Prawidłowa śluzówka jelita cienkiego w enteroskopii dwubalonowej|thumb Enteroskopia dwubalonowa (enteroskopia "push and pull", ang. double-balloon enteroscopy, push-and-pull enteroscopy) – technika endoskopowa znajdująca zastosowanie przede wszystkim w badaniu jelita cienkiego. Została wprowadzona przez Hironori Yamamoto w 2001 roku. Jest pierwszą diagnostyczną techniką stosowaną w gastroenterologii, która umożliwia uzyskanie obrazu całego przewodu pokarmowego w czasie rzeczywistym.

Technika Obraz małego polipa w jelicie cienkim w enteroskopii dwubalonowej|thumb W tradycyjnej enteroskopii wprowadzenie aparatu do jelita cienkiego i dokładne obejrzenie wnętrza jelita cienkiego jest utrudnione lub uniemożliwione przez tworzące się pętle tego odcinka przewodu pokarmowego. Technika enteroskopii dwubalonowej polega na wprowadzeniu enteroskopu zakończonego balonem, i specjalnej tuby (overtube) wprowadzanej razem z enteroskopem w środku i później wycofywanej, również wyposażonej w balon. Procedura wykonywana jest zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym, chociaż niekiedy wystarcza sedacja. Enteroskop jest wprowadzany w tubie przez jamę ustną i dalej, do jelita cienkiego, jak przy gastroskopii. Następnie balon na końcu tuby jest wypełniany gazem, co stabilizuje aparat w dwunastnicy.