Quintus Metellus Creticus (ur. przed 114 p.n.e., zm. ok. 55 p.n.e.) – członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, syn Gajusza Cecyliusza Metellusa Kaprariusza, konsula w 113 p.n.e. W 75 p.n.e. był kandydatem na pretora, popieranym przez ówczesnych konsulów, nie uzyskał jednak stanowiska.Pretor w 74 p.n.e.; był pretorem miejskim (praetor urbanus). Od 73 p.n.e. był członkiem kolegium pontyfików. W mowie Cycerona „Przeciw Werresowi”, wygłoszonej pod koniec 70 r. p.n.e., Cyceron, oskarża Gajusza Werresa przed sądem ds. wymuszeń. Obrona planowała odroczyć proces do następnego roku, kiedy Metellus i Hortensjusz mogliby wpłynąć na decyzję sądu jako konsulowie. Cyceron oskarża Metellusa o korupcję i sugeruje, że Metellus zdobył swój urząd dzięki przekupstwu Werresa. W 69 p.n.e. Kwintus Metellus został konsulem razem z Hortensjuszem, słynnym mówcą. Jako prokonsularny przydział otrzymał Kretę, opanowaną wówczas przez piratów i Achaję. W 68 p.n.e. jako prokonsul walczył na Krecie i oblegał miasto Kydonię doprowadzając oblężonych do skrajnego głodu. W 68 p.n.e. opanował prawie cała wyspę, zdobył Knossos, Lyktos, Kydonię i inne bardzo liczne miasta.