Max Cavalera, właśc. Massimiliano Antonio Cavalera (ur. 4 sierpnia 1969 w Belo Horizonte) – brazylijski wokalista i gitarzysta metalowy, założyciel i do 1996 frontman Sepultury, od 1997 lider zespołu Soulfly, od 2007 współtwórca formacji Cavalera Conspiracy.
Życiorys Pochodzenie Urodził się 4 sierpnia 1969 w Belo Horizonte jako Massimiliano Antonio Cavalera. Jego rodzice to Vânia i Graziano Cavaleria. Ojciec był Włochem, pracował zatrudniony w konsulacie Włoch w São Paulo, gdzie przybył z ojczyzny wraz ze swoją rodziną, zaś matka udzielała się jako modelka. Oboje byli katolikami, zaś prócz tego matka z zaangażowaniem i otwarcie wyznawała wierzenia candomblé. Jego dziadek od strony ojca był marynarzem włoskiej floty wojennej. Ma o rok młodszego brata Igora (ur. 1970). Pomimo zamieszkiwania rodziny Cavalera w São Paulo obaj bracia przyszli na świat w oddalonym ok. 500 km Belo Horizonte, gdzie ich matka dwukrotnie udawała się celowo, chcąc urodzić swoje dzieci w miejscu pochodzenia swojej rodziny. Mieli także siostry: Carissę (ur. 1975, zmarła po miesiącu) i Kirę (ur. 1976). Mieszkając w São Paulo, rodzina utrzymywała kontakty z miejscowymi rodakami ojca z Włoch, a Max i Igor wraz z ojcem byli sympatykami klubu piłkarskiego SE Palmeiras, pierwotnie założonego przez włoskich imigrantów. Rodzina zamieszkiwała blisko centrum przy ul. Avenida Angelica w dzielnicy Higienópolis, ponadto dysponowała domem w kurorcie poza miastem, z uwagi na pozycję ojca cieszyła się zamożnością i dostatkiem w trudnych latach 70. w Brazylii. Max i Igor uczyli się w katolickiej szkole w São Paulo, prowadzonej przez siostry zakonne. W 1979 rodzina odbyła wycieczkę po Europie i Ameryce Północnej, podczas której odwiedzili Montagna Spaccata we Włoszech oraz Watykan, gdzie Max został ochrzczony. Miesiąc po powrocie z wojaży niespodziewanie zmarł na serce jego ojciec Graziano, który jak się okazało, dwa tygodnie wcześniej postanowił, że przeniesie się z rodziną do Włoch, gdzie miał kontynuować służbę zawodową.
Po śmierci męża Vânia Cavalera jeszcze przez kilka lat była zatrudniona w konsulacie. Po stracie głowy domu rodzina utraciła zamożny status, była zmuszona zamieszkać wraz z babcią rodzeństwa w Belo Horizonte w dzielnicy Santa Teresa, a celem utrzymania domu mający 10 i 11 lat Max i Igor podejmowali zajęcia zarobkowe (np. w fabryce kapeluszy należącej do dziadka i w innych miejscach, finalnie w sklepie muzycznym sprzedając płyty). Wskutek straty ojca w braciach nastąpiła faza buntu i frustracji, co zwróciło ich w stronę muzyki. Stało się tak mimo tego, że obaj zafascynowani byli futbolem. Za namową swojego kuzyna 20 marca 1981 byli na koncercie grupy Queen na Estádio do Morumbi, po którym zaciekawiła ich muzyka rockowa. Od tego czasu słuchali płyt oraz poznawali rówieśników mających podobne upodobania, m.in. Wagnera Lamounier. Sam Max próbował sił na akustycznej gitarze należącej wcześniej do ojca, który za życia był melomanem. Obaj z bratem przez około trzy lata kształcili się w szkole wojskowej, z której zostali relegowani. Potem przez około rok uczęszczali do szkoły podlegającej hierarchii kościelnej, z której także ich usunięto, po czym uczyli się w szkole państwowej w Belo Horizonte, również przez krótki czas. W połowie lat 80. zamieszkiwali w domu swojego wuja na wsi.
