Leon Boruński (ur. w Petersburgu, zm. w lipcu 1942 w Otwocku) – polski pianista i kompozytor żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się w Rosji w rodzinie polskich Żydów, Hersza Lejba Boruńskiego, adwokata posługującego się na co dzień imieniem Jerzy, i Berty z domu Krukowskiej. Był młodszym bratem Włodzimierza, aktora, reżysera, poety, satyryka i tłumacza. W 1918 przeniósł się wraz z rodziną do Łodzi. W tym samym roku rozpoczął naukę gry fortepianowej u Feliksa Rafała Halperna. W latach 1928–1932 studiował w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie fortepianu Józefa Śmidowicza. Od 1929 występował jako pianista w duecie fortepianowym z Henrykiem Warsem w teatrze rewiowym Morskie Oko. W 1932 wziął udział w II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, gdzie dotarł do finału i otrzymał VII nagrodę. W 1933 wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Wiedniu, gdzie otrzymał dyplom półfinalisty.
Był także kompozytorem. Komponował koncerty fortepianowe, pieśni na głos z fortepianem oraz miniatury fortepianowe. Skomponował też Symfonię dziecięcą. Dla warszawskich teatrów rewiowych pisał muzykę ilustracyjną, rozrywkową i jazzową. Grał w popularnych teatrach: Wielka Rewia, Cyrulik Warszawski, Morskie Oko, Qui Pro Quo, Stara Banda. Przez wiele lat akompaniował Hance Ordonównie. Od 1936 do września 1939 był pianistą w duecie akompaniatorskim z Karolem Gimplem w Cyruliku Warszawskim. Jesienią 1939 został kierownikiem muzycznym Białostockiego Teatru Miniatur. W maju 1940 występował w teatrze Kazimierza Krukowskiego, a następnie w orkiestrze jazzowej Ady Rosnera, z którą odbył tournée po ZSRR (m.in. w Moskwie, Leningradzie, Kijowie, Odessie, Sewastopolu czy Soczi). Na jesieni 1940 wrócił do Białegostoku, a następnie do Warszawy. Grał w getcie warszawskim w kawiarni „Pod 13tką” przy ulicy Leszno. W 1942 w wyniku choroby płuc znalazł się w sanatorium w Otwocku, gdzie pod koniec lipca tego roku Niemcy wymordowali wszystkich przebywających tam pensjonariuszy.
Kompozycje Duet w aucie (1929) Daj mi Boże bez uroku! (1930) Tego nie wolno wziąć do ręki (1930) Tu mi wchodzi/Mnie tu wchodzi, tam wychodzi (1930) A ja mam nogi/ Ja mam nogi [foxtrot] (1933) Adieu chéri [walc angielski] (1933) Kubek w kubek [slowfox] (1933) Wszystko skończone [tango] (1933) Mała diablica [tango] (1934) Błękitny express/Jadę w życie błękitnym expressem [foxtrot] (1934) Bo ja tak chcę [foxtrot] (1934) Jakieś małe nic [slowfox] (1934) U cioci Pelagi (1934) W ogródku „Eldorado” (1937) Było nas na świecie troje [tango] (1938) Trzy listy [walc angielski] (1939)
Źródło:.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 72–73, .
Kategoria:Laureaci Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Muzycy związani z Łodzią Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1942