Lex Barker, właściwie Alexander Crichlow Barker Jr. (ur. 8 maja 1919 w Rye w stanie Nowy Jork, zm. 11 maja 1973 w Nowym Jorku) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny, najbardziej znany z ról Tarzana oraz Old Shatterhanda (jednego z głównych bohaterów filmów według powieści Karola Maya)Obituary Variety, 16.05.1973.
Życiorys Wczesne lata Urodził się jako drugie dziecko - urodzonego w Kanadzie - bogatego wykonawcy budowlanego Alexandra Crichlowa Barkera Sr. i Marion Thornton Barker„Miss Beals's Wedding”, The New York Times, 20.04.1913. Był również potomkiem Rogera Williamsa, angielskiego duchownego protestanckiego, pioniera baptyzmu w Ameryce Północnej, założyciela północnoamerykańskiej kolonii Rhode Island (obecnie stan USA) i sir Williama Henry’ego Crichlowa, historycznego gubernatora generalnego z Barbados. Barker miał starszą siostrę, Fredericę Amelię (1917-1980)„Frederica Barker To Be Wed Saturday”, The New York Times, 18 January 1944. Known as Freddie, she was married to artist Frederic Clifton Soldwedel, Richard Neuhaufer, and Robert Henry Schlesinger (the only son of society figure Mona von Bismarck). Jego ojciec później pracował jako makler papierów wartościowych.
Wychowywał się w Nowym Jorku i Port Chester w hrabstwie Westchester. Po ukończeniu Fessenden School, kontynuował edukację w Phillips Exeter Academy. Trenował piłkę nożną, a także grał na oboju. Studiował na Uniwersytecie Princeton, jednak - ku rozczarowaniu rodziny - porzucił uczelnię na rzecz kariery teatralnej.
Kariera W 1938 r. zadebiutował na scenie Off-Broadwayu w komedii Williama Shakespeare’a Wesołe kumoszki z Windsoru. Miał też niewielką rolę w sztuce Orsona Wellesa Pięciu królów (Five Kings), która spotkała się z negatywnym przyjęciem w Bostonie i Filadelfii i nigdy nie dostała się na sceny Nowego JorkuLeaming, Barbara. Orson Welles: A Biography, pp. 188–201. W 1939 r. został zauważony przez producentów z 20th Century Fox i zaproponowano mu kontrakt filmowy, ale nie mógł przekonać rodziców do jego podpisania (był nieletni). W 1940 r. pracował w stalowni, studiując inżynierię w nocy.
W lutym 1941 r. wstąpił do armii amerykańskiej, w której dosłużył się stopnia majoraElectronic Army Serial Number Merged File, 1938–1946 [Archival Database]; World War II Army Enlistment Records; Records of the National Archives and Records Administration, Record Group 64. Brał udział w II wojnie światowej. W 1943 r. został ranny w głowę i nogi podczas walk na Sycylii.
W 1945 r. podpisał swój pierwszy kontrakt na nakręcenie komedii muzycznej Doll Face, gdzie zadebiutował niewielką rolą Jacka, gwardzisty nadbrzeżnego. Przełom nastąpił w 1948 r. gdy otrzymał rolę Tarzana w filmie Magiczna fontanna Tarzana (Tarzan's Magic Fountain) zastępując Johnny’ego Weissmullera. Zyskał potem także sławę rolami w ekranizacjach dzieł Karola Maya, szczególnie jako Old Shatterhand.
Życie prywatne 27 czerwca 1942 poślubił Constance Rhodes Thurlow (1918–1975), córkę Leona Rodosa Thurlowa, wiceprezesa Decorated Metal Manufacturing Company„Mrs. Barker's Nuptials”, The New York Times, 12.09.1952. Tego samego roku został wezwany do służby wojskowej w Afryce Północnej. Mieli dwójkę dzieci: córkę Lynn Thurlow Barker (ur. 11 kwietnia 1943, zm. 2010) i syna Alexandra „Zana” Crichlowa Barkera III (ur. 25 marca 1947, zm. 2 października 2012). 2 listopada 1950 doszło do rozwodu. W 1952 r. Constance Barker wyszła za mąż po raz drugi za Johna Lawrence’a Adamsa, potomka prawnika, dyplomaty i polityka Johna Quincy Adamsa.
