Ludwik Chmura (ur. 23 lutego 1936 w Grodzisku Górnym, zm. 20 września 2008 w Rzeszowie) – polski inżynier elektryk i menedżer przedsiębiorstw budowlanych, działacz PZPR, w latach 1983–1990 prezydent Rzeszowa.
Życiorys Urodził się w Grodzisku Górnym w ówczesnym powiecie leżajskim. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Żołyni, a następnie studiował na Politechnice Śląskiej w Gliwicach na Wydziale Elektrycznym, gdzie w 1960 uzyskał dyplom magistra inżyniera elektryka.
Po studiach związał się z rzeszowskimi przedsiębiorstwami budowlanymi i instalacyjnymi. Kierował przedsiębiorstwem Elektromontaż oraz Rzeszowskim Zjednoczeniem Budownictwa, w którym pełnił funkcję dyrektora. W PZPR należał do działaczy wywodzących się ze środowiska gospodarczego.
W 1983 objął stanowisko prezydenta Rzeszowa, które pełnił do początku 1990 roku. W okresie jego prezydentury zrealizowano szereg dużych inwestycji komunalnych, m.in. ujęcie wody w Zwięczycy, oczyszczalnię ścieków i elektrociepłownię na Załężu oraz znaczną część wschodniej i południowej obwodnicy miasta. W literaturze dotyczącej historii Rzeszowa podkreśla się, że dążył do uczynienia z miasta nowoczesnego ośrodka, dorównującego większym miastom kraju pod względem infrastruktury i warunków życia mieszkańców.
Jednym z jego głównych, niezrealizowanych planów było wprowadzenie w Rzeszowie tramwajowej komunikacji miejskiej. Z myślą o ewentualnym poprowadzeniu torowisk zaprojektowano szerokie pasy rozdziału między jezdniami m.in. na al. Wincentego Witosa i al. Batalionów Chłopskich. Postulat budowy linii tramwajowych znalazł się również w programie wyborczym kandydatów Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego do Miejskiej Rady Narodowej w Rzeszowie w połowie lat 80.
Po odejściu ze stanowiska prezydenta kontynuował pracę w sektorze budowlanym. W latach 90. był dyrektorem rzeszowskiego oddziału firmy Exbud, a jako menedżer tego przedsiębiorstwa wspierał działalność Towarzystwa Przyjaciół Rzeszowa oraz wydawanego przez nie miesięcznika „Echo Rzeszowa”, finansując m.in. jego pierwsze numery. Był również związany ze sportem rzeszowskim jako prezes i późniejszy prezes honorowy Cywilno-Wojskowego Klubu „Resovia”.
Zmarł 20 września 2008 roku w Rzeszowie, w wieku 72 lat. W miesięczniku „Echo Rzeszowa” opublikowano poświęcone mu wspomnienie wraz z fotografią.
Ocena i upamiętnienie W publicystyce lokalnej Chmura bywa zaliczany do grona prezydentów Rzeszowa, którzy w okresie PRL koncentrowali się przede wszystkim na rozwoju gospodarczym miasta. Zdzisław Daraż oceniał go jako samodzielnego gospodarza miasta, który mimo wywodzenia się z PZPR unikał sporów stricte politycznych, a nacisk kładł na inwestycje komunalne i rozbudowę infrastruktury. W tym samym tekście autor podkreślał, że należał on do lokalnych patriotów, którym „Rzeszów leżał na sercu”.
W 2014 prezydent Tadeusz Ferenc zaproponował nadanie imienia Ludwika Chmury jednej z nowych ulic w Rzeszowie, co wywołało dyskusję w Radzie Miasta dotyczącą sposobu upamiętniania działaczy związanych z okresem Polski Ludowej. Ostatecznie w 2015 roku imię Ludwika Chmury otrzymała ulica prowadząca do strefy ekonomicznej Rzeszów–Dworzysko na terenie przyłączonej Przybyszówki.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Prezydenci Rzeszowa Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2008