Dallas Page (ur. 5 kwietnia 1956 jako Joseph Falkinburg), znany też pod swoim pseudonimem ringowym jako Diamond Dallas Page – amerykański manager wrestlingowy, wrestler, trener i promotor jogi, twórca stylu zwanego najpierw Yoga for Regular Guys (YRG Fitness), a później DDP YOGA, właściciel firmy DDP YOGA.
Był managerem w organizacjach wrestlerskich: American Wrestling Association w 1988 roku i Florida Championship Wrestling w latach 1989–1991. Od 1991 do 2001 roku należał do World Championship Wrestling, gdzie był managerem, a po treningu w ośrodku szkoleniowym WCW Power Plant występował regularnie także jako wrestler. W 2001 roku przeszedł do World Wrestling Federation po tym, jak ta organizacja wykupiła World Championship Wrestling. W 2002 roku doznał poważnej kontuzji, przez którą musiał całkowicie zawiesić swoją karierę. Wznowił karierę w 2004 roku i w latach 2004–2005 występował w organizacji Total Nonstop Action Wrestling. W 2017 został wprowadzony do WWE Hall of Fame.
Będąc w WCW dwukrotnie zdobył tytuł WCW United States Championship, trzykrotnie WCW World Heavyweight Championship i czterokrotnie WCW World Tag Team Championship. W WWF zdobył jednokrotnie tytuły WWF European Championship i WWF Tag Team Championship.
Wczesne życie i edukacja mały|Page w dzieciństwie Urodził się 5 kwietnia 1956 roku w Point Pleasant, w stanie New Jersey jako Joseph Falkinburg. Jego rodzice, Sylvia (z domu Seigel) i Page Falkinburg, mieli w tym czasie niewiele ponad 20 lat i rozwiedli się zanim ich syn skończył 3. Od trzeciego do ósmego roku życia Falkinburg był wychowywany przez ojca, a później przez babcię. Dorastał w obszarze Point Pleasant, w hrabstwie Ocean. Jego ojciec posiadał firmę oczyszczającą kanalizację i był alkoholikiem.
Od najmłodszych lat cierpiał na dysleksję, przez co miał trudności w nauce. Był za to dobrym sportowcem. Ponieważ preferował sporty kontaktowe, w liceum trenował futbol i hokej. W wieku 11 lat dostał się do drużyny hokejowej złożonej ze starszych od niego graczy, jednak w dniu kiedy to nastąpiło został potrącony przez samochód. W wyniku tego wypadku uszkodził sobie kolano. Lekarze zalecili mu rezygnację ze sportów kontaktowych, więc Falkinburg zaczął trenować koszykówkę. Po ukończeniu liceum przeniósł się do Myrtle Beach w stanie Karolina Południowa. Wybrał akurat to miejsce, ponieważ znajdowało się w nim dużo klubów nocnych, a on był zainteresowany pracą w tym środowisku. Pracował w różnych okresach jako ochroniarz klubu, pomywacz, sprzątacz, kucharz i barman. Studiował na miejscowym uniwersytecie Coastal Carolina University i grał w uniwersyteckiej drużynie koszykarskiej. Przerwał naukę aby móc całkowicie poświęcić się pracy i wrócił do New Jersey, gdzie przez krótki czas trenował wrestling, ale zrezygnował z kariery wrestlerskiej po kolejnej kontuzji kolana w 1978 roku.
Biznes klubowy Prowadził własny klub, o nazwie Xanadu, który znajdował się na wybrzeżu New Jersey. Jego lokal cieszył się znikomym zainteresowaniem, więc zamknął go, przeniósł się do Fort Myers w stanie Floryda i otworzył nowy klub, który nazwał Elations...the Hot One. Nowy klub odniósł natychmiastowy sukces. Falkinburg poznał w tym czasie barmana Larryego „Smokey” Gentę, z którym łączyła go wieloletnia przyjaźń, i który w przyszłości został współautorem jego autobiografii. Falkinburg był też menedżerem komika o imieniu Smittee, który specjalizował się w komedii fizycznej. Pomógł Smittee’emu otrzymać pracę w MTV. Później właściciele Elations pozbawili Falkinburga stanowiska kierowniczego, chcąc zatrudnić ich zdaniem bardziej kompetentną osobę. W związku z tym Falkinburg otworzył konkurencyjny klub o nazwie Temptaions....the Hot One. Elations przestał przynosić zadowalające dochody i został zamknięty cztery miesiące po zmianie kierownictwa. Kolejny klub Falkinburg otworzył w Fort Lauderdale i nazwał go Norma Jean na cześć amerykańskiej aktorki Marilyn Monroe, której był fanem. W 1988 roku zaczął pracować jako wrestlingowy manager, jednak jeszcze przez parę lat zajmował się również zarządzaniem swoich lokali. W 1989 roku w Norma Jean poznał swoją przyszłą żonę, Kimberly Bacon.
