93. Tour de France rozpoczął się 1 lipca 2006 w Strasburgu, a zakończył się 23 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z 21 etapów, w tym 10 etapów płaskich, 3 etapów pagórkowatych, 5 etapów górskich i 3 etapów jazdy indywidualnej na czas. Trasa wyścigu liczyła 3657 km. Był to pierwszy wyścig nowego dyrektora Tour de France Christiana Proudhomme’a, pierwszy wyścig po dominacji Lance’a Armstronga oraz pierwszy wyścig od 1999 roku, w którym nie jechał wcześniejszy triumfator.

Klasyfikacje Klasyfikację generalną wygrał Amerykanin Floyd Landis, wyprzedzając Hiszpana Óscara Pereirę Sio i Niemca Andreasa Klödena. Po dyskwalifikacji Amerykanina na pierwsze miejsce awansował Pereiro Sio, drugi był Klöden, a na trzecie miejsce wskoczył kolejny Hiszpan – Carlos Sastre. Duńczyk Michael Rasmussen wygrał klasyfikację górską, Australijczyk Robbie McEwen wygrał klasyfikację punktową, a Włoch Damiano Cunego był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został Hiszpan David de la Fuente. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była niemiecka drużyna T-Mobile Team.

Przed startem Już przed startem wyścigowi towarzyszyły duże emocje. Na kilka dni przed prologiem ze startu wykluczeni zostali faworyci: Jan Ullrich, Ivan Basso, Francisco Mancebo i wielu innych. Miało to związek z wielką aferą dopingową (Operación Puerto), która rozpętała się kilka tygodni wcześniej w Hiszpanii wokół osoby doktora Eufemiana Fuentesa, w którego gabinecie miały się rzekomo odbywać zabiegi transfuzji krwi, a który również miał wymienionym kolarzom podawać zabronione przez MUK środki wspomagające. Pośrednio, ofiarą tej afery padł również inny faworyt wyścigu, Aleksandr Winokurow, którego drużyna Astana-Würth została zdziesiątkowana po wykluczeniach z wyścigu. Liczba 4 zawodników, która nie została wyeliminowana z tejże drużyny, była bowiem za małą liczbą dla jednej grupy kolarskiej, aby mogła ona wystartować w wyściguCyclingnews complete coverage of Operación Puerto .

Po 3. etapie wycofał się kolejny faworyt, Alejandro Valverde, dotychczasowy lider UCI ProTour 2006. Spowodowane to było kraksą, w jakiej uczestniczył ten kolarz i złamaniem przez niego prawego obojczykaRough riders: Valverde breaks his collarbone .

Opis Ze względu na brak zawodników w peletonie uznawanych za faworytów przed startem przebieg wyścigu był zaskakujący. Po raz pierwszy od ponad dwudziestu lat koszulka lidera zmieniała właściciela dziesięć razy. Drużyny posiadające w swoim składzie aktualnego lidera nie starały się bronić tej koszulki. Na 13. etapie z Béziers do Montélimar grupa Phonak zezwoliła na ucieczkę, która uzyskała prawie 30 minut przewagi, a biorący w niej udział zawodnik Óscar Pereiro Sio odebrał żółtą koszulkę Floydowi Landisowi.

Jednak 93. Tour de France będzie kojarzony dzięki trzem innym etapom. Na 16. etapie z Bourg-d’Oisans do La Toussuire liderem był Floyd Landis. Był to ciężki etap górski: dwie premie górskie poza kategorią, i po jednej premii górskiej pierwszej oraz drugiej kategorii. Na podjeździe pod ostatnią premię górską (pierwszej kategorii) La Toussuire (gdzie kończył się etap) lider przeżył poważny kryzys, nie był w stanie odpowiedzieć na ataki innych kolarzy i powoli zaczął tracić czas do swoich głównych rywali. Na metę przyjechał ze stratą 10'04” do zwycięzcy dzięki pomocy kolegi z drużyny Axela Merckxa. Po tym etapie jego strata do głównych rywali wynosiła ponad 8 minut, zajmował 11. miejsce i nie liczył się w rywalizacji o końcowy triumf, przynajmniej nie powinien się liczyć.

Jednak następnego dnia zaskoczył wszystkich. 17. etap z Saint-Jean-de-Maurienne do Morzine również był górskim etapem. Na jego trasie znajdowały się z dwie premie górskie pierwszej kategorii i po jednej premii górskiej trzeciej, drugiej kategorii oraz poza kategorią. Floyd Landis zaatakował swoich rywali na ponad 100 km przed metą. Nie ruszyła żadna grupa zawodników by zlikwidować jego akcję. Landis dogonił i wyprzedził grupki kolarzy jadących przed peletonem, a następnie wygrał etap odrabiając prawie całą stratę do rywali i z 11. miejsca awansował na miejsce 3. mając odpowiednio 30 sekund i 18 sekund straty do Óscara Pereiry Sio i Carlosa Sastrego. Następnego dnia podczas indywidualnej jazdy na czas pokonał swoich głównych rywali i zapewnił sobie wystarczającą przewagę by podczas ostatniego etapu, zwanego etapem przyjaźni, dojechać do mety bez walki na lotnych premiach, czy też na finiszu.

