Henryk Anastazy Olszewski (ur. 2 stycznia 1932 w Świeciu, zm. 19 sierpnia 2021 w Poznaniu) – polski historyk prawa i nauczyciel akademicki, profesor nauk prawnych.

Życiorys Syn Mariana i Stefanii. W 1954 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1959 na tej uczelni na podstawie pracy Ustrój polityczny Rzeczypospolitej w poglądach szlachty w latach 1697–1740. Od 1959 należał do PZPR. W 1966 habilitował się w oparciu o rozprawę zatytułowaną Sejm Rzeczypospolitej epoki oligarchii. Prawo-praktyka-teoria-programy. W 1976 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1986 został profesorem zwyczajnym.

Zawodowo był związany z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1966 został kierownikiem Katedry Historii Doktryn Politycznych i Prawnych na Wydziale Prawa i Administracji, funkcję tę pełnił do 2002, kiedy to przeszedł na emeryturę. Wykładał także na innych uczelniach krajowych. Był nauczycielem akademickim na Wydziale Prawa Uniwersytetu SWPS w Warszawie. W latach 1968–1972 był prodziekanem, a w latach 1975–1978 dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UAM. Przez wiele lat wykładał historię doktryn politycznych i prawnych w Collegium Polonicum w Słubicach, wspólnej placówce UAM i Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą.

Od 1998 był członkiem korespondentem, a od 2007 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Został członkiem m.in. Komitetu Nauk Prawnych i Komitetu Nauk Politycznych PAN oraz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W latach 1978–2014 był redaktorem naczelnym „Czasopisma Prawno-Historycznego”.

Pochowany na cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 4, kwatera 7/3/1).

Wybrane publikacje Doktryny prawno-ustrojowe czasów saskich (1961). Sejm Rzeczypospolitej epoki oligarchii 1645–1763 (1966). Nauka historii w upadku (1982). Zwischen Begeisterung und Widerstand. Deutsche Hochschullehrer und der Nationalsozialismus (1990). Słownik twórców idei (1998). Sejm w dawnej Rzeczypospolitej. Ustrój i idee (2002).

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (za wybitne zasługi w działalności naukowej i dydaktycznej, 2011). Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1977) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal Palmae Universitatis Studiorum Posnaniensis (2013) tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego (2010) Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego II stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Członkowie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Politycznych PAN Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Prawnych PAN Kategoria:Członkowie Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Doktorzy honoris causa Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą Kategoria:Ludzie urodzeni w Świeciu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Collegium Polonicum w Słubicach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy filozofowie prawa Kategoria:Polscy historycy prawa Kategoria:Nauczyciele akademiccy SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2021