thumb|200px|Generalleutnant Eduard Vogel von Falckenstein w 1866 roku.
Eduard Ernest Friedrich Vogel von Falckenstein (ur. 5 stycznia 1797 we Wrocławiu, zm. 6 kwietnia 1885 w Lubsku) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, dowódca VII Korpusu Armijnego z dowództwem w Münster oraz I Korpusu Armijnego z dowództwem w Królewcu.
Życiorys W 1813 roku, jako ochotnik zgłosił się do służby w 6. Pułku Grenadierów, a jeszcze w tym samym roku otrzymał stopień podporucznika (niem. Secondelieutenant). Brał udział w kampanii VI koalicji antyfrancuskiej, w tym w bitwach pod Lützen, Budziszynem, Laon, a po przeniesieniu do 2. Pułku Grenadierów w oblężeniu Paryża.
W 1822 roku, będąc już porucznikiem (niem. Premierelieutenant), trafił do Biura Topograficznego Sztabu Generalnego, a w 1825 roku przeniesiony do Wielkiego Sztabu Generalnego, gdzie zajmował planowaniem strategicznym. Po awansie na kapitana (niem. Hauptmann) w 1829 roku powrócił do służby liniowej i objął stanowisko dowódcy kompanii w 2. Pułku Grenadierów. W 1841 roku otrzymał stopień majora i został dowódcą Połączonego Batalionu Rezerwowego Gwardii. W 1843 roku ponownie znalazł się w 2. Pułku Grenadierów. W jego szeregach wziął udział w walkach ulicznych w Berlinie w trakcie rewolucji marcowej. W 1848 roku trafił na linię frontu wojny z Danią, gdzie na czele Batalionu Strzelców Gwardii walczył w Szlezwiku.
W 1849 roku został szefem sztabu III Korpusu Armijnego i otrzymał stopień podpułkownika (niem. Oberstleutnant). Dwa lata później awansował na pułkownika (niem. Oberst), a w 1855 roku dowodził 5. Brygadą Piechoty. Jeszcze w tym samym roku został dowódcą 3. Brygadą Piechoty Gwardii i został generałem majorem (niem. Generalmajor). Rok później został przeniesiony do Ministerstwa Wojny, gdzie stanął na czele Departamentu Ekonomii Wojskowej. W 1858 roku objął dowództwo nad 5. Dywizją Piechoty, co wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant).
Po wybuchu wojny duńskiej został szefem sztabu korpusu prusko-austrakciego dowodzonego przez feldmarszałka Friedricha von Wrangla. Wziął wówczas udział w bitwach pod Fredericią i Dybbøl. Po zakończeniu działań wojennych mianowany gubernatorem okupowanej Jutlandii, a w 1865 roku objął stanowisko dowódcy VII Korpusu Armijnego i awansował na generała piechoty (niem. General der Infanterie).
Wraz z rozpoczęciem wojny prusko austriackiej został dowódcą Armii Menu i na jej czele prowadził wojska pruskie w kampanii nad Menem. Dowodził w bitwach pod Hammelburgiem, Kissingen i Aschaffenburgiem. Po zakończeniu działań wojennych powierzono mu stanowisko gubernatora Bohemii oraz został mianowany szefem 56. Pułku Piechoty. Pod koniec 1866 roku stanął na czele I Korpusu Armijnego. Dwa lata później zdecydował się przejść w stan spoczynku i został wpisany na listę oficerów armii (niem. Offiziere von der Armee).
Przywrócony do służby po wybuchu wojny prusko-francuskiej. Objął wówczas stanowisko gubernatora Niemieckiego Obszaru Nadmorskiego z siedzibą w Hanowerze. Nie brał bezpośredniego udziału w walkach. Na emeryturę przeszedł dopiero w 1873 i został skreślony z listy oficerów armii.
Odznaczenia Order Orła Czarnego na łańcuchu Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami (Prusy) Order Królewski Korony I klasy z mieczami zw wstęgą Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Pour le Mérite Order Orła Czerwonego III klasy z mieczami na wstędze wojennej Kawaler Orderu Hohenzollernów III klasy (Prusy) Krzyż Żelazny II klasy (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Medal Zasługi Wojskowej I klasy z mieczami (Schaumburg-Lippe) Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej z mieczami (Meklemburgia) Krzyż Zasługi Wojennej (Meklemburgia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Adolfa Nassauskiego (Nassau) Krzyż Wielki Orderu Leopolda z dekoracją wojenną (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy (Austro-Węgry) Wielki Komandor Orderu Domowego i Zasługi (Oldenburg) Order Świętego Jerzego V klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Alberta (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Fryderyka (Wirtembergia) Opracowano na podstawie źródła.
Przypisy
Bibliografia Vogel von Falkenstein, Eduard, w: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB), t. 40, Duncker & Humblot, Leipzig 1896, s. 129–135.
Kategoria:Generałowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Pruscy generałowie Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Urodzeni w 1797 Kategoria:Zmarli w 1885