Tomasz Wacław Sikora (ur. 21 grudnia 1973 w Wodzisławiu Śląskim) – polski biathlonista, uczestnik igrzysk olimpijskich 1994, 1998, 2002, 2006 i 2010, srebrny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata, wielokrotny medalista mistrzostw Europy i wielokrotny medalista mistrzostw Polski. Należy do grona biathlonistów, którzy w zawodach Pucharu Świata wygrali we wszystkich konkurencjach indywidualnych (bieg indywidualny, sprint, bieg pościgowy, bieg masowy). Uznawany jest za najlepszego polskiego biathlonistę. W latach 2015–2017 był trenerem reprezentacji Polski w biathlonie.

10 stycznia 2009 r. jako pierwszy w historii Polak został liderem klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Został wybrany najlepszym biathlonistą 2009 r., w głosowaniu trenerów drużyn narodowych. Od listopada 2009 reprezentował klub AZS AWF Katowice (poprzednio był zawodnikiem NKS Dynamit Chorzów).

Ukończył kierunek Zarządzanie Sportem i Turystyką na AWF w Katowicach.

Ma córkę Natalię (1998) oraz syna Bartosza (2004). Jest honorowym obywatelem Wodzisławia Śląskiego.

25 marca 2012 r. podczas mistrzostw Polski w biathlonie 2012 ogłosił zakończenie sportowej kariery.

Przebieg kariery Początki Po raz pierwszy zetknął się z biathlonem w amatorskim klubie UKS "Strzał" Wodzisław, działającym przy szkole podstawowej nr 21 w wodzisławskiej dzielnicy Radlin II do której uczęszczał. Tam ówczesny dyrektor szkoły Waldemar Miozga uczył go biegania na nartach. Profesjonalny biathlon zaczął uprawiać w 15. roku życia w klubie SKS Ryfama Rybnik, a jego pierwszym trenerem był Serafin Janik. W tym klubie trenował od 1988 do 1993, po czym przeniósł się do Biathlonu Chorzów, gdzie trenował do 1995. Kolejną drużyną był Dynamit Chorzów.

W 1992 dwukrotnie zdobył złoty medal mistrzostw polski juniorów. Dobre wyniki spowodowały, że trafił do reprezentacji Polski trenowanej przez Aleksandra Wierietielnego. Pierwszy międzynarodowy sukces odniósł rok później, zdobywając wicemistrzostwo świata juniorów w Ruhpolding w sprincie.

Debiut w Pucharze Świata przypadł na bieg indywidualny w norweskim Lillehammer. Zajął w nim 42. miejsce, pudłując jeden raz na pierwszej pętli. Do zwycięzcy, Włocha Wilfrieda Pallhubera stracił 4:39,5 minuty. Kolejny start zaliczył w sprincie, gdzie był 30. Również w tym biegu Sikora pomylił się raz na strzelnicy. W tym sezonie nie startował już w Pucharze Świata.

9 grudnia 1993 roku stanął po raz pierwszy na podium Pucharu Świata. W biegu indywidualnym w austriackim Bad Gastein był trzeci. Do zwycięzcy Siergieja Tarasowa stracił 1:40,8 minuty. Po tym sukcesie przyszedł kryzys formy. W sprincie był 50. W słoweńskiej Pokljuce w biegu indywidualnym był 81, a zawody w sprincie ukończył na 75. miejscu.

W 1994 roku została rozegrana pierwsza edycja tych zawodów, w fińskim Kontiolahti. Tomasz Sikora wywalczył wraz z drużyną (Wiesław Ziemianin, Jan Ziemianin, Jan Wojtas) wicemistrzostwo. W tym samym roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując 32. miejsce w sprincie z trzema pomyłkami na strzelnicy. W sztafecie zajął wraz z drużyną (Jan Ziemianin, Jan Wojtas, Wiesław Ziemianin) 8. miejsce.

Dalsza kariera 16 lutego 1995 roku jako pierwszy w historii Polak, zdobył złoty medal mistrzostw świata wygrywając bieg indywidualny na mistrzostwach świata w Anterselvie. Ukończył bieg w czasie 1:01:36,0, bez karnej minuty i wyprzedził Norwega Jona Åge Tylduma i Olega Ryżenkowa z Białorusi. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Osrblie zdobył wraz z Wiesławem Ziemianinem, Janem Ziemianinem, Wojciechem Kozubem brązowy medal w biegu drużynowym. W tym samym roku podczas mistrzostw Europy w Windischgarsten zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym na 20 kilometrów. W 1998 roku trenerem kadry został Jurij Albers i pod jego opieką Sikora w 1999 zdobył dwa złote medale podczas zimowej uniwersjady w słowackim Popradzie. Pierwszy w sprincie na 10 km, a drugi w biegu na dochodzenie. W 2000 roku na mistrzostwach Europy w Zakopanem zdobył złoty medal w biegu pościgowym i srebrny w sztafecie.

Następnie wywalczył srebrny medal w biegu pościgowym na mistrzostwach świata w Oberhofie w 2004 roku. Rozdzielił tam na podium Francuza Raphaëla Poirée i Ole Einara Bjørndalena z Norwegii. W sezonie 2003/2004 zajął też trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej biegu indywidualnego (w klasyfikacji generalnej był siódmy).