Doping Dobra jazda Floyda Landisa na 17. etapie wynikała z niedozwolonego dopingu. Wyniki przebadania próbek krwi pobranych po tym etapie wykazały podwyższony poziom testosteronu (zarówno w próbce A, jak i B). Oznaczało to dyskwalifikację Amerykanina. Po zakończeniu procesu w przedmiocie dyskwalifikacji Amerykanina, 22 września 2007 roku, zwycięzcą ogłoszono drugiego w klasyfikacji Óscara Pereirę UCI officially names Pereiro 2006 Tour champion, cyclingnews.com, 22 września 2007.

Czterech kolejnych amerykańskich kolarzy: Levi Leipheimer, George Hincapie, Christian Vande Velde i David Zabriskie zostało w 2012 roku zdyskwalifikowanych za doping. Hincapie i Vande Velde utracili wszystkie wyniki z lat 2004–2006, Leipheimer z lat 1999–2006 i lipca 2007, a Zabriskie z lat 2003–2006Six former Armstrong USPS teammates receive bans from USADA .

Drużyny W tej edycji TdF wzięło udział 20Les équipes du Tour de France 2006 drużyn: Discovery Channel Team CSC T-Mobile Ag2r Prévoyance Gerolsteiner Rabobank Davitamon-Lotto Phonak Lampre-Fondital Illes Balears-Caisse d’Épargne Quick Step-Innergetic Crédit Agricole Euskaltel-Euskadi Cofidis Saunier Duval-Prodir Française des Jeux Liquigas Bouygues Télécom Team Milram Agritubel

Etapy EtapDataTrasaDystansZwycięzcaP 1 lipca Strasburg 20px ITT 7,5 km Thor Hushovd1 2 lipca Strasburg alt=|link=|22px 183,0 km Jimmy Casper2 3 lipca Obernai – Esch-sur-Alzette alt=|link=|22px 223,0 km Robbie McEwen3 4 lipca Esch-sur-Alzette – Valkenburg alt=|link=|22px 216,0 km Matthias Kessler4 5 lipca Huy – Saint-Quentin alt=|link=|22px 215,0 km Robbie McEwen5 6 lipca Beauvais – Caen alt=|link=|22px 219,0 km Óscar Freire6 7 lipca Lisieux – Vitré alt=|link=|22px 184,0 km Robbie McEwen7 8 lipca Saint-Grégoire – Rennes 20px ITT 52,0 km Serhij Honczar8 9 lipca Saint-Méen-le-Grand – Lorient alt=|link=|22px 177,0 km Sylvain Calzati10 lipcaDzień przerwy9 11 lipca Bordeaux – Dax alt=|link=|22px 170,0 km Óscar Freire10 12 lipca Cambo-les-Bains – Pau alt=|link=|22px 193,0 km Juan Miguel Mercado11 13 lipca Tarbes – Val d’Aran alt=|link=|22px 208,0 km Dienis Mieńszow12 14 lipca Luchon – Carcassonne alt=|link=|22px 211,0 km Jarosław Popowycz13 15 lipca Béziers – Montélimar alt=|link=|22px 231,0 km Jens Voigt14 16 lipca Montélimar – Gap alt=|link=|22px 181,0 km Pierrick Fédrigo17 lipcaDzień przerwy15 18 lipca Gap – L’Alpe d’Huez alt=|link=|22px 187,0 km Fränk Schleck16 19 lipca Le Bourg-d’Oisans – La Toussuire alt=|link=|22px 182,0 km Michael Rasmussen17 20 lipca Saint-Jean-de-Maurienne – Morzine alt=|link=|22px 199,0 km Floyd Landis18 21 lipca Morzine – Mâcon alt=|link=|22px 193,0 km Matteo Tosatto19 22 lipca Le Creusot – Montceau-les-Mines 20px ITT 56,0 km Serhij Honczar20 23 lipca Sceaux – Paryż (Champs-Élysées) alt=|link=|22px 152,0 km Thor Hushovd

