thumb|240px|Grób gen. dyw. Michała Strygi na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie;23 lipca 2008 Michał Stryga (ur. w 24 lipca 1921 w Tarnopolu, zm. 28 kwietnia 1993 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji Wojska Polskiego, szef sztabu Głównego Kwatermistrzostwa WP.
Życiorys Urodzony w Tarnopolu. Syn Nestora (1882-1933), robotnika i Marii z domu Sęk (ur. 1887). W 1921 roku, jako małe dziecko, wraz z rodziną wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie ojciec otrzymał pracę. Przebywał tam przez 6 lat. Po powrocie do Polski uczył się w szkole powszechnej, a następnie w gimnazjum w Tarnopolu. Po zajęciu wschodnich terenów Polski przez ZSRR uczył się do 1941 w Pełnej Szkole Średniej nr 4 (10-letnia szkoła średnia typu sowieckiego). Po rozpoczęciu wojny niemiecko-sowieckiej w 1941 roku pracował jako robotnik w niemieckim Baudienst w Tarnopolu, a następnie jako kreślarz w miejscowych Kolejach Pańtwowych. Podczas okupacji w szeregach Armii Krajowej. Po zajęciu Tranopola przez Armię Czerwoną został urzędnikiem tamtejszej Wojskowej Komendy Uzupełnień, a w maju 1944 rozpoczął na własną prośbę służbę w ludowym Wojsku Polskim. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Piechoty 1 Armii WP w Łucku, a następnie w Mińsku Mazowickim w październiku 1944 został wyznaczony na dowódcę plutonu zwiadu konnego 2 pułku piechoty. 24 listopada 1944 rozkazem dowódcy 1 Armii WP został awansowany do stopnia chorążego w korpusie osobowym oficerów piechoty. Brał udział w walkach na warszawskiej Pradze, następnie do marca 1945 na Wale Pomorskim w rejonie Drawska i Wałcza, gdzie został ciężko ranny w prawe biodro. Od maja do października 1945 jako dowódca grupy operacyjnej z 2 pułku piechoty uczestniczył w walkach z oddziałami podziemia niepodległościowego na Podlasiu i Mazowszu w rejonie Siedlec, Białej Podlaskiej, Nasielska, Pułtuska i Ostrołęki.
W grudniu 1945 objął stanowisko starszego adiutanta 2 batalionu 2 pułku piechoty. W czerwcu 1946 przeniesiony do sztabu 1 Dywizji Piechoty na stanowisko II-ego pomocnika szefa I oddziału. W lutym 1947 został pomocnikiem szefa III wydziału sztabu dywizji, a w grudniu 1947 został szefem tego wydziału. Od listopada 1948 do lipca 1951 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP, którą ukończył z tytułem oficera dyplomowanego. Po studiach objął funkcję szefa sztabu 14 Dywizji Piechoty w Wałczu. W październiku 1952 został wyznaczony na pełniącego obowiązki dowódcy tej dywizji, jednak w październiku 1955, ze względu na ujawnioną przynależność do Armii Krajowej został przeniesiony na niższe stanowisko starszego wykładowcy Katedry Sztuki Operacyjnej i Taktyki Wyższych Związków Taktycznych w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie.
Od listopada 1956 do grudnia 1958 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta J. Woroszyłowa w Moskwie. Po powrocie do kraju został mianowany na zastępcę szefa sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego do spraw operacyjnych, a w 1960 został szefem sztabu tego okręgu. Funkcję tę sprawował przez 12 lat. We wrześniu 1961, uchwałą Rady Państwa PRL, został awansowany do stopnia generała brygady. Nominację odebrał w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa Aleksandra Zawadzkiego. Od 1968 funkcję szefa sztabu łączył ze stanowiskiem zastępcy dowódcy okręgu. W 1970 odbył kurs strategiczny przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta J. Woroszyłowa.