16 kwietnia 1951 ożenił się z aktorką Arlene Dahl, ale to małżeństwo przetrwało do 15 października 1952. 25 czerwca 1954 Arlene wyszła za mąż za aktora Fernando Lamasa, z którym ma syna Lorenzo (ur. 20 stycznia 1958).
8 września 1953 stanął na ślubnym kobiercu z aktorką Laną Turner, lecz 22 lipca 1957 małżeństwo się rozwiodło. W książce „Detour: a Hollywood Tragedy – My Life With Lana Turner, My Mother” (1988) napisanej przez córkę Lany i Steve’a Crane’a – Cheryl Crane, autorka wielokrotnie twierdziła, że Barker molestował i gwałcił ją, a gdy poinformowała o tym swoją matkę – rozwiedli się„Detour: a Hollywood Tragedy - My Life With Lana Turner, My Mother” (1988).
W 1957 r. we Włoszech poznał szwajcarską studentką aktorstwa Irene Labhart, z którą się ożenił 14 marca 1959 w Rzymie. Mieli jednego syna Christophera (ur. 2 maja 1960), który został aktorem i piosenkarzem. W 1962 r. Labhart popełniła samobójstwo, gdy dowiedziała się że choruje na śmiertelną białaczkę.
W 1963 r. związał się z niemiecką aktorką i piosenkarką Heidi Brühl (1941–1991).
6 marca 1965 na jachcie „Piotruś Pan” poślubił Miss Hiszpanii – Marię del Carmen Cerverę. Jednak w 1972 r. doszło do sprawy rozwodowej, choć rozwód nie uważany był jako prawomocny. W latach 1985–2002 Cervera była piątą i ostatnią żoną przemysłowca oraz kolekcjonera sztuki, miliardera Hansa Heinricha von Thyssena-Bornemiszy.
Zmarł 11 maja 1973 na atak serca podczas spaceru na Manhattanie ulicami 61st Street i Lexington w Nowym Jorku ze swoją partnerką aktorką Karen Kondazian.
Wybrana filmografia 1945: Doll Face jako Jack 1947: Córka farmera (The Farmer's Daughter) jako Olaf Holstrom 1947: Krzyżowy ogień (Crossfire) jako Harry 1960: Słodkie życie (La Dolce vita) jako Robert 1960: Robin Hood i piraci (Robin Hood e i pirati) jako Robin Hood 1962: Skarb w Srebrnym Jeziorze (Der Schatz im Silbersee) jako Old Shatterhand 1963: Winnetou: Złoto Apaczów (Winnetou 1. Teil) jako Old Shatterhand 1964: Winnetou II: Ostatni renegaci (Winnetou 2. Teil) jako Old Shatterhand 1964: Winnetou i Old Shatterhand (Old Shatterhand) (1964) jako Old Shatterhand 1965: Winnetou III: Ostatnia walka (Winnetou 3. Teil) jako Old Shatterhand 1966: Winnetou i Apanaczi (Winnetou und das Halbblut Apanatschi) jako Old Shatterhand 1968: Winnetou w Dolinie Śmierci (Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten) jako Old Shatterhand 1970: Aoom jako Ristol 1970: When You're With Me (Wenn du bei mir bist) jako kapitan Hannes Schneider
Nagrody i nominacje Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat 1965 Nagroda „Bravo” Brązowa statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora – Wygrana 1967 Bambi Najlepszy aktor – międzynarodowy Winnetou II: Ostatni renegaci (1964)Winnetou III: Ostatnia walka (1965)Winnetou i Old Firehand (1966) Nominacja
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1973