Liderzy klasyfikacji po etapach Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna25px Klasyfikacja punktowa25px Klasyfikacja górska25px Klasyfikacja młodzieżowa25px Klasyfikacja drużynowa25px P Thor HushovdThor HushovdThor HushovdBrakJoost PosthumaDiscovery Channel 1 Jimmy CasperGeorge HincapieJimmy CasperFabian WegmannBenoît Vaugrenard 2 Robbie McEwenThor HushovdRobbie McEwenDavid de la Fuente 3 Matthias KesslerTom BoonenTom BoonenJérôme PineauMarkus Fothen 4 Robbie McEwenRobbie McEwen 5 Óscar Freire 6 Robbie McEwenBenoît Vaugrenard 7 Serhij HonczarSerhij HonczarMarkus FothenT-Mobile Team 8 Sylvain Calzati 9 Óscar Freire 10 Juan Miguel MercadoCyril DesselCyril DesselAG2R Prévoyance 11 Dienis MieńszowFloyd LandisDavid de la FuenteT-Mobile Team 12 Jarosław Popowycz 13 Jens VoigtÓscar PereiroTeam CSC 14 Pierrick Fédrigo 15 Fränk SchleckFloyd Landis 16 Michael RasmussenÓscar PereiroMichael Rasmussen 17 Floyd LandisDamiano CunegoT-Mobile Team 18 Matteo Tosatto 19 Serhij Honczar 20Thor Hushovd Klasyfikacja końcowa Floyd LandisÓscar Pereiro Robbie McEwen Michael Rasmussen Damiano Cunego T-Mobile Team

Klasyfikacje końcowe Klasyfikacja generalna PozycjaZawodnikDrużynaCzas DSQ Floyd Landis 25px Phonak 89 h 39' 30" 1. Óscar Pereiro Caisse d’Épargne 89 h 40' 27" 2. Andreas Klöden T-Mobile +32" 3. Carlos Sastre CSC +2' 16" 4. Cadel Evans Lotto +4' 11" 5. Dienis Mieńszow Rabobank +6' 09" 6. Cyril Dessel Ag2r +7' 44" 7. Christophe Moreau Ag2r +8' 40" 8. Haimar Zubeldia Euskaltel +11' 08" 9. Michael Rogers T-Mobile +14' 10" 10. Fränk Schleck CSC +16' 49"

Klasyfikacja punktowa PozycjaZawodnikDrużynaPunkty 1. Robbie McEwen 20px|Green jersey Lotto 288 2. Erik Zabel Milram 199 3. Thor Hushovd Crédit Agricole 195 4. Bernhard Eisel FdJ 176 5. Luca Paolini Liquigas 174 6. Iñaki Isasi Euskaltel 130 7. Francisco Ventoso Saunier 128 8. Cristian Moreni Cofidis 116 9. Jimmy Casper Cofidis 98 10. Óscar Pereiro Caisse d’Épargne 88

Klasyfikacja górska PozycjaZawodnikDrużynaPunkty 1. Michael Rasmussen 20px Rabobank 166 2. David de la Fuente Saunier 113 3. Carlos Sastre CSC 99 4. Fränk Schleck CSC 96 5. Michael Boogerd Rabobank 93 6. Damiano Cunego Lampre 80 7. Cyril Dessel Ag2r 72 DSQ Levi Leipheimer Gerolsteiner 66 9. Andreas Klöden T-Mobile 64 10. Óscar Pereiro Caisse d’Épargne 63

Klasyfikacja młodzieżowa PozycjaZawodnikDrużynaCzas 1. Damiano Cunego 20px Lampre 89 h 58' 49" 2. Markus Fothen Gerolsteiner +38" 3. Matthieu Sprick Bouygues +1 h 29' 12" 4. David de la Fuente Saunier +1 h 36' 00" 5. Moisés Dueñas Agritubel +1 h 48' 40" 6. Thomas Lövkvist FdJ +1 h 52' 54" 7. Francisco Ventoso Saunier +2 h 22' 03" 8. Joost Posthuma Rabobank +2 h 32' 41" 9. Benoît Vaugrenard FdJ +2 h 33' 12" 10. Pieter Weening Rabobank +2 h 36' 44"

Klasyfikacja drużynowa PozycjaDrużynaCzas 1. T-Mobile 269 h 08' 46" 2. CSC +17' 04" 3. Rabobank +23' 26" 4. AG2R Prévoyance +33' 19" 5. Caisse d’Épargne +56' 53" 6. Lampre-Fondital +57' 37" 7. Gerolsteiner +1 h 45' 25" 8. Discovery Channel +2 h 19' 17" 9. Euskaltel-Euskadi +2 h 26' 38" 10. Phonak +2 h 49' 06"

Przypisy

Linki zewnętrzne

Le Dico Du Tour: Le Tour de France 2006 Bike Race Info: 2006 Tour de France

2006 Kategoria:UCI ProTour 2006 Kategoria:2006 we Francji