thumb|300px|Podwójny trójkąt QAPF z zaznaczonym polem odpowiadającym gabrom Gabroidy, skały gabrowe – grupa zasadowych skał głębinowych zbliżonych wyglądem lub składem mineralnym do gabra, jak też będących jego odmianami. Szczególną cechą jest zawartość plagioklazów i piroksenów.
Charakterystyka Skład mineralny Składają się głównie z plagioklazów (labrador-bytownit), piroksenów, oliwinów, amfiboli, biotytu oraz skaleniowców albo podrzędnie kwarcu.
Cechy zewnętrzne Mają barwę szarą, ciemno szarą, ciemnoszarozieloną lub brunatnozieloną. Mogą mieć widoczne warstwowanie spowodowane dyferencjacją magmy → gabro stratyfikowane z kompleksów ofiolitowych.
Budowa wewnętrzna Struktura jawnokrystaliczna, przeważnie średnio albo gruboziarnista. Teksturę mają bezładną, masywną, rzadziej kierunkową (stratyfikowaną).
Przykłady skał zaliczanych do gabroidów gabro noryt troktolit (pstrągowiec) anortozyt, w szczególoności labradoryt esseksyt – fiodowy monzodioryt i foidowe monzogabro teralit cieszynit
Rola w kompleksach ofiolitowych Zespoły gabroidowe współwystępują wraz z kumulatami mineralnymi, zawierają w partiach spągowych kumulatowe ultramafity związane z piroksenitami i perydotytami tzw. kumulaty maficzne i ultramaficzne.
Klasyfikacja Przejście ze skał ultramaficznych do gabrowych następuje przez dołączenie do składu mineralnego plagioklazów w ilości większej niż 10%.
Oznaczenia stosowane w diagramach klasyfikacyjnych: Ol – oliwiny, Cpx/Opx – klino i ortopirokseny, P – plagioklazy
thumb|550px|center|Klasyfikacja skał ultramaficznych (A) i gabrowych (B, C, D)
Trójkąt A
Ta część diagramu OlOpxCpx opisuje skały ultramaficzne. Dzieli je on na dwie grupy – część górna nad granicą 40% to perydotyty, natomiast poniżej wyznacza się grupę piroksenitów.
Trójkąt B thumb|210px|left|Trójkąt o narożach POlCpx 11 – anortozyt (plagioklazyt) 12 – troktolit (pstrągowiec) 13 – plagioklazonośny dunit 14 – gabro 15 – plagioklazonośny klinopiroksenit 16 – oliwinowe gabro 17 – plagioklazonośny oliwinowy klinopiroksenit 18 – plagioklazonosny wehrlit
Trójkąt C thumb|210px|left|Trójkąt o narożach POpxOl 11 – anortozyt 12 – troktolit 13 – plagioklazonośny dunit 19 – noryt 20 – plagioklazonośny ortopiroksenit 21 – oliwinowy noryt 22 – plagioklazonośny oliwinowy ortopiroksenit 23 – plagioklazonośny harzburgit
Trójkąt D thumb|210px|left|Trójkąt o narożach PCpxOpx 11 – anortozyt 14 – gabro 15 – plagioklazonośny klinopiroksenit 19 – noryt 20 – plagioklazonośny ortopiroksenit 24a – ortopiroksenowy noryt 24b – klinopiroksenowe gabro 25 – plagioklazonośny websteryt
Skały nr 13, 15, 17, 18, 20, 22, 23, 25 są zaliczane także do skał ultramaficznych.
Występowanie Są skałami pospolitymi, rozpowszechnionymi w wielu rejonach Ziemi. W Polsce występują na Dolnym Śląsku, w krystalicznym podłożu Suwalszczyzny oraz Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej
Zobacz też skały ultramaficzne skały ultrazasadowe diagram QAPF
Literatura uzupełniająca Majerowicz A., Wierzchołowski B. – Petrologia skał magmowych, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1990 r. Ryka W., Maliszewska A. – Słownik Petrograficzny, Wyd. Geol., Warszawa, 1991 (wyd. II popr. i uzup.) Bolweski A., Parachoniak W. – Petrografia, Wyd. Geol, Warszawa
Kategoria:Skały magmowe