Elisabeth Charlotte Rist (ur. 21 czerwca 1962 w Grabs, St. Gallen) – szwajcarska artystka zajmująca się sztuką wideo. Mieszka i pracuje w Zurychu i Los Angeles.
Życiorys Od dzieciństwa nazywana była Pipilotti. Imię to nawiązuje do noweli „Pippi Pończoszanka” Astrid Lindgren. Rist studiowała w instytucie sztuki stosowanej w Wiedniu (Austria), a także z koncentracją na sztuce wideo w szkole projektowania (Schule für Gestaltung) w Bazylei (Szwajcaria). Podczas studiów zaczęła pracować kamerą super 8, tworząc kilkuminutowe filmy. Pracowała jako artystka i muzyk w Zurychu z predylekcją na wideo i komputerowe media. Była członkiem grupy muzycznej i performerskiej Les Reines Prochaines, członkiem laboratorium dźwięku i obrazu Dig it, a także współzałożycielką Via group (sztuki audio i wideo) w Bazylei. Została zaproszona przez profesora Paula McCarthy do nauczania w UCLA. Pipilotti Rist żyje z partnerem Balzem Rothem, z którym ma syna Himalaya.
Działalność Pipilotti jest producentką, reżyserką, twórczynią wideo. Podkreśla wagę niezależności artystycznej produkcji. Używa zazwyczaj technik stojących w opozycji do tradycyjnych metod filmowych. Czerpie z zalet dźwięku i wizualnego potencjału zjawisk kulturowych, jak telewizja, dizajn, moda, rzeźba i muzyka. Traktuje telewizję jako „klejnot kultury popularnej”, pogrążający widza w środowisku bez granic ani punktu odniesienia. Podąża za radykałami takimi jak MacLuhan i Nam June Paik. W Art Of the Millenium, opublikowanym przez Uta Grosenick i Burkharda Riemschneidera (wydawnictwo Taschen w 1999) wybrano cytat sumujący prace artystki:
Rist prowadzi dyskusje z bardzo konceptualnymi problemami, różnicą w płciowości, identyfikacją, feminizmem i kulturą rozrywki.
Pipilotti często gra we własnym wideo, posiada wtedy dość komiczny stosunek między kamerą (widzem) tworząc humorystyczną prowokacje, utrzymując ironiczny dystans, zdolny do buntu i flirtu. W kontraście z wieloma konceptualnymi artystami, jej kolorowe i umuzykalnione prace przekazują intrygującą wizje szczęścia i prostoty. Pipilotti w wywiadzie, zapytana o to, czy jest feministką odpowiedziała „tak, szlachetność zobowiązuje do tego”. Pipilotti nieustannie buduje swój własny charakter w pracach, miksując kreowanie siebie z promocyjną mową, często czerpiąc korzyści ze statusu osoby publicznej, widoczne jest to chociaż w koncertach podczas jej epizodu z grupą Les Reines Prochaines.
Używa wielu przedmiotów codziennego użytku (ubrań, mebli), projektuje klipy – kolorowe, żywe, zabawne, czasami agresywne, krótkie, ale na poziomie efektywności zawodowych projektantów. Często wprowadza niespodziewane elementów np. gwałtowne, zamglone i drżące obrazy, dźwięki i przesycenia obrazu. Dla Pipilotti te środki są poetyckie, pokazują fałszywą naiwność, blisko świata sennych marzeń dzieciństwa, łatwo utożsamianych i całkowicie utopijnych.
Prace W I'm Not The Girl Who Misses Much (1986) Rist tańczy w czarnej sukience z odsłoniętym biustem. Obraz jest monochromatyczny i rozmazany. Rist śpiewa w kółko „I'm not the girl who misses much”, odwołującą się do pierwszej linijki tekstu piosenki „Happiness Is a Warm Gun” zespołu The Beatles. Wideo zmierzając do końca przechodzi w odcień niebieski i zatrzymuje dźwięk.
Rist w Pickelporno (1992), mówi o cielesności i seksualnym pożądaniu. Kamera bada ciało mężczyzny. Obraz jest naładowany intensywnymi kolorami, delikatną aurą doznań.
Ever is Over All (1997) pokazuje w zwolnionym tempie młodą kobietę (Rist), która przechadza się po miejskiej uliczce i rozbija okna zaparkowanym samochodom, używając dużego młota w kształcie tropikalnego kwiatu. W 2016 r. podobny motyw wykorzystała Beyoncé w filmie towarzyszącym albumowi Lemonade.
