thumb|400px|Przepływ powietrza przez wirnik śmigłowca podczas lotu normalnego i lotu z autorotacją Lądowanie autorotacyjne – procedura bezpiecznego sprowadzenia na ziemię śmigłowca po całkowitej awarii zespołu napędowego, dzięki wykorzystaniu zjawiska autorotacji. Procedura składa się z kilku faz.
Wprowadzenie Bezpośrednio po utracie mocy silników, pilot: zmniejsza kąt ustawienia łopat wirnika głównego, zmniejszając skok ogólny sterowaniem ogólnym (czasem do minimum) koryguje pedałami pojawiające odchylenie od kierunku lotu w wyniku braku napędu drążkiem sterowym (sterowaniem okresowym) steruje tak, aby śmigłowiec uzyskał prędkość ekonomiczną
Zniżanie Podczas zniżania pilot: szuka miejsca do lądowania awaryjnego utrzymuje obroty wirnika i prędkość zgodnie z przepisami (Instrukcja użytkowania w locie)
Wytrzymanie Podczas wytrzymania pilot: drążkiem sterowym (sterowaniem okresowym) zmniejsza prędkość śmigłowca względem ziemi. czuwa nad wyprostowaniem sylwetki śmigłowca (podniesienie ogona) - aby nie zawadzić ogonem o ziemię