wielka Brytania – Kornwalia, Francja – Puy de Dôme, Czechy – Příbram, Austria – Hüttenberg/Karyntia, Peru, Boliwia, USA – Utah, Włochy, Ukraina.
W Polsce – znany z Sudetów (kopalnia w Jabłowie k. Boguszowa-Gorców), znaleziony w Radzimowicach, Grudnie, okolicach Świeradowa-Zdroju i Złotego Stoku.
Zastosowanie ważna ruda ołowiu – 42,5% Pb, miedzi – 13% Cu i antymonu – 24,8% Sb, minerał poszukiwany przez kolekcjonerów.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne bournonit na stronie Webmineral.com bournonit na stronie Mindat.org
Kategoria:Siarkosole