Eugeniusz Wachowiak

Eugeniusz Wachowiak (ur. 24 grudnia 1929 w Lesznie) – polski poeta, autor prozy refleksyjnej i wspomnieniowej, tłumacz literatury niemieckiego kręgu językowego.

Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka, pracownika PKP, i Kazimiery z domu Sterna. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Lesznie i uczył się w niemieckiej szkole dla polskich dzieci, a następnie od 1943 pracował w urzędzie pocztowym.

Po wojnie uczęszczał do Gimnazjum i Liceum Handlowego w Lesznie, w 1950 r. zdał maturę. W latach 1948–1955 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej, w latach 1955–1980 członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1954 r. ukończył Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Poznaniu. Po studiach pracował jako urzędnik w Dziale Finansowym Dyrekcji Miejskiego Handlu Detalicznego w Lesznie, od 1958 w Wytwórni Urządzeń Komunalnych WUKO we Wschowie, gdzie w latach 1970–1973 pełnił funkcję dyrektora. W latach 1965–1973 pełnił także funkcję radnego Miejskiej Rady Narodowej i przewodniczącego Komisji Oświaty i Kultury we Wschowie. Od 1973 mieszkał w Poznaniu, gdzie został głównym księgowym w Przedsiębiorstwie Aparatury i Urządzeń Komunalnych.

Debiutował jako poeta w 1954 r. na łamach „Gazety Poznańskiej”, w 1960 r. jako tłumacz, przekładem wiersza Armina Müllera pt. Zjadłem tuńczyka, opublikowanym w „Tygodniku Zachodnim” nr 18. W 1958 r. ukazał się nakładem Wydawnictwa Poznańskiego jego pierwszy tom wierszy Afryka poety.

W 1954 r. został przyjęty do Koła Młodych, w latach 1956–1959 był członkiem grupy literackiej Wierzbak, w latach 1960–1983 należał do Związku Literatów Polskich, w latach 1985–1993 do Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich, od 1989 r. do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, w 1991 r. został członkiem Polskiego PEN Clubu i Else Lasker-Schüler-Gesellschaft w Wuppertalu.

Utwory poetyckie i przekłady drukował m.in. na łamach „Gazety Poznańskiej” (1954–1955, 1957–1960, 1964), „Głosu Wielkopolskiego” (1956–1960), „Tygodnika Zachodniego” (1956–1960), „Wyboi” (1956–1958), „Nadodrza” (1959–1985), „Nurtu” (1965–1984), „Poezji” (1966–1975, 1978), „Faktów i Myśli” (1968–1970), „Borussi” (1993–1997), „Wiadomości Kościańskich” (1994–2001), „Gazety Malarzy i Poetów” (1994, 1996–1999, 2001) oraz „Twórczości” i „Pro libris”.

W 1952 r. ożenił się z Janiną Hetmańską. Ojciec pisarza Sergiusza Sterny-Wachowiaka.

Twórczość wybrana Afryka poety. Wiersze. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1958. Przed snem niepokój. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1962. Spokojna scheda. Zielona Góra: Lubuskie Towarzystwo Kultury 1963. Zmaganie z lwem. Zielona Góra: Lubuskie Towarzystwo Kultury 1965. Trudno nasycić ziemię. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1966 Cienie przechodzą długie. Zielona Góra: Lubuskie Towarzystwo Kultury 1970. Turyngia. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1970. Słowo i gest. Wiersze i przekłady. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1976. Powstańczy polem wiedzie ślad. O zbrojnym czynie ludu wielkopolskiego 1918–1919 mową wiązaną, a gdzie trzeba prozą. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1978. Co nam obca przemoc wzięła kosą odbierzemy. Wiosna wielkopolskiego ludu w słowie z materii faktu wziętym 1946–48. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1982. Woda dla dropia. Bydgoszcz: Pomorze 1987. Wyjście z mroku. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha 1987. Płonąca satnica. Wielkopolanie w powstaniach narodowych i w ruchu oporu 1794–1944. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1988. Medalion studzienny. Wiersze wybrane. Posłowie: P. Łuszczykiewicz. Poznań: W Drodze 1998. Drei Gedichte. Warmbonn: U. Keicher 1999 Korniki dnia, Poznań 2009. Cud prawdziwy, Poznań 2011.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979) Srebrny Krzyż Zasługi (1973) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury (1966) Odznaka Honorowa Miasta Poznania (1976) Odznaka „Za zasługi dla rozwoju woj. poznańskiego” (1978) Odznaka „Za zasługi w rozwoju woj. zielonogórskiego” (1968) Odznaka Honorowa za Zasługi dla Przyjaźni Narodów (NRD, 1971)

Źródło:.

Nagrody i wyróżnienia

Lubuska Nagroda Kulturalna (1966) nagroda kulturalna dwutygodnika „Nadodrze” (1968) tytuł Honorowego Obywatela Miasta i Gminy Wschowa (1978) Nagroda Niezależnych (1986) nagroda Za nieprzeciętność „Wiadomości Kościańskich” (1998) statuetka „Dobosz Powstania Wielkopolskiego”, przyznana przez Zarząd Główny Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/1919 (1999)Dobosz Powstania Wielkopolskiego. Nagroda Honorowa Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/1919 w Poznaniu nagroda specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w uznaniu zasług dla kultury polskiej (2007)

Źródło:.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Miasta Poznania Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Pisarze związani z Lesznem Kategoria:Pisarze związani z Poznaniem Kategoria:Pisarze związani ze Wschową Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Urodzeni w 1929