W 1972 pełnił czasowo funkcję dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W październiku 1972 awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację odebrał w Belwederze 11 października 1972 z rąk przewodniczącego Rady Państwa Henryka Jabłońskiego. W latach 1972–1977 szef sztabu – zastępca Głównego Kwatermistrza WP. W maju 1977 został oddelegowany do Urzędu Rady Ministrów, gdzie aż do lutego 1986 był pełnomocnikiem rządu PRL do spraw pobytu wojsk radzieckich w Polsce – przewodniczącym Delegacji Polskiej w Polsko-Radzieckiej Komisji Mieszanej. Od listopada 1986 w stanie spoczynku w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego. 5 listopada 1986 oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej, gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej.
Na kolejnych kongresach ZBoWiD w roku 1979 oraz 1985 został wybrany w skład Rady Naczelnej tej organizacji.
Pochowany 4 maja 1993 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera BII-12-6)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.. W pogrzebie uczestniczył m.in. były Prezydent RP gen. armii Wojciech Jaruzelski.
Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1948–1955 oraz 1974-1980 zarejestrowany jako tajny współpracownik (informator) Informacji Wojskowej oraz Wojskowej Służby Wewnętrznej o pseudonimie „Stach” Informacje w inwentarzu IPN. Informacje w inwentarzu IPN..
Awanse W trakcie wieloletniej służby w Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 541–543.: podporucznik – 1945 porucznik – 1946 kapitan – 1947 major – 1948 podpułkownik – 1952 pułkownik – 1958 generał brygady – 1961 generał dywizji – 1972
Życie prywatne Mieszkał w Warszawie. Od 1946 żonaty z Ewą z domu Majbroda (1924-2021). Miał córkę Alicję Joannę (1947-1999) i syna Wiesława (1951-2006), prof. dr hab. nauk medycznych, specjalistę chirurga, s. 543..
Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (1970) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Walecznych Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej (1974)Medale Komisji Edukacji Narodowej dla wychowawców w mundurach /w/ "Żołnierz Wolności", nr 295, 13 grudnia 1974, s. 1. Złota Odznaka „Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego” Złoty Medal „Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju” Złote Odznaczenie im. Janka Krasickiego Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1965)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 11, 30 czerwca 1965, s. 6. Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (po raz drugi - 1971)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 3, 20 kwietnia 1971, s.21. Medal pamiątkowy „Za zasługi dla Warszawskiego Okręgu Wojskowego” (1970)Jubileuszowe uroczystości w Warszawskim Okręgu Wojskowym, „Żołnierz Wolności”, nr 239, 10 października 1970, s. 3. Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR) Order Przyjaźni Narodów (ZSRR) Medal „Za wyzwolenie Warszawy” (ZSRR) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (ZSRR) Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR) Srebrny Medal Braterstwa Broni (NRD) Złoty Medal „Za Zasługi dla Narodowej Armii Ludowej” (NRD) Medal „30 lat Bułgarskich Sił Zbrojnych” (Bułgaria) Medal „Za umacnianie Przyjaźni Sił Zbrojnych” III stopnia (CSSR)
Przypisy
Bibliografia S. Brzeziński, R. Majewski, H. Wittek, Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Zmechanizowanych im. T. Kościuszki 1943-1983, Warszawa 1984 H.P. Kosk, Generalicja Polska, tom II, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 2001 A. Krajewski, Drugi Berliński: z dziejów 2 Berlińskiego Pułku Piechoty, Wydawnictwo MON, Warszawa 1979 M. L. Krogulski, Okupacja w imię sojuszu. Armia radziecka w Polsce 1956-1993, Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002
J. Kuropieska, Wspomnienia 1957-1968, Dom Wydawniczy BGW, Warszawa 1994 P. Martell, G.P. Hayes, World military leaders, Bowker, New York 1974 J. Stroynowski, ed., Who is who in the Socialist countries of Europe: a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989, tom 3, K.G. Saur Pub., 1989 VI Kongres ZBoWiD Warszawa 7–8 maja 1979, Wydawnictwo ZG ZBoWiD, Warszawa 1979 Wojskowy Przegląd Historyczny, Warszawa, roczniki 1968-1986
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego Kategoria:Generałowie dywizji ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnopolu Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni medalem „Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za zasługi w ochronie porządku publicznego” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni bułgarskimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polacy odznaczeni czechosłowackimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Tajni współpracownicy organów bezpieczeństwa Polski Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Dowódcy 14 Dywizji Piechoty (LWP)