Kariera wrestlerska Jego trenerami byli Gordon Solie, Jake “The Snake” Roberts, Dusty Rhodes, Jody Hamilton i Tito Torres. Zaczął trenować wrestling w latach 70. Stoczył trzy walki pod pseudonimem ringowym „Handsome” Dallas Page, ale w 1978 roku doznał kontuzji stawu kolanowego i zrezygnował z kariery żeby poświęcić się biznesowi klubowemu.
American Wrestling Association (1988) Po osiągnięciu sukcesu w biznesie klubowym postanowił zostać managerem wrestlingowym. W 1988 roku wysłał kasetę na przesłuchanie do właściciela American Wrestling Association (AWA), Verna Gagne’a, i został zaproszony na próbny występ w czasie gali Showboat w Las Vegas, po którym został przyjęty do firmy. Odgrywał rolę managera tag teamu Bad Company (Pat Tanaka i Paul Diamond), posiadaczy tytułu AWA World Tag Team Championship. Charakterystycznym dla jego stylu stały się: ostentacyjna kurtka zdobiona strasami, diamentowe kolczyki, laska i towarzystwo kobiet, które nazywał Diamond Dolls (pl. diamentowe lalki). Ross Davies, autor serii biografii wrestlerów, określił styl postaci Page’a jako głośny i ostentacyjny.
Florida Championship Wrestling (1989–1991) Do organizacji Florida Championship Wrestling (FCW) został rekrutowany przez Dusty’ego Rhodesa. Pełnił rolę analityka sportowego komentującego wydarzenia wraz z komentatorem Gordonem Solie. Był managerem takich zawodników jak Col DeBeers, Bam Bam Bigelow, Johnny Ace i Dick Slater. Solie był także trenerem DDP – nauczył go między innymi chwytu wristlock. Jako wrestler w FCW Page debiutował w 1989 roku w walce przeciwko Dickowi Slaterowi.
World Championship Wrestling (1991–2001) WCW's Power Plant (1991–1993) mały|DDP (po lewej) oraz członkowie jego drużyny: Curt Henning (w środku) i Diamond Doll Tonya (po prawej) Dusty Rhodes odszedł z FCW i powrócił do World Championship Wrestling (WCW). W 1991 roku firma pozwoliła mu wyznaczyć jedną osobę na wolny w tym czasie etat. Rhodes zaprosił do organizacji Diamonda Dallasa Page’a.
DDP pełnił rolę komentatora razem z Erikiem Bischoffem i był managerem tag teamu The Freebird (Michael Hayes i Jimmy Garvin), do którego przyłączył Diamonda Studda. Wkrótce założył własną stajnię o nazwie The Diamond Mine (pl. Kopalnia Diamentów), do której należeli między innymi Scotty Flamingo, Big Daddy Dink, The Diamond Studd, Vinnie Vegas (Kevin Nash) i zespół valetów The Diamond Dolls.
W międzyczasie trenował wrestling w ośrodku szkoleniowym WCW Power Plant. W czasie treningu doznał kontuzji ramienia tuż przed wygaśnięciem swojego kontraktu, jednak prezes WCW, Eric Bischoff, zdecydował się przedłużyć umowę. Jego trening w WCW Power Plant trwał 5 lat. W tym czasie stworzył własny ruch wykańczający, który nazwał Diamond Cutter. Był to cios wzorowany na Ace Crusher Johnny’ego Ace’a połączony z DDT.
Debiutował jako wrestler w WCW 18 listopada 1991 roku (czyli w wieku 35 lat) w Gainesville w stanie Georgia. Jego partnerem w drużynie był wówczas Diamond Studd. W początkowej fazie kariery zawodnika był jobberem. Przegrał większość swoich walk na wydarzeniach pay-per-view w latach 1991–1992. Jego mentorami w tym okresie byli Jake “The Snake” Roberts i Dusty Rhodes. Autor serii biografii wrestlerów Ross Davies określił styl postaci Page’a w tym okresie jako gadatliwy i arogancki.
