Consolidated Vultee (Convair) XP-81, samolot myśliwski z mieszanym napędem śmigłowo-odrzutowym zaprojektowany w zakładach Consolidated Vultee Aircraft Corporation w końcowym okresie II wojny światowej. Pomimo bardzo obiecujących osiągów z pierwszych lotów, projekt został zarzucony z powodu zakończenia wojny i problemów ze znalezieniem odpowiednich silników.
Historia Samolot powstał w odpowiedzi na potrzebę skonstruowania myśliwca eskortowego o dużej prędkości (805 km/h), pułapie i promieniu działania (2011 km), do eskortowania bombowców Boeing B-29 Superfortress na teatrze działań nad Oceanem Spokojnym. Prace były prowadzone pod kierunkiem Charlesa Irvine’a w biurze konstrukcyjnym firmy w Downey, która w marcu 1943 roku połączyła się z Consolidated Aircraft, tworząc Consolidated Vultee (od 1945 roku: Convair). Samolot ten, o oznaczeniu fabrycznym Model 102, pozostał ostatnim projektem biura Vultee. Projekt wstępny był ukończony na początku 1944 roku.
USAAF zamówiło dwa prototypy 18 stycznia 1944 roku. Nowy samolot otrzymał oznaczenie wojskowe XP-81 (eksperymentalny myśliwiec). Niekonwencjonalny mieszany dwusilnikowy napęd został wybrany aby połączyć najlepsze cechy samolotów z silnikami śmigłowymi – zasięg, i z silnikami odrzutowymi – duża prędkość maksymalna. W czasie startu, lądowania i normalnego lotu używany miał być silnik śmigłowy, w momencie kiedy zachodziła potrzeba uzyskania większej szybkości lotu (np. w czasie walki) dodatkowo używany miał być silnik odrzutowy. Śmigło miał napędzać stanowiący również nowość techniczną silnik turbośmigłowy – General Electric TG-100, nad którym prace prowadzono od czerwca 1941 roku. Jako silnika odrzutowego zdecydowano użyć General Electric XJ33 (wersja XJ33-GE-5). Obliczeniowa prędkość maksymalna wynosiła 816 km/h.
thumb|left|XP-81 z silnikiem turbośmigłowym Pierwszy XP-81 (numer seryjny 44-91000) został ukończony w styczniu 1945, ale nie zdążono na czas zakończyć pracy nad turbośmigłowym TG-100 i w zamian zdecydowano się użyć silnika tłokowego Packard Merlin V-1650-7. Pierwszy lot nowego samolotu odbył się 7 lutego 1945 roku (pilot Frank Davis). Oprócz kłopotów ze stabilnością podłużną, które zostały szybko poprawione przez podwyższenie statecznika, prototyp miał bardzo dobre właściwości pilotażowe. Osiągnięto prędkość 743 km/h na wys. 9144 m. Zamówiono 13 przedprodukcyjnych samolotów YP-81 (według innych źródeł, 11 lub 12), ale po zdobyciu Guamu i Saipanu USAAF nie potrzebowało już tak pilnie myśliwca eskortowego dalekiego zasięgu i tuż przed VJ-Day (kapitulacją Japonii) projekt został w sierpniu 1945 roku skasowany przez USAAF. YP-81 różnił się od XP-81 jedynie innym silnikiem (planowano użycie turbośmigłowego TG-110 i odrzutowego Allison J33-A-19) i skrzydłami przesuniętymi o 25 cm w kierunku ogona samolotu. Miał on otrzymać uzbrojenie składające się z sześciu działek M1 20 mm.
Oba prototypy XP-81 zostały w późniejszym czasie wyposażone w turbośmigłowe TG-100. Prototyp z tym silnikiem, oznaczonym XT31-GE-1, pierwszy raz wzleciał 21 grudnia 1945 roku, będąc pierwszym amerykańskim samolotem turbośmigłowym. Okazało się jednak, że ten silnik nie był w stanie osiągnąć teoretycznie wyliczonej mocy (osiągał 1650 KM zamiast 2300 KM) i w praktyce osiągi samolotu były niewiele lepsze, niż z Merlinem. Osiągnięto prędkość maksymalną 792 km/h na wys. 9144 m. Eksperymenty z prototypami trwały do zamknięcia programu 9 maja 1947 roku, po ok. 90 godzinach lotów. Oba samoloty zostały zdekompletowane i przeznaczone do roli celów na poligonie, jednakże ostatecznie zostały zmagazynowane do celów muzealnych w bazie Wright-Patterson.
Zobacz też Inne myśliwce z napędem mieszanym: Ryan FR Fireball I-250 Su-5
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie samoloty myśliwskie II wojny światowej XP-81 Kategoria:Samoloty o napędzie mieszanym Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem odrzutowym