Księżniczka na ziarnku grochu (ang. The Princess and the Pea, 2002) – amerykańsko-węgierski animowany familijny film fantasy w reżyserii Marka Swana na podst. baśni Hansa Christiana Andersena pod tym samym tytułem.

Fabuła Średniowieczne Królestwo Serca za panowania króla Dobrosława odbudowuje się po wiekach wojen i okrutnych władców, podczas których zaginęła treść podania o tym, jak założycielka dynastii została odkryta przez ziarnko grochu. Nadworny kronikarz, mówiący kruk Sebastian, próbuje odtworzyć tę historię, używając starego pergaminu znalezionego przez małoletniego księcia Otto z Cesarstwa Henhenii, ale jest on częściowo podarty. Napisano, że jeśli próba ziarnka grochu nie powiedzie się, królestwo upadnie pod panowaniem osiemnastego króla, którym nieszczęśliwie ma zostać najstarszy syn Dobrosława, samolubny i chciwy hrabia Alfred.

Zgodnie z prawem królewski syn, który pierwszy wejdzie do sali tronowej w dniu przekazania władzy, zostanie koronowany na króla. Omyłkowo jako pierwszy wchodzi młodszy brat Alfreda, szlachetny i życzliwy Filip, jednak wskutek nalegań innych przyjmuje koronę od Dobrosława. Filip w dobrej wierze mianuje Alfreda nadzorcą nadwornych świniopasów, licząc że bezpośredni kontakt z ludem nauczy go dobroci. Alfred przysięga zemstę. Dziewięć miesięcy później, Filipowi i Alfredowi rodzą się córki. Żona Filipa, Marianna umiera przy porodzie. Alfred obmyśla niecny plan odzyskania korony i wysyła swoją żonę, Berthę, by zaopiekowała się córką Filipa, wmawiając królowi, że jego dziecko zmarło. W nocy potajemnie dokonuje wymiany niemowląt. Bertha, mimo zepsucia, błaga Alfreda, by oddał ich bratanicę na adopcję innej rodzinie.

Osiemnaście lat później córka Filipa, dorastając pod imieniem Daria, pracuje jako świniarka u okrutnych i leniwych chłopów, Bambera i Gidii, którym dał pod opiekę Alfred za regularną opłatą. Daria to dobra i skromna osoba, gdy jej kuzynka, nosząca imię Brunhilda, jest nikczemną i próżną osobą traktującą wszystkich z góry, w tym Filipa. Wkrótce do Królestwa Serca przyjeżdża dorosły już Otto, marząc o znalezieniu prawdziwej miłości. Brunhilda chce wyjść za niego, jednak Otto widząc jej paskudne zachowanie ucieka. Ścigająca go karetą Brunhilda natyka się na Alfreda, który jest rad, że jego córka jest równie zła jak on. Wkrótce Bertha mówi Brunhildzie o jej prawdziwym pochodzeniu.

Daria ze swymi świniami, Śmiałą, Księżniczką i Żarłokiem, dostrzega Otto ścierającego się z niedźwiedziem Baltazarem. Niedźwiedź okazuje się być oswojony przez Darię i zostawia księcia w spokoju. Otto zostaje zaprowadzony do ruin, gdzie Daria ma swoją kryjówkę przed troskami. Otto widząc jej dobroć, zakochuje się w niej, jednak ma świadomość, że jako arystokrata nie może poślubić kobiety z ludu. Po serii poszukiwań kandydatek na żonę, widząc że wszystkie księżniczki mają zły charakter, Otto uświadamia sobie, że Daria mimo braku tytułu jest dla niego odpowiednią osobą i spieszy się, by wyznać jej swoje uczucia. W tym samym czasie Sebastian próbuje odczytać treść częściowo zaginionej przepowiedni, która wspomina o podłożeniu pod dwadzieścia materacy ziarnka grochu.

Sebastian wyznaje Filipowi, iż Otto za wybrankę chce wziąć świniarkę, której osobowość jest taka co Marianny. Filip, rozczarowany Brunhildą, decyduje się ją wydziedziczyć i swoim następcą uczynić Otto i jego ukochaną. Sebastian ma dostarczyć tę wiadomość Ottowi. Jednak o wszystkim dowiaduje się Bertha i wysłany przez nią sokół Alfreda, Szlag, atakuje Sebastiana ogłuszając go i wykradając list. Alfred zaś nastawia okolicznych mieszkańców przeciwko Darii, twierdząc, że jest czarownicą potrafiącą rozmawiać ze zwierzętami. Tłum ściga Darię przez las i podpala jej kryjówkę. Przed śmiercią ratuje ją Baltazar. Sebastian w ruinach odkrywa resztę treści próby ziarnka grochu, polegającym na tym, że ziarnko grochu symbolizuje to, że królewska córka o szlachetnym sercu nie zniesie najmniejszej nieprawości. Znajduje go Otto, który chce odszukać Darię. Obaj tracą przytomność od dymu. Alfred okłamuje tłum, że Otto chce poślubić Brunhildę.

Daria, zdeterminowana, by odnaleźć Otto i zmęczona przemocą, jakiej doświadczyła, w końcu opuszcza Bambera i Gidię. Błąkając się po królestwie, pomaga wejść niani do zamku, gdzie próbuje się zdrzemnąć. Zdesperowany Sebastian postanawia wypróbować na Darii test ziarnka grochu. Daria mówi, że ​​nie może spać, ponieważ pod spodem jest coś twardego. Widząc to, Sebastian wnioskuje, że Daria jest prawdziwą księżniczką. Następnie dostrzega znamię Darii – serce na jej stopie – które pamięta z dzieciństwa księżniczki, którą widział wiele lat temu. W końcu uświadamia sobie, że Daria jest prawdziwą córką Filipa.

Ślub Otto i Brunhildy zostaje przerwany, gdy Brunhilda zostaje zdemaskowana przez psa Otto, psa Huberta. Zanim jednak zdradzi wszystkim tożsamość prawdziwej księżniczki, pojawia się Alfred, trzymający Darię jako zakładniczkę. Otto konfrontuje się z Alfredem i Brunhildą na szczycie zamkowej wieży. Daria i Sebastiana ratują księcia i razem pokonują Alfreda, zrzucając jego i Brunhildę do fosy. Otto przedstawia Darię Filipowi, który nie widział jej od niemowlęctwa. Filip jest zachwycony, widząc, że córka wyrosła na taką samą osobę jak Marianna. Otto i Daria wkrótce się pobierają się, żyjąc długo i szczęśliwie.

Obsada głosowa

Źródło: Wersja polska Wersja polska: Master Film Reżyseria: Krzysztof Kołbasiuk Dialogi: Jan Jakub Wecsile Kierownik muzyczny: Piotr Gogol Teksty piosenek: Andrzej Brzeski Wystąpili:

Przypisy

Linki zewnętrzne

Dubbing

Kategoria:Amerykańskie filmy animowane Kategoria:Amerykańskie filmy familijne Kategoria:Amerykańskie filmy dla dzieci i młodzieży Kategoria:Amerykańskie filmy przygodowe Kategoria:Amerykańskie filmy z 2002 roku Kategoria:Filmowe adaptacje książek dla dzieci Kategoria:Filmowe adaptacje utworów Hansa Christiana Andersena Kategoria:Filmy animowane z 2002 roku