Kefar Sawa (hebr. כפר סבא; arab. كفار سابا) – miasto położone w Dystrykcie Centralnym w Izraelu.
Leży na równinie Szaron w aglomeracji miejskiej Gusz Dan, w otoczeniu miast Ra’ananna i Hod ha-Szaron, moszawów Gan Chajjim, Sede Warburg, Cofit, Newe Jamin, Eliszama, Kefar Malal i Ramot ha-Szawim, kibucu Nir Elijjahu, oraz wiosek Bet Berl i Sede Chemed. W odległości 5 km na wschód od miasta znajduje się terytorium Autonomii Palestyńskiej i arabskie miasto Kalkilja.
Historia thumb|left|180px|Przypuszczalny grobowiec Beniamina w Kefar Sawie Na północnych peryferiach miasta znajduje się grobowiec, który powszechnie uznaje się za miejsce pochowania Beniamina, syna Jakuba. Miejsce to jest czczone zarówno przez Muzułmanów, jak i przez Żydów.
W starożytności znajdowało się tutaj miasto Capharsaba należące do izraelskiego plemienia Efraima. Wspomina o nim żydowski historyk Józef Flawiusz, gdy opisuje wysiłki Aleksandra Jannaja zatrzymania wojsk syryjskich (Antiquities, tom 13, rozdz. 15). Również Talmud wspomina Kefar Sawę, wymieniając wysokość podatku płaconego przez miasto. W następnych latach istniała tutaj arabska wioska Kafr Saba.
W 1892 r. grupa żydowskich aktywistów syjonistycznych z Jerozolimy zakupiła tutejsze ziemie od arabskich rolników. Usiłowano namówić jakiś pionierów do osiedlenia się w Kefar Sawie, jednak nie znaleziono chętnych, ponieważ tutejsze ziemie były całkowicie jałowe, półpustynne, zaniedbane i nie uprawiane. Dodatkowo turecki pasza odmówił wydania zezwolenia budowlanego.
W 1896 r. ziemię odkupił baron Edmond James de Rothschild. W 1903 przekazał on ziemię rolnikom z osady Petach Tikwa, którzy następnie odsprzedali ją nowo przybyłym do Palestyny żydowskim imigrantom. W 1905 nastąpiło zasiedlenie osady. Pierwsi mieszkańcy musieli mieszkać w szopach z gliny i słomy. Utrzymywali się oni z uprawy migdałów, winorośli i oliwek. W 1912 uzyskano stosowne pozwolenia i w 1913 wybudowano pierwszy dom mieszkalny. Do 1915 powstało 18 domów. Zaczęto także zatrudniać arabskich robotników do pracy na roli.
Podczas I wojny światowej około 1 tys. Żydów, deportowanych przez Turków z Tel Awiwu i Jafy, osiedliło się w Kefar Sawie. Uchodźcy musieli mieszkać w stajniach i namiotach. Podczas walk turecko-brytyjskich o Palestynę, osada znalazła się na linii frontu i została zniszczona. Większość Żydów powróciła wówczas do swoich domów w Tel Awiwie i Jafie. Podczas arabskich rozruchów w 1921 Kefar Sawa została ponownie zniszczona.
W 1922 żydowscy osadnicy powrócili do Kefar Sawy i rozpoczęli odbudowę osady. W 1924 dołączyła do nich grupa imigrantów z Europy. W tym okresie rozwinęła się uprawa cytrusów. Podczas arabskich rozruchów w latach 1936–1939 Arabowie z pobliskiej miejscowości Kalkilja wielokrotnie napadali na Kefar Sawę i niszczyli uprawy rolnicze. Pomimo tego, osada rozwijała się i w 1937 otrzymała status samorządu lokalnego.
Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1947 Kefar Sawa mocno ucierpiała od arabskich ataków. Podczas wojny o niepodległość w 1948 tutejsze tereny były celem licznych arabskich ataków z Samarii. W 1962 Kefar Sawa otrzymała prawa miejskie.
Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2008 roku w mieście żyło 82,6 tys. mieszkańców, w tym 99,9% Żydów.
Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w Kefar Sawie w 2000 r. było 31 528 zatrudnionych pracowników i 2648 pracujących na własny rachunek. Pracownicy otrzymujący stałe pensje zarabiali w 2000 średnio 7120 NIS, i otrzymali w ciągu roku podwyżki średnio o 10,1%. Przy czym mężczyźni zarabiali średnio 9343 NIS (podwyżka o 9,9%), a kobiety zarabiały średnio 5033 NIS (podwyżka o 9,7%). W przypadku osób pracujących na własny rachunek średnie dochody wyniosły 8980 NIS. W 2000 roku w Kefar Sawie było 1015 osób otrzymujących zasiłek dla bezrobotnych i 1682 osób otrzymujących świadczenia gwarantowane.
Populacja miasta pod względem wieku: Wiek (w latach)Procent populacji w % 0–4 7,4% 5–9 6,6% 10–14 7,1% 15–19 7,5% 20–29 15,6% 30–44 19,1% 45–59 20,3% ponad 60 16,5%
Źródło danych: Central Bureau of Statistics.
Religia thumb|Park centralny w Kefar Sawie thumb|Park centralny w Kefar Sawie W każdej dzielnicy jest osobny rabin. W mieście znajduje się 80 synagog.
Gospodarka Miasto słynie z rolnictwa, jednak w tutejszej strefie przemysłowej znajdują się także liczne firmy high-tech, specjalizujące się w technologiach optycznych i rozwoju oprogramowania komputerowego.
W maju 2004 firma badawcza Givot Olam Oil poinformowała, że złoże roponośne „Meged-4” położone na północ od Kefar Sawy, posiada większe zasoby ropy naftowej niż początkowo się spodziewano.
Transport Na wschód od miasta przebiega autostrada nr 6, brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Wzdłuż zachodniej granicy miasta przebiega droga ekspresowa nr 4 25px (Erez – Rosz ha-Nikra). Przez zachodnią część miasta przebiega również droga nr 554 25px, którą jadąc na północny wschód dojeżdża się do moszawów Gan Chajjim i Cofit, lub jadąc na południowy zachód dojeżdża się do drogi nr 402 25px. Drogą nr 402 można pojechać na zachód i wjechać na drogę ekspresową nr 4, lub pojechać na południe do miasta Hod ha-Szaron. Wzdłuż południowej granicy miasta przebiega droga nr 531 25px, którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi nr 402, lub jadąc na wschód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 40 25px (Kefar Sawa – Ketura) i autostrady nr 6. Wzdłuż wschodniej granicy miasta przebiega droga ekspresowa nr 55 25px (Kefar Sawa – Nablus).
W południowej części miasta znajduje się stacja kolejowa Kefar Sawa. Pociągi z Kefar Sawy jadą do Lod, Tel Awiwu, Bene Berak, Petach Tikwa i Riszon le-Cijjon.
Oświata W mieście znajduje się 20 szkół podstawowych i 21 szkół średnich, w których uczy się 15,6 tys. uczniów.
Są tutaj centra edukacji religijnej Bet Chabad Kefar Sawa, Bet Chabad Kefar Sawa Micrach oraz Chabad School.
Kultura W mieście znajduje się muzeum archeologiczne przedstawiające historię regionu od najdawniejszych czasów z ekspozycją licznych cennych eksponatów, które są wzbogacone prezentacjami multimedialnymi.
W Centrum Kultury Mercaz Sapir znajduje się sala koncertowa, biblioteka, galerie sztuki i pracownie artystyczne.
Służba zdrowia W zachodniej części miasta znajduje się duży kompleks budynków szpitala Meir.
Ludzie związani z Kefar Sawą
Miasta partnerskie Jinan, Chiny Delft, Holandia Bet Dżan Izrael Mülheim an der Ruhr, Niemcy Wiesbaden, Niemcy San José, Kostaryka Columbus, Stany Zjednoczone
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Kefar Sawy Google Maps Mapa Kefar Sawy Amudanan Galeria zdjęć Kefar Sawy
Kategoria:Miasta w Izraelu Kategoria:Kefar Sawa Kategoria:Osiedla żydowskie utworzone w 1903