Prawidłowa śluzówka jelita cienkiego w enteroskopii dwubalonowej|thumb Enteroskopia dwubalonowa (enteroskopia "push and pull", ang. double-balloon enteroscopy, push-and-pull enteroscopy) – technika endoskopowa znajdująca zastosowanie przede wszystkim w badaniu jelita cienkiego. Została wprowadzona przez Hironori Yamamoto w 2001 roku. Jest pierwszą diagnostyczną techniką stosowaną w gastroenterologii, która umożliwia uzyskanie obrazu całego przewodu pokarmowego w czasie rzeczywistym.
Technika Obraz małego polipa w jelicie cienkim w enteroskopii dwubalonowej|thumb W tradycyjnej enteroskopii wprowadzenie aparatu do jelita cienkiego i dokładne obejrzenie wnętrza jelita cienkiego jest utrudnione lub uniemożliwione przez tworzące się pętle tego odcinka przewodu pokarmowego. Technika enteroskopii dwubalonowej polega na wprowadzeniu enteroskopu zakończonego balonem, i specjalnej tuby (overtube) wprowadzanej razem z enteroskopem w środku i później wycofywanej, również wyposażonej w balon. Procedura wykonywana jest zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym, chociaż niekiedy wystarcza sedacja. Enteroskop jest wprowadzany w tubie przez jamę ustną i dalej, do jelita cienkiego, jak przy gastroskopii. Następnie balon na końcu tuby jest wypełniany gazem, co stabilizuje aparat w dwunastnicy. Endoskop jest wprowadzany w kierunku dystalnym jelita na największą możliwą odległość, i wtedy napełniany jest balon na jego końcu. Balon na końcu tuby jest wtedy opróżniany a tuba zsuwana na koniec aparatu, i wtedy balon na jej końcu jest ponownie wypełniany. Cykl wprowadzenie endoskopu-przesunięcie tuby-cofnięcie endoskopu razem z tubą jest powtarzany dopóty, dopóki całe jelito cienkie nie zostanie obejrzane.
Enteroskopa dwubalonowa może też być wykonana od strony zastawki krętniczo-kątniczej (retrograde fashion).
Wskazania krwawienie z przewodu pokarmowego o nieustalonej przyczynie niedokrwistość z niedoboru żelaza przy prawidłowym wyniku kolonoskopii i gastroskopii diagnostyka i (lub) zabiegi terapeutyczne w chorobie Leśniowskiego-Crohna z zajęciem jelita cienkiego diagnostyka i (lub) zabiegi diagnostyczne w zespołach polipowatości weryfikacja nieprawidłowości rozpoznanych w endoskopii kapsułkowej lub badaniu radiologicznym ECPW u pacjentów z zespoleniem omijającym
Wady i zalety Enteroskopia dwubalonowa daje wiele korzyści względem innych technik obrazowania jelita cienkiego, w tym zdjęcia z barytem, endoskopii kapsułkowej i tzw. push enteroscopy: umożliwia wizualizację całego jelita cienkiego (aż do jelita terminalnego) umożliwia zastosowanie środków leczniczych umożliwia pobranie próbek lub wykonanie biopsji śluzówki jelita cienkiego, resekcję polipów jelita cienkiego oraz umieszczanie stentów lub rozszerzenie zwężeń jelita cienkiego. umożliwia dostęp do brodawki Vatera u pacjentów z długimi aferentnymi kikutami po antrektomii metodą Billroth II.
Zasadniczą wadą enteroskopii dwubalonowej jest czas potrzebny na wizualizację jelita cienkiego; może przekroczyć trzy godziny i może wymagać przyjęcia pacjentów do szpitala. Istnieją również doniesienia o przypadkach ostrych zapaleń trzustki i martwicy jelit związanej z tą techniką.
Przypisy
Bibliografia Janusz Milewski, Grażyna Rydzewska. Enteroskopia dwubalonowa – nowa technika diagnostyki i terapii endoskopowej chorób jelita cienkiego. Przegl Gastroenterol 2006; 1, 1: 54-59 Cztery lata doświadczeń w enteroskopii dwubalonowej na świecie. Przegląd Gastroenterologiczny 2007; 2 (6): 305–310 link
Kategoria:Gastroenterologia Kategoria:Endoskopia