Maybach SW35 – luksusowy samochód osobowy firmy Maybach Motorenbau, wprowadzony w 1935 roku jako pierwszy model serii SW (od , – samochód z niezależnym zawieszeniem). Według Maybach Car Register w ramach całej serii SW (SW35, SW38 i SW42) zbudowano łącznie 900 podwozi, a do czasów współczesnych zachowało się 119 egzemplarzy.
SW35 zaprezentowano w 1935 roku jako tzw. „małego Maybacha” () – konstrukcję z nowoczesnym jak na połowę lat 30. XX wieku podwoziem z niezależnym zawieszeniem oraz układem napędowym opracowanym z myślą o rosnących wymaganiach szybkiego ruchu drogowego (m.in. planowanej sieci dróg ekspresowych). Seria SW (SW35, SW38 i SW42) była przez muzeum marki wskazywana jako początek „nowej technicznej ery” w ofercie Maybacha.
W Maybach Car Register cenę samego podwozia serii SW (bez nadwozia) podano jako 13 800 reichsmarek.
Według Wilhelm & Karl Maybach Stiftung jeden z takich samochodów pokazano na salonie paryskim, a kolejny na wystawie w Berlinie; fundacja wskazuje też (z zastrzeżeniem niepewności) powiązania tych egzemplarzy z bokserem Maxem Schmelingiem oraz aktorem Gustavem Fröhlichem.
Dane techniczne Silnik i osiągi SW35 napędzał sześciocylindrowy silnik rzędowy Maybach HL 35 o pojemności 3434 cm³ i mocy 140 HP przy 4500 obr./min; prędkość maksymalną podawano jako 130–150 km/h.
Typ: S-6 SOHC 12 zaworów 2 zawory na cylinder Pojemność silnika: 3435 cm³ Moc maksymalna 104,4 kW przy 4500 rpm Prędkość maksymalna : 130 – 140 km/h
Podwozie W Maybach Car Register dla serii SW podano wymiary 4500/4900 × 1850 × 1650 mm oraz trzy warianty rozstawu osi: 3100 / 3380 / 3500 mm (w zależności od wersji podwozia i zabudowy) Masa samego podwozia (bez karoserii) wynosiła 1400 kg.
Skrzynia biegów W modelu stosowano przekładnię Maybach double quick-shift gearbox (DSG).
Nadwozie W okresie międzywojennym Maybach sprzedawał przede wszystkim gotowe do zabudowy podwozia (z silnikiem, przeniesieniem napędu i osprzętem), natomiast nadwozia wykonywali wyspecjalizowani wytwórcy karoserii na indywidualne zamówienie klienta. Wśród wymienianych wykonawców znajdowali się m.in. Auer (Stuttgart), Erdmann & Rossi (Berlin) oraz Gläser (Drezno), a istotnym dostawcą nadwozi dla Maybacha był zakład (Ravensburg).
Na bazie podwozia SW35 powstały także nieliczne wersje o nadwoziach aerodynamicznych () projektowanych w duchu rozwiązań Paula Jaraya i wykonywanych przez Spohna.
Przypisy
SW35 Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody z lat 30.