Sepultura Po fiasku nauki szkolnej Max i Igor zostali zobowiązani przez matkę do podjęcia zajęcia, które stałoby się ich celem w życiu. Po obejrzeniu w Lambari koncertu pochodzącej z Rio de Janeiro i grającej speed metal grupy Dorsal Atlântica, Max postanowił założyć grupę muzyczną, nazwaną Sepultura, w której został gitarzystą, a Igor perkusistą. Nazwa Sepultura (w języku portugalskim oznacza „grób”) wynikła podczas tłumaczenia przez Maxa Cavalerę tekstu utworu „Dancing On Your Grave” grupy Motörhead z albumu Another Perfect Day (1983). Pierwszy koncert grupa dała 4 grudnia 1984 w Belo Horizonte w dzielnicy Barroca (wzgl. w miejscowości Barroliche). W grę na gitarze Maxa wprowadził jego kolega, uczący go znanych riffów. Rad udzielał mu także gitarzysta Sepultury, Jairo Guedes. Genezą wściekłości i brutalności w tworzonej przez braci muzyce była strata ojca. Swoją rozpacz z tego powodu Max skierował w stronę nadużywania alkoholu oraz udziału w bójkach, dodatkowo zainspirowany filmem pt. Mechaniczna pomarańcza. Pierwotnym wokalistą Sepultury był wspomniany Wagner Lamounier, a po jego odejściu obowiązki te przejął Max, piszący teksty piosenek od początku istnienia zespołu (pierwotnie tworzone w języku portugalskim, a potem pisane w tym języku i tłumaczone na j. angielski). Przy wydaniu pierwszego wydawnictwa grupy, tj. albumu EP pt. Bestial Devastation w 1985, Max nosił przydomek „Possessed”. Po ukazaniu się tego dzieła zaczął grać na czterostrunowej gitarze, przy czym – według różnych wersji – w wyniku pozbycia się górnej strony E lub dwóch dolnych. Od początku grał wyłącznie na gitarze rytmicznej i nie zdołał nauczyć się grać na gitarze prowadzącej. 10 listopada 1986 wydał z grupą pierwszy album długogrający Sepultury, pt. Morbid Visions. Pod względem stylistyki płyta zawierała więcej wpływu thrash metalu. Po wydaniu płyty z zespołu odszedł gitarzysta prowadzący Jairo Guedes, w 1986 zastąpiony przez Andreasa Kissera, który po przeprowadzce z São Paulo do Belo Horizonte przez kilka lat zamieszkiwał w domu braci Cavalera. W tym czasie działalność grupy skupiała się na domu rodziny Cavalera tj. Rua Dores do Indaiá w Belo Horizonte (zamieszkał w nim także Kisser), zaś wsparciem była matka braci, Vânia Cavalera.
Po wydaniu drugiego albumu pt. Schizophrenia (30 października 1987), obok grania koncertów Max Cavalera samodzielnie rozsyłał egzemplarze płyty celem promocji. Udał się także na kilka dni do Stanów Zjednoczonych i w Nowym Jorku odwiedził kilka wytwórni muzycznych. Wkrótce potem jedna z nich, Roadracer Records (później Roadrunner Records), za sprawą Montego Connera zdecydowała się podpisać kontrakt z Sepulturą. Przed wydaniem kolejnej płyty, na początku 1989 bracia Cavalera wraz z matką i zespołem przenieśli się z Belo Horizonte do São Paulo, zamieszkując w centrum miasta w dzielnicy Santa Cecilia. Tam Max zaprzyjaźnił się z wokalistą grupy Ratos de Porão, Gordo. Nowe wydawnictwo, wydane przez RR, ukazało się 7 kwietnia 1989 1989 pt. Beneath the Remains (producentem był Scott Burns). Podczas trasy koncertowej po koncercie w Nowym Jorku 30 października poznał Glorię Bujnowski (dotychczasowa menedżerka grupy Sacred Reich), która wkrótce potem została menedżerem Sepultury. Z biegiem czasu została ona również partnerką życiową Maxa. W sierpniu 1992 tj. gdy była w 5 miesiącu ciąży, Max przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych, zamieszkując w jej domu w PhoenixTu podano 1991, zob. . Na przełomie 1992/1993 mieszkali w domu przy Corrine Street w północnym Phoenix. Do tego miasta, prócz Maxa i Igora, przeniosły się także ich matka i siostra Kira.
Do wydanego 20 marca 1991 albumu Arise włącznie Max Cavalera nagrywał w studio także partie basowe (na zmianę z Kisserem) z uwagi na nieumiejętność tego przez nominalnego basistę Paulo Jr. Od 1992 pracował nad materiałem do piątego albumu, głównie sam (używając po raz pierwszy automatu perkusyjnego i riffów) oraz w duecie z Kisserem. Wydany 2 września 1993 album Chaos A.D. był odejściem w stylistyce grupy od dotychczasowego thrash metalu, muzyka stała się wolniejsza, urozmaicona oraz zyskała rdzenne rytmy plemiennej muzyki brazylijskiej (w akustycznym utworze pt. „Kaiowas”).
