Quintus Metellus Creticus (ur. przed 114 p.n.e., zm. ok. 55 p.n.e.) – członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, syn Gajusza Cecyliusza Metellusa Kaprariusza, konsula w 113 p.n.e. W 75 p.n.e. był kandydatem na pretora, popieranym przez ówczesnych konsulów, nie uzyskał jednak stanowiska.Pretor w 74 p.n.e.; był pretorem miejskim (praetor urbanus). Od 73 p.n.e. był członkiem kolegium pontyfików. W mowie Cycerona „Przeciw Werresowi”, wygłoszonej pod koniec 70 r. p.n.e., Cyceron, oskarża Gajusza Werresa przed sądem ds. wymuszeń. Obrona planowała odroczyć proces do następnego roku, kiedy Metellus i Hortensjusz mogliby wpłynąć na decyzję sądu jako konsulowie. Cyceron oskarża Metellusa o korupcję i sugeruje, że Metellus zdobył swój urząd dzięki przekupstwu Werresa. W 69 p.n.e. Kwintus Metellus został konsulem razem z Hortensjuszem, słynnym mówcą. Jako prokonsularny przydział otrzymał Kretę, opanowaną wówczas przez piratów i Achaję. W 68 p.n.e. jako prokonsul walczył na Krecie i oblegał miasto Kydonię doprowadzając oblężonych do skrajnego głodu. W 68 p.n.e. opanował prawie cała wyspę, zdobył Knossos, Lyktos, Kydonię i inne bardzo liczne miasta. Metellus wielu piratów pojmał, stracił i zniszczył Ci, co jeszcze pozostali, oblężeni, wysłali prośbę do Pompejusza wzywając go na wyspę i oferując poddanie się (Pompejusz na mocy Lex Gabinia miał kontrolę na całym Morzem Śródziemnym, a więc także nad Kretą). Odebrawszy tę prośbę w piśmie do Metellusa zabronił mu wojny z piratami. Napisał też do miast na Krecie, by nie słuchały Metellusa, i wysłał tam jako zarządcę jednego ze swych dowódców, Lucjusza Oktawiusza. Metellus skarży się, że Pompejusz,który wówczas uzyskał władzę nad całym Morzem Śródziemnym do walki z piratami, podbiera mu chwałę jego czynów, przysyłając na Kretę swego legata dla przyjmowania aktów poddawania się miast Metellus jednak nie ustąpił. Choć prowadziło to do konfliktu z Pompejuszem, Metellus Kreteński nie zgodził się na przyjęcie kapitulacji miast kreteńskich przez Pompejusza i sam zdobył resztę wyspy w tym Lappę okupowaną przez Oktawiusza. Został ogłoszony przez swoich żołnierzy imperatorem. Dzięki temu zwycięstwu nad Kretą zyskał przydomek (agnomen): Kreteński(Kretikus) i prawo do odbycia triumfu. W 66 p.n.e. ostatecznie zdobył Kretę i przekształcił ją w prowincję rzymską. Po powrocie z Krety w 65 czekał pod Rzymem aż do maja 62 p.n.e. w oczekiwaniu na odbycie triumfu, przeprowadzeniu którego przeciwstawiali się w senacie stronnicy Pompejusza. Nie mógł mieć w swoim pochodzie triumfalnym schwytanych przywódców kreteńskich Panaresa i Lastenesa, bo zabrał ich Pompejusz, uważając, że zgodnie z umową poddali się jemu, a nie Metellusowi. W 63 p.n.e. brał udział tłumieniu rozruchów w Apulii wywoływanych przez agentów Katyliny. W latach 61 i 60 p.n.e. z powodu pomniejszania znaczenia swojego triumfu Metellus sprzeciwiał się zatwierdzeniu rozporządzeń Pompejusza dotyczących Wschodu. W 60 p.n.e. w randze legata posłował do plemion galijskich. W 54 roku uczestniczył w procesie Plancjusza, swego byłego podwładnego.

Przypisy . . .

,"AJPh63"

4

Bibliografia Hathi Trust Digital Library

Plutarch, Pompejusz w

Cyceron, Pierwsza mowa przeciw Werresowi w Cyceron, Mowa za Lucyuszem Flakkiem Cyceron, W obronie Gnejusza Plancjusza w }

Cyceron, Listy do Brutusa w

Zobacz też drzewo genealogiczne Cecyliuszów Metellów

Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej