Ok1 – polskie oznaczenie na PKP parowozu osobowego pruskiej serii P8. Po I wojnie światowej w Polsce służyło ich 257 sztuk, po II wojnie światowej - 429.
Historia Typ P8 budowany był masowo w wielu fabrykach niemieckich w latach 1906-1923, także na eksport i w innych krajach (w Rumunii do 1939). Łącznie, przez 33 lata, powstało blisko 4000 maszyn. Parowóz stosowany był praktycznie na wszystkich kolejach kontynentu europejskiego. W Niemczech po I wojnie światowej lokomotywy te zostały oznaczone jako seria 3810-40. W Polsce lokomotywy te używane były powszechnie - 192 sztuki przydzielono PKP w ramach reparacji po I wojnie światowej, w tym dwie lokomotywy dla kolei Wolnego Miasta Gdańska (numery: Ok1-1 do Ok1-190 i Ok1-1Dz i 2Dz dla lokomotyw gdańskich). Dalszych 65 lokomotyw zostało zbudowanych w Niemczech na polskie zamówienie w latach 1922-1923 (numery Ok1-201 do 265). Podczas II wojny światowej wszystkie lokomotywy zostały przejęte przez Niemcy lub ZSRR. Po II wojnie światowej na skutek rewindykacji i reparacji wojennych była to najliczniejsza seria parowozów osobowych w Polsce, osiągając 429 egzemplarzy (numery Ok1-1 do 429)Paweł Terczyński: Atlas parowozów, Poznań 2003, , ss. 52, 56. W czynnej eksploatacji na PKP przetrwała do końca lat 70. XX wieku.
Parowozy serii Ok1 należały do najbardziej udanych konstrukcji, jakie służyły w Polsce. Przyczyniły się do tego bardzo dobre właściwości trakcyjne, spokojny bieg, łatwość obsługi i niska awaryjność. Posiadały doskonałą opinię wśród załóg.
Niektóre właściwości trakcyjne Maksymalna siła pociągowa podczas rozruchu Ok1 wynosi 12 500 kG. Parowóz ten mógł ciągnąć na torze poziomym składy osobowe (wag. 4-osiowe) o masie 295 ton z szybkością 100 km/h, lub 645 t - 80 km/h.
Zachowane parowozy Ok1 Po wycofaniu z eksploatacji zachowano 7 parowozów serii Ok1. Jeden z nich został sprzedany do Niemieckiego Muzeum Techniki w Berlinie. Najdłużej w eksploatacji pozostawała Ok1-359, która oprócz pociągów historycznych obsługiwała też ruch planowy w rejonie węzła w Wolsztynie. Parowóz ten pozostawał w stanie czynnym do końca maja 2009 roku. +OznaczenieProducentRok ProdukcjiMiejsceOk1-112Borsig1915Muzeum Kolejnictwa w KościerzynieOk1-198BMAG1919Pomnik na stacji ŻagańOk1-266Schichau-Werke1921Parowozownia SkierniewiceOk1-296Schichau-Werke1919Niemieckie Muzeum Techniki, BerlinOk1-322Linke-Hofmann Werke1921Parowozownia WolsztynOk1-325Henschel & Sohn1921Muzeum Kolejnictwa na ŚląskuOk1-359BMAG1917Parowozownia Wolsztyn
Przypisy
Bibliografia J.Fijałkowski i W. Kowalewski, 1959, Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wydawnictwa Komunikacyjne
Linki zewnętrzne
Kategoria:Parowozy kolei pruskich Kategoria:Parowozy PKP Kategoria:Parowozy o układzie osi 2C Kategoria:Tabor kolejowy produkowany przez Henschela