thumb|400px|Przepływ powietrza przez wirnik śmigłowca podczas lotu normalnego i lotu z autorotacją Lądowanie autorotacyjne – procedura bezpiecznego sprowadzenia na ziemię śmigłowca po całkowitej awarii zespołu napędowego, dzięki wykorzystaniu zjawiska autorotacji. Procedura składa się z kilku faz.
Wprowadzenie Bezpośrednio po utracie mocy silników, pilot: zmniejsza kąt ustawienia łopat wirnika głównego, zmniejszając skok ogólny sterowaniem ogólnym (czasem do minimum) koryguje pedałami pojawiające odchylenie od kierunku lotu w wyniku braku napędu drążkiem sterowym (sterowaniem okresowym) steruje tak, aby śmigłowiec uzyskał prędkość ekonomiczną
Zniżanie Podczas zniżania pilot: szuka miejsca do lądowania awaryjnego utrzymuje obroty wirnika i prędkość zgodnie z przepisami (Instrukcja użytkowania w locie)
Wytrzymanie Podczas wytrzymania pilot: drążkiem sterowym (sterowaniem okresowym) zmniejsza prędkość śmigłowca względem ziemi. czuwa nad wyprostowaniem sylwetki śmigłowca (podniesienie ogona) - aby nie zawadzić ogonem o ziemię
Przyziemienie Podczas przyziemienia pilot: ściąga dźwignią sterowania ogólnego skok ogólny do maksimum. W tym momencie następuje wykorzystanie energii kinetycznej zgromadzonej w wirniku głównym i prędkość opadania maleje. zatrzymuje śmigłowiec na ziemi przy użyciu hamulców podwozia.
Warianty Lądowanie autorotacyjne może być wykonane jako: lądowanie z pionowej autorotacji lądowanie z dobiegiem.
Łatwiejsze do wykonania jest lądowanie z dobiegiem.
Momenty krytyczne moment zaistnienia awarii (a zwłaszcza całkowita awaria napędu) - istnieje groźba utraty energii przez wirnik nośny i groźba utraty sterowania. moment wytrzymania - istnieje groźba zawadzenia belką ogonową lub śmigłem ogonowym o ziemię w razie niewyprostowania sylwetki śmigłowca. mała wysokość (lub niska prędkość) podczas wystąpienia awarii (duże zapotrzebowanie na moc) - istnieje groźba rozbicia śmigłowca znajdującego się poniżej bezpiecznej wysokości i prędkości lotu. Obwiednia zasobów energii potencjalnej (wysokość) i kinetycznej (prędkość) jest określana jako tzw. wykres H-V. Dopiero poza tym obszarem lądowanie autorotacyjne śmigłowca może być bezpieczne. Tak więc wszelkiego rodzaju operacje w zawisie czy z małymi prędkościami nisko nad ziemią (np. prace dźwigowo-montażowe, ratownictwo górskie, lądowania przed szpitalami w mieście) są obarczone zwiększonym ryzykiem wypadku w razie awarii zespołu napędowego.
Bibliografia
; Rozdział 11: "Helikopter - procedury awaryjne", sekcja 11-1 do 11-4 ; [Washington, D.C.], The Service, 2000. US Department of Transportation, Federal Aviation Administration, FAA-H-8083-21, OCLC 45388567.
Kategoria:Śmigłowce Kategoria:Bezpieczeństwo lotu