Prace wideo, super 8 i wideo instalacje 1984 – St. Marxer Friedhof (Sankt Marx Cemetery) 1986 – Das Gute (The Good) 1986 – I'm Not The Girl Who Misses Much – Link Link 2 (Real Video) 1987 – Sexy Sad I – Link 1988 – (Entlastungen) Pipilottis Fehler ((Discharges) Pipilottis Mistakes) – Link 1988 – Japsen. With Muda Mathis 1989 – Die Tempodrosslerin saust. With Muda Mathis 1990 – You Called Me Jacky – Link 1992 – Pickelporno – Link Link 2 1992 – Als der Bruder meiner Mutter geboren wurde, duftete es nach wilden Birnenblüten vor dem braungebrannten Sims (When My Mother's Brother Was Born, It Smelt of Pear Flowers Before the Brown Cornice) – Link 1992 – Blue Bodily Lettre 1993 – Blutclip – Link 1994 – Selbstlos im Lavabad (Selfless in the Bath of Lava) 1995 – I'm a Victim Of This Song 1996 – Sip My Ocean 1997 – Ever Is Over All 1998 – Remake of the Weekend – Link 1999 – Regenfrau (I am called a plant) 1999 – Extremities 1999 – Vorstadthirn (Suburban Brain) 2000 – Open My Glade – Link 2000 – Himalaya's Sister's Living Room 2000 – Closet Circuit 2001 – The Belly Button Like a Village Square – Link 2001 – Fliederstrudel (Fünf Uhr) 2001 – Related Legs – Link 2004 – Herbstzeitlose 2005 – Homo sapiens sapiens – Gry Bay homepage with clip 2009 – Elixer (instalacja z 10 pomieszczeniami) 2009 – Pepperminta (film fabularny)
Nagrody 1988 – Prize of the Feminale Kolonia 1991 – Swiss Federal Arts Scholarship 1994 – Manor-Prize, St. Gallen 1994 – Video Art Prize of the Swiss Bank Corporation 1995 – Scholarship of the German Academic Exchange Service (DAAD) 1997 – Premio 2000 of the Biennale di Venezia 1998 – Nomination for the Hugo Boss Prize 1999 – Wolfgang-Hahn-Preis 2001 – Art Prize of the City of Zurich 2004 – 01 award und Honorary Professorship of the Universität der Künste, Berlin
Literatura Publikacje 1998 – Himalaya, Pipilotti Rist 50 kg, incl. CD we can't. Oktagon Verlag: Kolonia. 1998 – Remake of the Weekend. incl. CD. Oktagon: Cologne. 2001 – Pipilotti Rist. With contributions by Peggy Phelan, Hans Ulrich Obrist, Elisabeth Bronfen. Phaidon: Londyn. 2001 – Apricots Along The Street. Scalo: Zurych/Berlin/Nowy Jork, 2004 – Jestem swoją własną obcą świnią (Ich bin mein eigenes fremdes Schwein/I am my own foreign pig). z Birgit Kempker. Centrum Sztuki Współczesnej: Warszawa.
O Pipilotti Rist Elizabeth Janus: Pipilotti Rist, video artist, Art Forum, Summer 1996 Parkett 48, 1996 DU, June 1997 Francis McKee: Pipilotti Rist: Show a Leg. Tramway: New York 2002. Andre Seleanu: Pipilotti Rist at the Outer Frontiers of Video, Artfocus 69, 2000 Änne Söll: Arbeit am Körper. Videos und Videoinstallationen von Pipilotti Rist. Schreiber: Munich 2004. Änne Söll: Der Traum vom Fliegen – Dienstleistung und Geschlecht in Pipilotti Rists 'Pamela' (PDF)
Linki zewnętrzne
pipilottirist.net - Oficjalna strona Artkrush.com review of Pipilotti Rist's Wishing for Synchronicity at Houston's Contemporary Arts Museum, 1/2007 Current exhibitions and connection to galleries at Artfacts.Net
Prace wideo Compilation of 14 videos at UbuWeb
telemaquetime.free.fr: Many still images (Real Video, QuickTime)
(QuickTime) A look at Pipilotti Rist's recent exhibition Pour Your Body Out (7354 Cubic Meters)
Wywiady (niemiecki) (niemiecki) Interview in Afterimages 11/2000 Interview in Art Journal, Winter 2000 (niemiecki)
Przeglądy
Kategoria:Szwajcarscy artyści współcześni Kategoria:Urodzeni w 1962 Kategoria:Ludzie urodzeni w Grabs