Frederick Beasley Alexander (ur. 14 sierpnia 1880 w Seabright, zm. 3 marca 1969 w Beverly Hills) – amerykański tenisista, zwycięzca Australasian Championships w grze pojedynczej i grze podwójnej, zwycięzca U.S. National Championships w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa W czasie studiów na Princeton został akademickim mistrzem USA w grze pojedynczej w 1901 roku i w grze podwójnej w 1900 roku, w parze z Raymondem Little.
Między 1904 a 1918 rokiem sześć razy znalazł się w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, najwyżej w 1908 roku na pozycji nr 3.
W 1908 roku jedyny raz wziął udział w mistrzostwach Australii (obecnie Australian Open) i wygrał tę imprezę, stając się pierwszym zagranicznym zwycięzcą. W finale pokonał Alfreda Dunlopa, z którym stworzył też najlepszą parę deblową w zawodach, odnosząc zwycięstwo w spotkaniu o tytuł nad Anthonym Wildingiem i Granvillem G. Sharpem. Znaczącym osiągnięciem Alexandra w 1908 roku był również singlowy finał pretendentów na mistrzostwach USA (obecnie US Open), w którym poniósł porażkę z Bealsem Wrightem.
Razem z Haroldem Hackettem stworzył parę w deblu, która w latach 1905–1911 nieprzerwanie występowała w finale gry podwójnej mistrzostw USA, wygrywając w latach 1907–1910. Piąte mistrzostwo w rozgrywkach Alexander zdobył w 1917 roku (ze względu na trwającą I wojnę światową impreza nosiła nazwę National Patriotic Tournament), mając za partnera Harolda Throckmortona. Jeszcze rok później doszedł do deblowego finału, tym razem z parze z Bealsem Wrightem.
W 1918 roku Alexander doszedł do finału gry mieszanej mistrzostw USA w parze z Mollą Mallory.
Sześciokrotnie Alexander wygrywał w deblu halowe mistrzostwa USA – w 1906, 1907 i 1908 roku z Hackettem, w 1911 i 1912 roku z Theodorem Pellem, w 1917 roku z Williamem Rosenbaumem.
W 1908 roku Alexander został powołany do reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa. W finale przeciwko połączonej ekipie Australii i Nowej Zelandii w Melbourne nie zdobył punktu, przegrywając w pięciu setach z Normanem Brookesem, w trzech setach z Anthonym Wildingiem oraz w pięciu setach mecz deblowy z tymi samymi przeciwnikami, mając za partnera Bealsa Wrighta.
W 1961 roku został wpisany do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (1–0)
Gra podwójna (6–5)
Gra mieszana (0–1)
Bibliografia
Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997 Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978 Profil na stronie International Tennis Hall of Fame
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy Australian Open Kategoria:Triumfatorzy US Open Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1969