W 1972 pełnił czasowo funkcję dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W październiku 1972 awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację odebrał w Belwederze 11 października 1972 z rąk przewodniczącego Rady Państwa Henryka Jabłońskiego. W latach 1972–1977 szef sztabu – zastępca Głównego Kwatermistrza WP. W maju 1977 został oddelegowany do Urzędu Rady Ministrów, gdzie aż do lutego 1986 był pełnomocnikiem rządu PRL do spraw pobytu wojsk radzieckich w Polsce – przewodniczącym Delegacji Polskiej w Polsko-Radzieckiej Komisji Mieszanej. Od listopada 1986 w stanie spoczynku w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego. 5 listopada 1986 oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej, gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej.
Na kolejnych kongresach ZBoWiD w roku 1979 oraz 1985 został wybrany w skład Rady Naczelnej tej organizacji.
Pochowany 4 maja 1993 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera BII-12-6)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.. W pogrzebie uczestniczył m.in. były Prezydent RP gen.