– komputerowa gra platformowa wyprodukowana w 1985 roku przez Nintendo. Powstała ona w celu zdyskontowania popularności gry Mario Bros. z 1983 roku; początkowo wydano ją na konsoli Nintendo Entertainment System (wówczas konsola była znana pod nazwą „Famicom”, pod jaką ukazała się w Japonii). W Super Mario Bros. gracz przejmuje kontrolę nad hydraulikiem Mario, którego zadaniem jest ocalenie księżniczki Peach porwanej przez Bowsera. W przypadku gry wieloosobowej w poszukiwaniach Mario towarzyszy Luigi, sterowany przez drugiego gracza.
Super Mario Bros., stworzona w dużej mierze przez Shigeru Miyamoto, odniosła sukces komercyjny, spowodowany jej sprzedażą wraz z konsolą Nintendo Entertainment System. Była następnie adaptowana na liczne późniejsze konsole Nintendo, między innymi na Game Boy Advance oraz na Nintendo 3DS i nintendo super entertainment system. Gra pojawiła się także na NES Classic Edition.
Rozgrywka Głównym bohaterem Super Mario Bros., nad którym gracz przejmuje kontrolę, jest Mario. Jego młodszym bratem bliźniakiem, Luigim, kieruje wyłącznie drugi gracz w trybie gry wieloosobowej. Zadaniem obu bohaterów jest eksploracja Grzybowego Królestwa, przetrwanie w obliczu ataku sił głównego antagonisty (Bowsera) oraz ocalenie księżniczki Peach. Gracz porusza się w kierunku prawej strony ekranu, aby dotrzeć do chorągiewki pojawiającej się na końcu każdego poziomu.
Po świecie gry rozrzucone są monety, które Mario może zbierać, a także specjalne cegiełki. Część z nich, oznaczona znakiem zapytania, po uderzeniu przez Mario od dołu, umożliwia nam odkrycie dodatkowych monet lub specjalnych przedmiotów. Niektóre cegiełki są niewidoczne dla gracza, a po uderzeniu odkrywają więcej monet albo rzadkie przedmioty. Gdy gracz zdobędzie czerwonego grzybka, Mario powiększa się dwukrotnie, zyskując możliwość przeżycia uderzenia ze strony wrogów lub przeszkód oraz niszczenia cegiełek. Gracze otrzymują określoną liczbę żyć, którą mogą zwiększyć poprzez zdobycie 100 monet, zielonych grzybków z napisem 1-UP, a także pokonanie kilku przeciwników z rzędu przy użyciu skorupy żółwi Koopa. Gracz traci życie, gdy Mario odniesie obrażenia, wypadnie z planszy lub nie zdąży osiągnąć celu przed upływem czasu. Gra kończy się porażką, gdy gracz utraci wszystkie życia. Mario atakuje przeciwników, wskakując na nich, aczkolwiek część z nich inaczej reaguje na ten atak. Przykładowo Goomba zostanie spłaszczony i pokonany, podczas gdy Koopa Troopa na chwilę schowa się do skorupy, co pozwala Mario na użycie go jako pocisku. Skorupy można odbić od ściany w celu pokonania innych wrogów, aczkolwiek istnieje ryzyko, że powrócą w kierunku Mario, raniąc go lub zabijając. Innym sposobem na zaatakowanie wrogów jest użycie ognistych kul, co staje się dostępne po zebraniu specjalnego kwiatu. Wówczas kolor ubrania Mario zmienia się na biały (aczkolwiek, jeśli wcześniej nie użył on czerwonego grzybka, to postać jedynie rośnie). Mniej powszechnym przedmiotem jest gwiazdka, pojawiająca się po uderzeniu w niektóre cegiełki. Przechwycenie gwiazdki czyni Mario chwilowo niewrażliwym na niebezpieczeństwa, a także pozwala mu na atakowanie wrogów poprzez zderzenie z nimi.
Gra składa się z ośmiu światów, a każdy z nich jest podzielony na cztery poziomy. Na ostatnim poziomie każdego świata Mario walczy z Bowserem lub jedną z jego kopii. Niektóre poziomy rozgrywają się pod wodą, gdzie znajdują się inni przeciwnicy. Dodatkowo w grze zawarte są tajemne i bonusowe etapy. Większość z nich umożliwia Mario zebranie większej liczby monet, ale pozostałe zawierają przejścia w postaci rur, dzięki którym Mario może ominąć niektóre światy, co umożliwia szybszy postęp w grze.
Produkcja mały|Shigeru Miyamoto, twórca gry, w 2007 roku Super Mario Bros. jest nieformalną kontynuacją gry na automaty Mario Bros. z 1983 roku. Została zaprojektowana przez Shigeru Miyamoto oraz , należących wówczas do wydziału kreatywnego Nintendo. Produkcja gry była motywowana chęcią utrzymania popularności konsoli Nintendo Entertainment System. Początkowo planowano, że gra będzie zbliżona sposobem rozgrywki do strzelanek. Pomysł ten jednak został zarzucony, gdyż zdecydowano się skupić na typowo platformowych mechanizmach gry, między innymi na skokach. Zdolność Maria do zmiany rozmiaru również wynikała ze zmian w projekcie poziomów, które początkowo dedykowano większej postaci bohatera. Projektanci zdecydowali, że postać Maria może urosnąć po zebraniu power-upu, co miało zwiększyć przyjemność z rozgrywki. Początkowe etapy zostały tak zaprojektowane, aby gracze domyślili się, że grzybki są pożyteczne w rozgrywce: na poziomie 1-1 pierwszy z nich po uwolnieniu nie może zostać ominięty.
Użycie grzybów do zmiany rozmiaru postaci było inspirowane japońskimi legendami ludowymi, według których ludzie wędrowali po lasach, jedząc magiczne grzyby. Stąd świat gry uzyskał nazwę Mushroom Kingdom. Proces tworzenia gry miał na celu uproszczenie mechanizmów rozgrywki, aby producent zdążył z wydaniem jej przed zakończeniem sezonu zakupowego. Początkowo zakładano, że gra będzie zawierać typowo zręcznościowy etap, w którym Mario miałby skakać po chmurach i strzelać do wrogów. Idea ta jednak została zarzucona, gdyż twórcy woleli skupić się na poszerzeniu roli skoków w rozgrywce. Niemniej jednak w grze pozostały etapy związane z eksploracją nieba.
Na potrzeby Super Mario Bros. ścieżkę dźwiękową składającą się z sześciu utworów napisał Kōji Kondō. Zanim Kondō skomponował muzykę, otrzymał prototyp gry, aby zapoznać się ze specyfiką jej świata. Kondō napisał ścieżkę dźwiękową przy pomocy niewielkiego pianina, przy czym musiał zmienić tytułowy motyw – pierwotna wersja była mniej żywa i wolniejsza, co nie pasowało do wesołego i dynamicznego tonu gry.
Inne wersje Jako jedna z najpopularniejszych gier Nintendo, Super Mario Bros. była wielokrotnie przerabiana i ponownie wydawana. W 1986 roku ukazała się jej specjalna wersja na automaty pod nazwą Vs. Super Mario Bros., która zawierała inne poziomy niż w pierwowzorze oraz zmniejszoną liczbę power-upów, a pod względem poziomu trudności była porównywana z Super Mario Bros. 2. W tym samym roku pojawiła się specjalna edycja zatytułowana All Night Nippon Super Mario Bros., w której w role wrogów gracza wcielali się dziennikarze z japońskiej audycji radiowej , a grzyby zostały zastąpione przez mikrofony. Gra wymagała do działania dodatku do konsoli – Nintendo Family Computer Disk System.
W sierpniu 1993 roku Nintendo wydało na Super Nintendo Entertainment System kompilację gier z serii Super Mario Bros. pod tytułem Super Mario All-Stars. Zawarta w kompilacji wersja oryginalnej gry Super Mario Bros. została wzbogacona o odnowioną oprawę audiowizualną, a także o możliwość zapisu stanu gry, której brakowało w pierwowzorze.
W 1999 roku na konsoli Game Boy Color ukazała się gra Super Mario Bros. Deluxe. Zawierała ona mapę poziomów, możliwość jednoczesnego przechodzenia poziomów przez dwóch graczy oraz tryb Challenge, w którym do zaliczenia danego etapu wymagane było zebranie ukrytych medali.
W 2003 roku Nintendo ponownie wydało grę na konsolę Game Boy Advance w ramach serii wydawniczej , natomiast w 2011 roku poprzez usługę Virtual Console Super Mario Bros. udostępniono w wersji do pobrania na konsolę Nintendo 3DS.
Odbiór i znaczenie
Super Mario Bros. odniosła wielki sukces komercyjny. Księga rekordów Guinnessa do czasu wydania Wii Sports uznawała ją za najbardziej kasową grę komputerową w historii, o sprzedaży wynoszącej około 40 milionów egzemplarzy. Tak wysoka sprzedaż była jednak uzasadniona faktem, że Super Mario Bros. dołączano do sprzedawanych egzemplarzy konsoli NES, co zawyżało statystyki kopii kupionych przez graczy. Wydana na Game Boy Color wersja Deluxe również odnosiła triumfy, zbierając pozytywne recenzje ze strony krytyków; średnia ocen według portalu GameRankings wynosiła 92,63% na podstawie 15 recenzji.