Zainspirowany filmem pt. Zabawa w Boga z 1991, opowiadającym o amerykańskich najemnikach najętych celem spacyfikowania prymitywnej wioski Indian w amazońskiej dżungli, Cavalera postanowił kolejną płytę poświęcić tej tematyce oraz wpadł na pomysł nagrania przez grupę muzyki wraz z Indianami w ich miejscu zamieszkania. W rezultacie 20 lutego 1996 został wydany album Roots, zupełnie wyjątkowy w swojej treści. Podczas nagrań tego albumu za sprawą Carlinhosa Browna zapoznał się z instrumentem berimbau. Zespół zyskał sporą popularność i rozpoznawalność, co łączyło się także z ograniczeniem prywatności. W 1996 wraz z Sepulturą odbył tournee po USA, a latem tego roku na festiwalach w Europie. 17 sierpnia 1996 Max i Gloria Cavalera przybyli z Sepulturą do Wielkiej Brytanii, po czym z Londynu udali się na „Donington Festival”, gdzie tego dnia grupa miała wystąpić w ramach promocji albumu Roots. Tego dnia dowiedzieli się o śmierci syna Glorii tj. pasierba Maxa, Dany Wellsa, po czym użyczonym przez Sharon Osbourne prywatnym samolotem (należącym do jej męża Ozzy’ego), niezwłocznie polecieli do Stanów Zjednoczonych. Wobec wyjazdu Maxa do USA grupa zagrała wspomniany koncert we trzech. Jesienią 1996 grupa odbyła trasę koncertową po Europie w towarzystwie formacji Strife, reprezentującej nurt hardcore oraz tournee z Ozzym Osbournem, Danzig i Biohazard. W listopadzie 1996 grali koncerty w Ameryce Południowej. Atmosfera na łonie zespołu podczas trasy była niedobra, jako że członkowie poza Maxem ignorowali Glorię Cavalera. Zaznaczali, że już podczas nagrywania Roots dochodziło do kłótni, które wynikały z niezadowolenia niektórych członków z działania menedżerki. Kisser był niezadowolony z faktu dominującej pozycji Maxa Cavalery i np. delegowania jego osoby do kontaktu z mediami. Nie odpowiadała im także alienacja Maxa w samym zespole. Według nich dobra atmosfera w między nimi czterema była okazywana tylko podczas prób i koncertów. Nadal zarzucali jej faworyzowanie swojego męża oraz nierówne traktowanie (Igor Cavalera przytoczył historię, gdy Gloria wpierw zamierzała go tymczasowo na trasie zastąpić innym perkusistą, gdy spodziewał się narodzin dziecka na początku 1997, a w swojej sytuacji rodzinnej po śmierci Wellsa nie zgadzała się na udział Maxa w tournee jesienią 1996). 16 grudnia 1996 grupa zagrała ostatni koncert na trasie w Brixton Academy w Londynie. Wraz z zakończeniem tournee wraz z tą datą wygasał także kontrakt menedżerski Glorii Cavalery. Po tymże koncercie Igor Cavalera, Andreas Kisser i Paulo Jr. przekazali jej pismo, w którym oświadczyli, że nie chcą z nią dłużej pracować i nie zamierzają przedłużać z nią kontraktu menedżerskiego. Wszyscy trzej postawili Maxowi ultimatum, zgodniej którym miał wybrać żonę albo zespół, po czym zdecydował się odejść z Sepultury. W następstwie tego Max Cavalera wydał oficjalne oświadczenie, w którym w emocjonalnym sposób odniósł się do sytuacji, mówiąc, że to nie on odszedł z Sepultury, lecz wraz z żoną zostali usunięci przez pozostałych członków. Ci zareagowali konferencją prasową, w której zadeklarowali dalszą kontynuację istnienia grupy i niesprecyzowaną możliwość powrotu Maxa do składu. W ostatnim czasie kryzysowego istnienia Sepultury i bezpośrednio po rozłamie pojawiały się pomysły, ażeby rozdzielić funkcje menedżerskie, pozostawiając Glorię wyłącznie przy Maxie, a reszcie członków umożliwić inny menedżment, lecz ostatecznie nie zostało to zrealizowane.