W 1992 roku na krótko z Vinniem Vegasem utworzył tag team o nazwie Vegas Connection, ale w tym samym roku Vegas odszedł z WCW, a w 1993 roku Page został zwolniony z powodu poważnej i długotrwałej kontuzji pierścienia rotatorów.
Pierwsze wątki fabularne (1994–1996) mały|DDP w WCW W 1994 roku za sprawą wstawiennictwa Jake’a „The Snake” Robertsa został ponownie zatrudniony w WCW wraz ze swoją żoną Kimberly Falkinburg, która występowała pod pseudonimem ringowym Diamond Doll i odgrywała rolę valeta. Do organizacji dołączył także Max Muscle, który odgrywał odtąd rolę jego ochroniarza. DDP nie występował już w roli managera, ale nadal był heelem.
Jego pierwsze wątki fabularne najczęściej były powiązane z postacią Diamond Doll i miały charakter komiczny. 17 września 1994 na gali Fall Brawl pokonał wrestlera Renegade'a w walce o pas WCW Television Championship. W 1995 roku DDP wyzywał innych wrestlerów na zawody w siłowaniu na rękę. Główną nagrodą miała być randka z jego valetem. Kiedy Diamond Doll odwiedziła Evada Sullivana w szpitalu i podarowała mu królika, ten postanowił wziąć udział w zawodach. Paige zgodził się, ale pod dodatkowym warunkiem – jeśli wygra, zwierzątko zostanie zjedzone. Sullivan wygrał, jednak jego zwycięską randkę zakłócił DDP, który zaatakował go będąc przebrany w strój królika. Konflikt zakończył się wygraną Page’a z Sullivanem w walce wrestlerskiej na gali Bash at the Beach 16 lipca. W kolejnych miesiącach dochodziło do nieporozumień między DDP, a jego valetem. 29 października 1995 Diamond Doll wsparła Johnny’ego B. Badda w walce z Page’em na gali Halloween Havoc. Badd wygrał i przejął pas WCW Television Championship. 26 listopada Badd pokonał Page’a w walce rewanżowej. Diamond Doll postanowiła zostawić DDP i zostać managerem nowego mistrza. Spór nie został rozstrzygnięty, ponieważ Badd odszedł z WCW aby dołączyć do WWF.
24 marca 1996 The Booty Man pokonał go na gali Uncensored w walce, w której przegrany musiał odejść z organizacji. Paige odszedł i zaczął nagrywać emitowane w WCW materiały filmowe, w których opowiadał o swoich problemach finansowych. Powrócił 19 maja na gali Slamboree. Wyjaśnił, że udało mu się odzyskać pieniądze dzięki tajemniczemu sponsorowi. W kayfabe, w 1994 roku miał wygrać 13 milionów dolarów w bingo. Jak się jednak później okazało w 1996 roku, tak naprawdę wygrała Kimberly, a DDP ukradł jej kartę do gry. W czasie Slamboree wygrał walkę typu Battleblow (odmiana battle Royal) i wygrał tytuł Lord of the Ring oraz szansę na walkę o główne mistrzostwo organizacji, ale obie nagrody zostały mu odebrane po tym jak powtórki wykazały, że DDP powinien był zostać wyeliminowany. Przez resztę roku rywalizował z Eddiem Guerrero.
Rywalizacja z nWo (1996–1998) mały|DDP w swojej charakterystycznej koszulce z napisem BANG 29 grudnia 1996 Eddie Guerrero pokonał go w finale turnieju, w którym nagrodą był tytuł United States Championship zwakowany przez Rica Flaira w wyniku kontuzji. Zwycięstwo to było możliwe dzięki ingerencji Syxxa, Kevina Nasha i Scotta Halla.
W 1997 roku byli członkowie jego stajni, Scott Hall i Kevin Nash, chcieli go zwerbować do drużyny heelów New World Order (nWo, główni członkowie: „Hollywood” Hulk Hogan, Scott Hall i Kevin Nash). 25 stycznia na gali Souled Out Paige odmówił i zaatakował obu wrestlerów ciosem Diamond Cutter, co oznaczało dla niego face turn. Na tej samej gali przegrał walkę z członkiem wrogiej stajni, Scottem Nortonem. Rywalizował z nWo przez wiele miesięcy.