W mediach amerykańskich Super Mario Bros. cieszyła się uznaniem. z portalu GameSpot stwierdził, że dzieło Miyamoto przyczyniło się do odbudowy branży gier komputerowych, podupadłej za sprawą wielkiego kryzysu branżowego. Ponadto uważał, że pod względem mechaniki Super Mario Bros. w ogóle się nie zestarzała i nadal bawi, a oprawa audiowizualna zapada w pamięć. Dzieło studia Nintendo zostało powszechnie uznane przez prasę amerykańską za arcydzieło będące kamieniem milowym w historii gier platformowych i rozwoju gier z otwartym światem. Zdaniem Geoffreya Douglasa Smitha Super Mario Bros. stanowi perfekcyjną mieszankę rozgrywki, projektu poziomów, kolorowej grafiki oraz ścieżki dźwiękowej. Według naukowca Patricka Curry’ego, dzięki swoim zrozumiałym zasadom rozgrywki oraz łatwości zapanowania nad ruchami postaci, Super Mario Bros. przetarła szlak dla innych gier platformowych. Dzieło Miyamoto zostało uznane także za przedstawiciela surrealizmu w grach komputerowych. Również we francuskich mediach gra cieszyła się poważaniem; francuski portal Gamekult określił Super Mario Bros. mianem „brylantu w swoim gatunku”.
Mniejszy entuzjazm panował wśród mediów polskich. Tomasz Kutera z serwisu Polygamia twierdził, że fabuła nie jest zbyt skomplikowana, a tryb gry wieloosobowej rozczarowuje; chwalił za to zróżnicowane etapy, pamiętną ścieżkę dźwiękową oraz sprawność realizacji. Inny redaktor Polygamii, Bartłomiej Kluska, uznał Super Mario Bros. za „najbardziej klasyczną z klasycznych platformówek”. Z kolei Piotr Mańkowski pozbawiony był entuzjazmu dla dzieła Miyamoty, podkreślając, że to Pitfall! stworzył gatunek gier platformowych, a otwarty świat był zawarty już w produkcjach studia . Jego zdaniem Super Mario Bros. głównie ze względu na nostalgię ze strony graczy jest „nobilitowana daleko ponad swoją miarę”.
Super Mario Bros. wielokrotnie figurowała w rankingach najlepszych gier w historii branży. Pismo „Electronic Gaming Monthly” umieściło ją na 1. miejscu wśród 200 gier wszech czasów; w 2005 roku podobny zaszczyt spotkał grę ze strony portalu IGN. W 2009 roku „Game Informer” umieścił Super Mario Bros. na drugim miejscu na liście 200 gier wszech czasów, za grą The Legend of Zelda. W 2012 roku telewizja G4 umiejscowiła grę na pierwszym miejscu na liście 100 najlepszych gier w historii.
Super Mario Bros. doczekała się wielu kontynuacji: Super Mario Bros.: The Lost Levels, Super Mario Bros. 2, Super Mario Bros. 3, Super Mario Land, Super Mario World, Super Mario Land 2: 6 Golden Coins, Super Mario World 2: Yoshi’s Island, Super Mario 64, Super Mario Sunshine, New Super Mario Bros., Super Mario Galaxy, New Super Mario Bros. Wii, Super Mario Galaxy 2, Super Mario 3D Land, New Super Mario Bros. 2, New Super Mario Bros. U Deluxe, Super Mario 3D World, Super Mario Run oraz Super Mario Odyssey. W 1989 roku świat gry został zaadaptowany do serialu animowanego Przygody braci Mario, a w 1993 roku ukazał się na jej podstawie film aktorski Super Mario Bros., zawierający fabułę niezwiązaną z akcją pierwowzoru. Został on negatywnie oceniony przez krytyków ze względu na miałką fabułę. W 2023 roku wytwórnia Illumination Entertainment wyprodukowała trójwymiarowy film animowany Super Mario Bros. Film, wierniejszy duchowi pierwowzoru, który wygenerował na całym świecie przychód 1,4 miliarda dolarów; jego kontynuacja Super Mario Galaxy Film do maja 2026 roku wygenerowała przychód blisko 900 milionów dolarów. Powstały również liczne nieoficjalne przeróbki dzieła Nintendo, między innymi niemiecka The Great Giana Sisters z 1987 roku, a także bezpłatne Mario Forever i Super Maryo Chronicles.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Super Mario Bros. Deluxe
Kategoria:Gry komputerowe z 1985 roku Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Japonii Kategoria:Gry na platformę Game Boy Advance Kategoria:Gry na platformę Nintendo 3DS Kategoria:Gry na platformę Nintendo Entertainment System Bros. Kategoria:Gry wydane przez Nintendo Kategoria:Gry wyprodukowane przez Nintendo Kategoria:Platformowe gry komputerowe