Na rozgrywanych w 2006 roku igrzyskach olimpijskich w Turynie zdobył srebrny medal w biegu masowym, przegrywając o 6,3 sekundy z Michaelem Greisem. Trzecie miejsce zajął Ole Einar Bjørndalen. W sezonie 2005/2006 wygrał klasyfikację końcową sprintu przed Bjørndalenem i Poirée, jednocześnie zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji biegu masowego. W klasyfikacji generalnej Sikora był czwarty, 69 punktów za trzecim w klasyfikacji Niemcem Svenem Fischerem. Rok później zwyciężył w sprincie na mistrzostwach Europy w Bansku, zdobywając tym samym dwunasty medal tej imprezy (szósty złoty).

10 stycznia 2009 po biegu sprinterskim w Oberhofie, w którym zajął 3. miejsce, został pierwszym Polakiem w historii prowadzącym w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w biathlonie. Sezon 2008/2009 zakończył na 2. pozycji, będąc pierwszym polskim biathlonistą w historii, który zajął miejsce na podium w klasyfikacji generalnej PŚ. Uległ jedynie Bjørndalenowi, a wyprzedził jego rodaka - Emila Hegle Svendsena. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacji sprintu i trzeci w klasyfikacji biegu pościgowego.

Sezon 2010/2011 rozpoczął od wystawienia na aukcję charytatywną srebrnego medalu olimpijskiego zdobytego w Turynie, chcąc tym samym pomóc młodemu polskiemu biathloniście, Tomaszowi Dudkowi, który postrzelił się podczas treningu. Medal został zakupiony przez firmę Viessmann – sponsora strategicznego Polskiego Związku Biathlonu za kwotę 55500 złotych. Podczas uroczystości 40-lecia katowickiego AWF Tomasz Sikora przekazał matce Tomasza Dudka czek na jego rehabilitację. 12 lutego Sikora jedyny raz w sezonie stanął na podium Pucharu Świata, zajmując drugie miejsce w biegu masowym w Fort Kent. Polak na strzelnicy się nie pomylił. Uplasował się tam za Francuzem Martinem Fourcade'em i Norwegiem Tarjei Bø.

Był również brązowym medalistą mistrzostw świata w biathlonie letnim w sztafecie (1998 Osrblie – z partnerami: G. Grzywą, W. Kozubem, K. Urbaniakiem. 7-krotny medalista uniwersjady: Poprad 1999: 1. miejsce (10 km), 2. miejsce (20 km), 1. miejsce (dochodzenie); Zakopane 2001: 1. miejsce (10 km), 1. miejsce (20 km), 1. miejsce (dochodzenie), 3. miejsce (4 × 7,5 km).

Od 26 stycznia 2011 do 30 kwietnia 2011 roku pełnił obowiązki tymczasowego trenera polskiej kadry mężczyzn w biathlonie. Na tym stanowisku zastąpił Jona Arne Enevoldsena.

Po zakończeniu kariery sportowej 25 marca 2012 r. podczas Mistrzostw Polski w Biathlonie 2012 ogłosił zakończenie sportowej kariery.

Początkowo Sikora został trenerem kadry młodzieżowej, a w latach 2015-2017 był trenerem kadry narodowej w biathlonie.

W 2015 został odznaczony brązowym medalem Międzynarodowej Unii Biathlonu. Był członkiem Polskiego Związku Biathlonu.

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku.

Tomasz Sikora interesuje się piłką nożną i kibicuje Realowi Madryt oraz Odrze Wodzisław Śląski, na której meczach wielokrotnie bywał. Przez władze klubu został uhonorowany okolicznościową koszulką z numerem 10 i swoim nazwiskiem.

Od 2019 roku jest ekspertem i komentatorem Eurosportu. W tej stacji podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020 komentował strzelectwo.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie

Mistrzostwa świata

RokMiejscowośćBieg drużynowy 1995 Anterselva 18. 1996 Ruhpolding ? 1997 Osrblie 3. 1998 Hochfilzen 5.

Mistrzostwa Europy

Puchar Świata thumb|250px|Tomasz Sikora zdobywca drugiego miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2008/2009 Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1992/1993 niesklasyfikowany 1993/1994 43. 1994/1995 16. 1995/1996 26. 1996/1997 40. 1997/1998 33. 1998/1999 57. 1999/2000 24. 2000/2001 26. 2001/2002 34. 2002/2003 9. 2003/2004 7. 2004/2005 12. 2005/2006 4. 2006/2007 18. 2007/2008 12. 2008/2009 2. 2009/2010 17. 2010/2011 28. 2011/2012 71.

Miejsca na podium Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem2011/2012----2010/2011-1-12009/2010--112008/200911462007/200821-32006/2007----2005/200613-42004/2005--222003/2004-2132002/2003----2001/2002----2000/2001----1999/2000----1998/1999----1997/1998----1996/1997----1995/1996----1994/19951121993/1994--11suma59923

Zwycięstwa w zawodach

Miejsca na podium chronologicznie

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata