thumb|200px|Generalleutnant Eduard Vogel von Falckenstein w 1866 roku.
Eduard Ernest Friedrich Vogel von Falckenstein (ur. 5 stycznia 1797 we Wrocławiu, zm. 6 kwietnia 1885 w Lubsku) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, dowódca VII Korpusu Armijnego z dowództwem w Münster oraz I Korpusu Armijnego z dowództwem w Królewcu.
Życiorys W 1813 roku, jako ochotnik zgłosił się do służby w 6. Pułku Grenadierów, a jeszcze w tym samym roku otrzymał stopień podporucznika (niem. Secondelieutenant). Brał udział w kampanii VI koalicji antyfrancuskiej, w tym w bitwach pod Lützen, Budziszynem, Laon, a po przeniesieniu do 2. Pułku Grenadierów w oblężeniu Paryża.
W 1822 roku, będąc już porucznikiem (niem. Premierelieutenant), trafił do Biura Topograficznego Sztabu Generalnego, a w 1825 roku przeniesiony do Wielkiego Sztabu Generalnego, gdzie zajmował planowaniem strategicznym. Po awansie na kapitana (niem. Hauptmann) w 1829 roku powrócił do służby liniowej i objął stanowisko dowódcy kompanii w 2. Pułku Grenadierów. W 1841 roku otrzymał stopień majora i został dowódcą Połączonego Batalionu Rezerwowego Gwardii. W 1843 roku ponownie znalazł się w 2. Pułku Grenadierów. W jego szeregach wziął udział w walkach ulicznych w Berlinie w trakcie rewolucji marcowej.